BALTI örökbefogadása
Keverék fajta · Férfi · Idős · 11 évek
Született: 2015 Valaha elárultak ennyire mélyen, hogy már senkibe sem bízott? Valaha attól rettegett, hogy a legfeketébb sarkba is menekülve nem segít? Valaha annyira félt, hogy haragmas maszkot kellett felvennie, hogy megijessze azt, ami megdermedt? Valaha egy falhoz szorulva nem tudott futni, bármennyire akarta? Valaha túl gyorsan kellett felnőnie, hogy megfeleljen mások várakozásainak? BALTI elhagyott volt, egy hideg, sötét kutyafészkibe dobva, egy meleg pamlagról és biztos tanyáról. Mindenét elvesztette, mégis nem érdemelte meg. Semmit nem tett, amiért ezt megérdemelte, csak úgy próbált, teljes szívvel a lábára adta, és az elutasították... mint őt. BALTI a dühös hóhér maszkja mögé rejtőzik. Azonban ez csupán egy maszk, amit fel kellett tennie, hogy egy pillanatra biztonságban érezze magát, ne sérüljön meg újra. Ez a kemény kis kutyácska nagyon jól halad, engedi, hogy néhány ember kis darabot vegyen el a szívéből, és egyre merészebben osztja meg több emberrel, bár inkább a szerető embert szeretné megadni, aki vissza is szereti. De nincs senki... Mindenki kerüli, senki nem akar alá nézni ezen a maszk alá... Senki nem akar neki esélyt adni... BALTI egy belső kutyácska, aki nagy terepet tart fenn édes dolgoknak, és mihelyt lát valakit, aki egyszer megpaskolta, akkor a mennyezetig ugrik a reményben, hogy több szeretetet kapjon. Séták során jól viselkedik a gondozóval, jól sétál kefével, és az erdőben a másik kutya nem érdekli, kivéve, ha bejön a területére, és jelentős távolságot tart. Amikor átlépi a kényelem zónáját, a fogait mutatja figyelmeztetésként, de amikor a gondozó a másik irányba indul, követi a vezetést, nem érdekelnek a biciklik vagy a rostok. Amikor BALTI sétál, semmi nem érdekli, csak a gondozó és a botok. Igen, Balciak egy szenvedélyes erdőőr. Szereti tiszta maradni az erdőt. Előterjeszthetné a vízi mentőként is – a víz az második eleme. Próbálja tisztán tartani a kutyafészkét, és egy vad off-road futás után leginkább összebújva alszik valakinek a székén. BALTI gyorsan és vágyakozva tanul, mindenkit figyel, aki vezeti, és mindent megtesz, hogy a szorongás idején érzékelje az emberi közelséget. Minden ebből hiányzik egyetlen dolog – a gondozó. Lesz-e valaki, aki megnyitja a szívét neki, és mélyebbre néz, mint a félelem maszkján át? Lesz-e valaki, aki kiemeli őt a hideg kutyafészkiből, a magányból és a félelemből, mielőtt a következő téli időszak eljön, és ő nemcsak a magány hidegében, hanem egy másik kemény téli időszakban lesz csomagolva...
Olvasd el az eredetit (pl)
Rok urodzenia: 2015 Czy kiedykolwiek zawiódł Cię ktoś tak bardzo, że bałeś się zaufać na nowo komukolwiek? Czy bałeś się kiedyś tak, że nawet ukrywanie się w najciemniejszy kąt nie pomagało? Czy bałeś się kiedyś tak bardzo, że musiałeś założyć maskę złości by przerazić bardziej to co Cię paraliżuje? Czy stałeś kiedyś pod ścianą i nie mogłeś uciec choć bardzo chciałeś? Czy musiałeś kiedyś szybko dorosnąć, zbyt szybko. by sprostać wymaganiom innych? Balti został porzucony, wrzucony do zimnego, ciemnego kojca, z ciepłej kanapy i bezpiecznego legowiska. Stracił wszystko, choć na to nie zasłużył. Nie zrobił nic, co mogłoby go przekreślić, oprócz tego że się starał, że oddał całe swoje serce na łapie, a to zostało zmiażdżone i wyrzucone… jak on… Balti się ukrywa pod maską szczekającego potworka. Jednak to tylko maska, którą musiał założyć by poczuć się bezpieczny choć przez chwilę, żeby nie zostać ponownie skrzywdzonym. Ten postawny misiaczek robi ogromne postępy, pozwolił na zabranie kawałka serca kilku osobom i coraz śmielej pragnie rozdzielić je większej ilości, choć najbardziej chciałby oddać serce tej ukochanej osobie, która pokocha go ze wzajemnością. Tylko nie ma komu… Każdy go omija, nikt nie chce zajrzeć pod tą maskę… Nikt nie chce mu dać szansy… Balti to wewnętrzne szczenię z dużym zapasem miejsca na przysmaczki, gdy tylko widzi osobę, która go choć raz pogłaskała zaczyna skakać pod sam sufit z nadzieją na więcej miłości. Na spacerze pięknie się trzyma opiekuna, bardzo ładnie spaceruje na smyczy, w lesie nie interesują go inne psy, jak nie wchodzą w jego przestrzeń i trzymają znaczny dystans. Gdy przekraczają jego strefę komfortu informuje o tym pokazując swoje ząbki, jednak gdy opiekun zacznie iść w drugą stronę potrafi podążyć za przewodnikiem, nie interesują go rowery, biegacze. Gdy Balti jest na spacerze nie interesuje go nic prócz opiekuna i patyczków. Tak, Balciak to zapalony leśniczy. Uwielbia dbać o porządek w lesie. Mógłby również aplikować na ratownika wodnego – woda to jego drugi żywioł. Stara się zachowywać porządek w kojcu, a po szalonym biegu terenowym najchętniej by się przytulił i zasnął na kolanach. Balti szybko i chętnie się uczy, jest zapatrzony w każdego kto go prowadzi i zrobi wszystko by pomiędzy szczeniakowymi szaleństwami poczuć na spacerze bliskość człowieka… W tym wszystkim brakuje jednego- opiekuna. Czy znajdzie się ktoś, kto otworzy na niego serce i spojrzy głębiej niż przez pryzmat jego maski lęku? Czy znajdzie się człowiek, który wyrwie go z zimnego kojca, samotności i lęku, zanim nadejdzie kolejna zima, a on zostanie otulony nie tylko zimnem samotności ale i kolejnej srogiej zimy…
Megjelent 4 hónappal ezelőtt
