Υιοθετήστε τον/την Teiresias
Μεικτής φυλής · Αρσενικό · Ηλικιωμένος · 10 έτη
Ο Τειρεσίας (στην ελληνική μυθολογία, ένας τυφλός μάντης) είναι το όνομά του. Πριν από δύο μέρες βρήκαμε τον μικρό τυφλό Όπι μέσα στους θάμνους κοντά στο καταφύγιό μας. Δεν ξέρουμε αν είχε ποτέ σπίτι ή όνομα. Ένας σκύλος από το καταφύγιό μας άρχισε ξαφνικά να γαβγίζει κατά τη διάρκεια μιας βόλτας. Μια σύμπτωση, και ίσως ακριβώς η στιγμή που έσωσε τη ζωή αυτού του μικρού γέρου σκύλου. Καθόταν μέσα στους θάμνους, μόλις λίγα μέτρα από το καταφύγιό μας. Ένας μικρός παππούς. Γέρος. Τυφλός. Γεμάτος κρότωνες. Όλο κόκαλα και δέρμα. Όταν τον ανακαλύψαμε, προσπάθησε να μικρύνει ακόμη περισσότερο απ' ό,τι ήδη ήταν. Το σώμα του έτρεμε από φόβο. Όταν η Νίκο πλησίασε με προσοχή, σχεδόν τη δάγκωσε, όχι από επιθετικότητα, αλλά από καθαρή απόγνωση, και επειδή δεν μπορεί να δει τίποτα. Δεν ξέρουμε πόση ώρα ήταν εκεί. Τον εγκατέλειψε κάποιος εδώ επειδή το καταφύγιό μας είναι κοντά; Ή έφτασε μόνος του; Αυτό που φάνηκε με την πρώτη ματιά, ωστόσο, είναι ότι αυτός ο σκύλος δεν είχε εύκολη ζωή. Η κατάστασή του μιλά μια σαφή γλώσσα: παραμέληση, μοναξιά, ίσως για χρόνια. Τώρα μας χρειάζεται! Τον φροντίζουμε για να αναρρώσει και βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε καραντίνα, όπου κοιμάται και κοιμάται. Είναι βαθιά εξαντλημένος και σηκώνεται μόνο για να φάει, αλλά τρώει με μεγάλη όρεξη. Ενημέρωση: Μπορεί ήδη να κουνά τη μικρή του ουρά όταν έρχεται η Νίκο κοντά του. Η δύναμή του επιστρέφει, και είναι φιλικός και ευγνώμων!
Διάβασε αρχικό (de)
Teiresias (ist in der griechischen Mythologie ein blinder Prophet ), ist sein NameI Den kleinen blinden Opi haben wir vor 2 Tagen in der Nähe unseres Schutzhofes im Gebüsch gefunden. Wir wissen nicht, ob er je ein Zuhause hatte oder einen Namen. Ein Hund von unserem Hof hat beim Spaziergang plötzlich angeschlagen. Ein Zufall und vielleicht genau der Moment, der diesem kleinen alten Hund das Leben rettete. Im Gebüsch, nur wenige Meter von unserem Schutzhof entfernt, sass er. Ein kleiner Opa. Alt. Blind. Voller Zecken. Knochendürr. Als wir ihn entdeckten, versuchte er sich noch kleiner zu machen, als er ohnehin schon war. Sein Körper zitterte vor Angst. Als Nico sich vorsichtig näherte, schnappte er beinahe nach ihr – nicht aus Aggression, sondern aus purer Verzweiflung und weil er nichts sieht. Wie lange er dort schon gesessen hat, wissen wir nicht. Hat ihn jemand hier ausgesetzt, weil unser Hof in der Nähe ist? Oder hat er sich alleine bis hierher durchgeschlagen? Was man aber auf den ersten Blick sehen konnte: Dieser Hund hat kein leichtes Leben gehabt. Sein Zustand spricht eine deutliche Sprache – Vernachlässigung, Einsamkeit, vielleicht jahrelang. Jetzt braucht er uns! Er wird nun aufgepäppelt, ist aktuell in der Quarantäne, wo er schläft und schläft. Er ist zutiefst erschöpft und steht nur zum fressen auf, aber das mit großem Appetit. Update: Inzwischen kann er schon mit dem Schwänzchen wackeln, wenn Nico zu ihm kommt. Die Lebenskräfte kehren zurück, er ist freundlich und dankbar!
Καταχωρημένα πριν από 3 εβδομάδες
