Adoptoi SPROKET
Mies · Aikuinen · 8 vuotta
PIESEK SPROKET OK. 8 VUOTTA 616093900208867 (218/18) KOKO: KESKIKOKOINEN ROVIOITETTU: KYLLÄ sterilisoitu: KYLLÄ KOPPI: 13 NOPEA OTTO: – osaa peruskomennukset – erittäin heikot silmät, tarvitsee tukea uudessa ympäristössä liikkuessaan – on ystävällinen muiden koirien kanssa, voisi asua vakituisen asukkaan kanssa – on omistushaluinen, puolustaa ruokaa ja leluja – ei siedä hoitoa Profiili laatinut vapaaehtoinen eläinsuojeluyhdistys. Hei, olen Sproket, sillä täyskarvaisena näyttäisin Fraggle Rockin koiralta Sprocketilta. Etkö usko? Googlaa vaan. Vaikka huhutaan, että alkuperäinen minun versio oli viisas vanha koira, olen vähän vähemmän reipas, mutta yhden asian meillä on yhteinen – rakastamme ihmisiä! Ja rakastamme niin paljon, että olemme muuttuneet paljon. Rakastan ihmisiä niin paljon, että olen muuttunut paljon. Täytyy myöntää, että minulla oli jo koti, mutta joku ei ymmärtänyt, että minun luottamukseni pitää ansaita ja harjoitella tiettyjä asioita, ja kaikki päättyi... kipeästi. Molemmille. En pysty joskus käsittelemään tunteitani, ja pieni aivoni toimivat usein ennen kuin ajattelen. Nykyään olen kypsempi ja hieman rauhallisempi, joten jos noudatat joitain sääntöjä, meidän pitäisi tulla toimeen. Ensinnäkin, varsinainen leluni ovat kuin itsenäisyyteni! Jos satunnaisesti saan hylätyn pallon, rätin, purulelun tai mitä tahansa, se asia on minun, enkä luovuta sitä mistään. Okei, joskus luovutan sen todella hyvän asian takia, tai olen ihastunut tietylle hajulle, mutta en harjoittele komentoja «anna pois» tai «luovu». Joten parempi ei jättää mitään suurella, kömpelöllä suullani ulottuvilla. Toiseksi, kädet pois tavaroistani! Jos koira syö, ihminen ei kosketa tassujen kudoksia. Ehkä se menettää kudosten jatkuvuuden yhdessä tai kahdessa tassussa. Ja nyt se on parempi kuin ennen – annan luotettavien tätien ja sedien ottaa syömättömän illallisen, vaikka se ei olisi ihan tyhjä. Mutta olemme selvittäneet asian – he kunnioittavat tarpeitani, ja minä kunnioitan heidän käsiään. Loppujen lopuksi, jos repäisen heidän raajojaan, he eivät vie minua lenkille, yksinkertaista. Ja muuten, kun olemme kädestä – voin ottaa keksejä kädestäsi, ja pidän tästä palkintomuodosta. Viimeiseksi, kolmanneksi – älä koske Sproketin karvaan turhaan! Eli ei koskaan. Tai ehkä nopeasti ja häiritsevin herkkupalojen kanssa. En pidä siitä, jos joku repii karvani millä tahansa harjalla. Kuvissa näkemäsi on tulosta karvan vastustuksestani kaikenlaisia harjoja kohtaan – tädit parturoivat minut (ja anestesioivat), koska puren eläinlääkärin kättä pahasti, ja se on nyt vähän epämukavaa. Joten tiedät vähemmän miellyttäviä asioita minusta. Ja miellyttävistä asioista kerron salassa, ettei löydä sympaattisempaa kaveria lenkkeilyyn! Todellakin, kuljen valmiiksi hihnassa, tarkistan jatkuvasti, oletko vielä sen päässä, jos sotkeudun, pystyn selvittämään itse ilman apuasi. Ja vastaan kauniiseen istumaan kutsuun. Niin kauniiseen, että haluat palkita minua runsaasti puskuilla. Ah, ja pidän muiden koirien seurasta. Lenkillä, leikkimässä, treenaamassa... vaikken ole monessa asiassa loistava esimerkki, minulla on koiramaista suhdetta ja sosiaalisia käyttäytymismalleja pienissä kynsissäni. Lukitko? Ei liian monta kirjainta? Jos ei, soita minulle sovittaaksesi tapaaminen. Älä huoli, minulla on iso faniklubi, ja joku varmasti haluaa kertoa sinulle lisää minusta henkilökohtaisesti.
Lue alkuperäinen (pl)
PIESEK SPROKET OK. 8 LAT 616093900208867 (218/18) WIELKOŚĆ: PONIŻEJ ŚREDNIEJ SZCZEPIENIA: TAK KASTRACJA: TAK BOKS: 13 SZYBKA ŚCIĄGA: – zna podstawowe komendy – bardzo słabo widzi, wymaga wsparcia w poruszaniu się w nowym otoczeniu – jest miły do mijanych psów, mógłby zamieszkać ze stabilnym rezydentem – jest zasobowy, potrafi bronić jedzenia i zabawek – nie znosi zabiegów pielęgnacyjnych Profil przygotowany przez wolontariat schroniska. Dzień dobry, jestem Sproket, bo w wersji pełnofutrzastej wyglądam jak pies Sprocket z Fraglesów. Nie wierzycie? Sprawdzcie, wystarczy wygooglować. Co prawda chodzą plotki, że mój pierwowzór był wielkim mądralą, a ja jestem ciut mniej lotny, ale łączy nas jedno – kochamy człowieków! I to tak fest, na umór i do wypęku. Do tego stopnia miłuję rodzaj ludzki, że bardzo się dlań zmieniłem. Bo muszę się Wam do czegoś przyznać – ja już miałem dom, ale ktoś nie zrozumiał, że na ma moje zaufanie trzeba sobie zasłużyć, a pewne rzeczy przećwiczyć, no i skończylo się to… boleśnie. Dla nas obojga. Nie umiem sobie do końca poradzić z emocjami i czasem mój mały rozumek woli działać niż myśleć. Dziś jestem dojrzalszy i ciut spokojniejszy, więc jeśli będziesz przestrzegać pewnych zasad, to powiniśmy się dogadać. Po pierwsze primo – bronię zabawek jak niepodległości! Jeśli gdzieś dorwę nieopatrznie porzuconą piłkę, szmatkę, gryzak, cokolwiek, rzecz ta jest moja i za nic nie oddam. No dobra, czasem oddam za coś pysznego, albo porzucę zafascynowany jakimś zapachem, ale nie działam na hasła „puść” czy „oddaj”. Więc lepiej nie zostawiaj mi nic w zasięgu mego przepastnego pyska. Po drugie primo – micha rzecz święta! Jak pies je, to człowiek mu w paśniku nie gmera. Bo może stracić ciągłość tkanek na paluszku albo dwóch. I tu już jest lepiej niż lata temu – pozwalam zaufanym wolo-ciotkom i wujkom zabrać niedojedzony obiad, nawet niekoniecznie pustą. Ale wypracowaliśmy to sobie, oni szanują moje potrzeby, a ja ich ręce. Wszak jak im odgryzę kończyny, to mnie na spacer nie wezmą, proste. A właśnie, jak już przy rękach jesteśmy – umiem pobierać ciastki z dłoni, lubię tę formę nagradzania. Wreszcie po trzecie primo-ultimo – nie tykaj Sprokeciej sierści na daremno! Czyli nigdy. Albo ewentualnie szybko i odwracając uwagę pysznymi smaczkami. Noż nie znoszę, jak ktoś mi kudły szarga byle szczotą. To co widzicie na zdjęciach, to niestety efekt tej niechęci do czesadeł wszelakich – wzięły mnie ciotki sposobem (i sedacją) ogoliły, bo kołtuna zahodowałem wybitnego i już mi trochę niewygodnie było. No tak, mniej fajne rzeczy już o mnie wiesz. A z tych fajnych to powiem Ci w sekrecie, że nie znajdziesz wdzięczniejszego towarzysza spacerów! Naprawdę, na smyczy chodzę idealnie, ciągle sprawdzam, czy dalej jesteś na jej końcu, jak się zaplączę, to bez Twojej pomocy umiem się wyplątać. No i zawołany melduję się przed Tobą w pięknym siadzie. Tak pięknym, że natychmiast zechcesz szczodrze sypnąć smaczkami. Ach, no i lubię towarzystwo innych psów. Spacerowe, zabawowe, ćwiczeniowe… Choć w wielu kwestiach przykładem nie świecę, to psie relacje i społeczne zachowania mam w małym pazurku. Przeczytane? Nie za dużo literek? Jak nie, to telefon w łapkę i dzwoń umawiać się na wizytę zapoznawczą. Nic się nie martw, mam tu spory fanklub i na pewno ktoś zechce Tobie o mnie więcej powiedzieć na żywo. Pozdrawiam, SPROKET
Listattu 4 kuukautta sitten
