Υιοθετήστε τον/την Žoriks
Αρσενικό · Ενήλικας · 8 έτη
Το φθινόπωρο, ένα κουτάβι με ροδοχρωματισμό κατέληξε στο καταφύγιο αφού άνθρωποι είχαν στήσει παγίδα: στο δρόμο, κοντά σε ένα τοίχο, το κουτάβι κάθισε για αρκετές ώρες... Οι τοπικές αρχές ενεπλάκησαν, και ο παγιδοθήρας έφερε το κουτάβι στο καταφύγιο. Την επόμενη μέρα, ο θετός γονέας τηλεφώνησε για να πει ότι θα περνούσε από εκεί, αλλά πέρασαν μέρες και εβδομάδες, και δεν υπήρξε καμία επικοινωνία ή ίχνος από αυτόν. Μάθαμε ότι το κουτάβι υιοθετήθηκε από ένα καταφύγιο στη Βάλμιερα, μετά ο πρώτος του ιδιοκτήτης πέθανε, και το κουτάβι ίσως παραλήφθηκε από έναν εκτροφέα που το ήθελε πολύ. Γι' αυτό δεν μπορούμε να επιμείνουμε να περνάμε από εκεί. Αν δεν είναι απαραίτητο, θα βρούμε ένα τέλειο σπίτι για αυτό το γλυκό κουτάβι! Σχετικά με τον Ζόρκου, μπορεί να περιγραφεί ως ένα παράδοσης φορτηγάκι πάνω σε πόδια ή ως ένα κουτάβι λίγο ψηλότερο από το μέσο όρο (17,5 κιλά). Είναι πολύ καλοπιστευτικό, φιλικό, ευγενικό και ασφαλές. Ο Ζόρικς μπορεί να υιοθετηθεί ως το πρώτο κουτάβι ποτέ, σε μια οικογένεια με παιδιά, ή από ανθρώπους με εμπειρία που απλά χρειάζονται έναν πραγματικό φίλο και σύντροφο. Σε αυτή τη θετική περιγραφή, υπάρχει μόνο μία μικρή ανησυχία (που όμως είναι ένα πλεονέκτημα στα μάτια του καταφυγίου) – πιστεύουμε ότι το κουτάβι είναι κοντομάλλος. Όσο περνούσαν οι μέρες, από το πρωί κιόλας, ενώ άλλα κουτάβια γάβγιζαν δυνατά, ο Ζόρικς συνέχιζε να γκρινιάζει σταθερά. Δεν αντιδράει επίσης στο όνομά του (που αναφέρθηκε στο μητρώο). Τι σημαίνει αυτό για τους σημερινούς ιδιοκτήτες; Η διαμονή στην πόλη – τίποτα, καθώς το κουτάβι περιφέρεται πάντα με λουρί. Αν υπάρχει η σκέψη να προσφέρουμε στον Ζόρκου μια ζωή σε ιδιωτικό σπίτι, τότε ο κήπος πρέπει να είναι περιφραγμένος. Και αυτό είναι όλο! Πώς μπορούμε να επικοινωνήσουμε και να «καλέσουμε» ένα κουτάβι που δεν αντιδράει; Με κλήσεις και χειρονομίες – υπάρχουν πολλά tutorials στο διαδίκτυο για την επικοινωνία με κοντομάλλους. Μαθαίνουν να είναι φιλικοί!
Διάβασε αρχικό (lv)
Mūsmājās rudbrūnais suņvīrs nonāca pēc tam, kad cilvēki cēla trauksmi: ielas malā, piesiets pie staba, jau vairākas stundas sēž suns… Iesaistījās pašvaldības policija, un rējēju nogādāja patversmē. Nākamajā rītā īpašniece gan piezvanīja, ka braukšot pakaļ, taču dienas un nedēļas rit, bet no viņas nav ne ziņas, ne miņas. Kā noskaidrojām, savulaik suns adoptēts no Valmieras patversmes, tad viņa pirmā saimniece nomirusi, un suni, iespējams, pārņēmusi radiniece, kurai viņš īsti gribēts nebija. Tāpēc arī neuzstājam, ka obligāti jābrauc pakaļ. Ja reiz nevajag, tad meklēsim feinajam suņkungam īstas mājas! Auguma aprisēs Žoriku var raksturot kā raženu taksi uz garākām kājelēm jeb suni zem vidējā auguma (17,5 kg). Viņš ir ļoti kārtīgs, pieklājīgs, labdabīgs un drošs. Žoriks ir adoptējams gan kā pirmais suns mūžā, gan ģimenē ar bērniem, gan cilvēkiem ar pieredzi, kuriem vienkārši pietrūkst īsta drauga un kompanjona. Visā šajā pozitīvajā aprakstā ir tikai viens niecīgs mīnusiņš (kas patversmes dzīvē gan ir trekns pluss) – mūsuprāt, suns ir kurls. Kad no rītiem, dienu sākot, kopējiem ieejot gaiteņos, visi citi suņi skaļi rej, Žoriks turpina saldi čučēt. Viņš arī nereaģē uz savu vārdu (tāds bija minēts reģistrā). Ko tas nozīmē topošajiem saimniekiem? Dzīvojot pilsētā – pilnīgi neko, jo suns pastaigās vienmēr iet pavadā. Ja ir doma piedāvāt Žorikam dzīvi privātmājā, tad gan sētai apkārt jābūt obligāti. Un tas arī viss! Kā uzrunāt un “sasaukt” nedzirdīgu suni? Ar pieskārieniem un žestiem – internetā ir pieejamas gana daudz pamācību par komunikāciju ar kurliem rējējiem. Viņi mācās zibensātrumā!
Δωρεάν λογαριασμός — 10 επαφές περιλαμβάνονται
Καταχωρημένα πριν από 3 εβδομάδες
