Adoptoi Bano
Staffordshire Bull Terrier · Tuntematon
Hei, nimeni on Bano. Olen keskikokoinen amerikkalainen staffordshire terrier. Olin syntynyt noin vuonna 2015. 2. toukokuuta 2021 saapui tiedot eläinsuojelupalveluun kunnallispoliisilta miehestä, joka oli kaivannut omalla koirallaan. Valitettavasti tämä on totta. Kun minua kaivattiin, omistajan ystävä heitti minut asunnosta ulos, juokin kaikkialla porrashuoneessa, hermostuneena, vaarallisena ja pelottuna. Mieleeni tuli vain paastokäynnin suunnitelma. Se oli paha päivä; vasta useiden päivien kuluttua eläinsuojelupalveluun tultuani näkyi muutoksia. Omin käyttäytyminen muuttui täysin, kehoni jäi kovaksi – lopulta se voisi levätä. Kaikki katsovat läpi sen henkilön, joka oli hyökkätty minua vastaan. Mutta arvokas katsoa myös minun silmin, mitä olisi johtanut tällaiseen tilanteeseen. En halua, että ihmiset ajattelevat minut aggressiiviseksi tai vaaralliseksi. Haluan, että he tietävät, että en ole niin tavallisesti. Silloin minusta tuntui, että minun täytyi taistella elämästäni. Ja tämä strategia valitsevat koira, kun ne tuntevat uhkan. Tämä on itsepuolustus. Mitä minä olen tänään, kiitos monille ihmisille, ne kokemukset, jotka työskentelevät kanssani, sekä ne, jotka eivät ole niin kokeneita, mutta toimivat ei provosoivasti. Arvio eläinsuojelupalvelun tarkastajien ja henkilöstön mukaan paljasti, että olin aikanaan perheessä lapsineen. Ei aggressiivinen käyttäytyminen aiheutti vaihtoa omistajaa. Joten minä päädyin väärään henkilöön! Nyt voin sanoa, että haluan ottaa yhteyttä henkilöön, jonka kanssa työtän, olen iloinen tehdä kaikki tehtävät. Koska tunnen itseni mukavasti. Rakkauten kävelyihin, sanalla "kävely" korkeat kulmakarvat nousevat iloisuudesta :-). Silti olen erittäin huolellinen kävelyissä, seuraan jokaisen esineen liikettä. Jokainen ääni, etäältä, havaitsen henkilön, johon keskityn erityisesti. Liikun hyvin rento rintamassa. Erilaiset haisevät aktiviteetit toimivat hyvin minulle. Ne tuovat minulle suurta iloa. Koirien yhteisvalinnasta, valitettavasti tuo liian suuren riskin leikkaamisesta. Erityisesti koska, vaikka vain ohittaisin muita koiria, minulla oli erittäin suuri innostus. Sen mukaan hoitaja kertoo, että minulla on vielä paljon työtä edessä, joten kaikki tarvitsee oikean ajan. Tällä hetkellä minua ei voida adoptoida. Käyttäytymistyö jatkuu.
Lue alkuperäinen (pl)
Witam, mam na imię Bano. Jestem średniej wielkości psem w typie rasy Amerykański Staffordshire terrier. Urodziłem się w okolicach 2015 roku. 2 maja 2021 roku do schroniska dotarło zgłoszenie od Straży Miejskiej o pogryzionym mężczyźnie przez własnego psa. Niestety to prawda, po pogryzieniu przyjaciel mojego właściciela wyrzucił mnie za drzwi mieszkania, biegałem po całej klatce schodowej, rozemocjonowany, niebezpieczny i przerażony. W mojej głowie miałem tylko plan ucieczki. To był okropny dzień, dopiero po kilku dniach od przewiezienia mnie do schroniska były widoczne zmiany. Moje zachowanie zmieniło się diametralnie, moje ciało zesztywniałe - w końcu mogło odpocząć. Każdy patrzy przez pryzmat tego człowieka, który został przeze mnie zaatakowany. Ale warto spojrzeć moimi oczami, co musiało doprowadzić do takiego stanu. Nie chcę by ludzie myśleli, że jestem agresywny, niebezpieczny. Chcę by wiedzieli, że na co dzień taki nie jestem. Wtedy czułem, że muszę walczyć o przetrwanie. A tę strategię psy obierają w chwili gdy czują zagrożenie życia. To działanie w samoobronie. To jaki jestem dzisiaj to zasługa wielu ludzi, tych doświadczonych, którzy ze mną pracują oraz tych mniej doświadczonych, którzy po prostu nie wykonują czynności prowokujących. Według rozeznania, które udało się przeprowadzić inspektorom oraz pracownikom schroniska po moim zabezpieczeniu, okazało się, że kiedyś mieszkałem z rodziną z dziećmi. I to nie przez agresywne zachowanie zmieniłem właścicieli. I tak trafiłem na nieodpowiedniego człowieka! Teraz mogę powiedzieć, że mam ochotę na kontakt z człowiekiem z którym pracuję, chętnie wykonuję wszystkie czynności. Bo czuję komfort. Uwielbiam chodzić na spacery, na samo słowo "spacer" podnoszą mi się brwi z wrażenia :-). Niemniej jednak jestem na nich bardzo czujny, kontroluję każdy ruch obiektów. Każdy szelest, z odległości dostrzegam podążającego człowieka na którym się w szczególności koncentruję. Doskonale poruszam się na luźnej smyczy. Świetnie działają na mnie różnego rodzaju zajęcia węchowe. Sprawia mi to ogromną radość. W zakresie doboru towarzystwa innych psów no niestety, niesie to za sobą zbyt duże ryzyko pogryzienia. Zwłaszcza, iż przy samym mijaniu się z innymi psami bardzo się gorączkuję. Według tego co mówi moja opiekunka jest jeszcze wiele pracy przede mną, dlatego na wszystko musi przyjść odpowiedni czas. Na chwilę obecną nie można mnie adoptować. Praca behawioralna trwa.
Listattu 4 kuukautta sitten
