Leon örökbefogadása
Keverék fajta · Nő
Szia, a nevem Leon. Kisméretű, néhány éves kutyá vagyok. Az állatmenhelyre november 14-én, 2022-re érkeztem, és az állatmenhely személyzete fogott meg. Természetesen az egész történet nem sülhetett volna sikeresen, ha nem segítenek az Önkormányzati Hulladékgyűjtő személyzete. Szülőemberem egy hulladéktelepen születtem, de amikor még nagyon fiatal voltam, egy család hozta magához, sajnos, amikor felnőttem újra feleslegessé váltam, és visszakerültem oda. Először ott éltettem két nőstény kutyával, akik együtt a kutyákkel szállították az állatmenhelyre, majd sikerült elkerülnöm a ketrecbe zárását, közelebb kerültem a biztonsági személyhez, békében éltem a nőstény kutyával, majd egy másik kutyával, aki túlélte a csapatot. Jól megvoltam a biztonsági irodából származó emberekkel, de voltak olyanok is, akikkel nem tudtam megbízni, és valóban meg akartak fogni. Az állatmenhelyen, mellette a szappanoperámmal, amit azonnal bevezettem, amikor a szabadság hiányáról szóltam, rendes viselkedést tanúsítottam a kezdetektől. Talán volt pár menekülési kísérletem, de csak akkor történt, amikor nagyon féltém, és félek minden fegyver hangjától és viharoktól. Jól tudok sétálni kutyaszorongóval, tiszta maradok, szeretek sétálni, ahol gurulok, szaglászom és játszom a ketrecből jövő barátommal. Valójában képes vagyok bármely nőstény kutyával jól megállni, más fiúk esetén más a helyzet – néhányan nem zavarnak egyáltalán, míg mások kissé zavaróak. Új emberekkel való kapcsolatban óvatos vagyok, de egyre könnyebb új ismerősöket alkotni. És amint ismerem valakit, igazán szeretetteljes leszek. Leginkább egy csendes területen szeretnék élni, inkább egy kutya baráttal, mert nem szeretem a magányt, és együtt mindig jobban érzem magam. Vakcinázott vagyok, parazitáktól mentesített, mikrochippelt és sterilizált. Hogy ez mennyire szép? Szeretnél találkozni velem?
Olvasd el az eredetit (pl)
Witam mam na imię Leon. Jestem małym, kilkuletnim psem. Do schroniska trafiłem 14 listopada 2022, zostałem wyłapany przez zespół pracowników schroniska. Oczywiście cała akcja nie zakończyłaby się powodzeniem gdyby nie pomoc pracowników Miejskiego Składowiska Odpadów Komunalnych. Na wysypisku urodziłem się, ale kiedy byłem bardzo malutki zostałem zabrany przez pewną rodzinę do domu, niestety kiedy podrosłem stałem się już niepotrzebny i znowu tam wylądowałem ? Najpierw żyłem tam z dwoma suczkami, które zostały zabrane do schroniska wraz z szczeniętami, wtedy udało mi się wymigać i nie trafiłem za kraty, zacząłem trzymać się bliżej pracowników ochrony, żyłem tam w zgodzie z suczką a później jeszcze z drugim psem, który uchował się wśród miotów. Dosyć dobrze żyłem z ludźmi z stróżówki, ale zdarzały się też takie osoby, z którymi nie potrafiłem się dogadać i którym bardzo zależało, żeby jednak mnie wyłapać.W schronisku oprócz opery mydlanej, którą prezentowałem zaraz jak wspomniałem sobie o braku wolności to od początku zachowywałem się dość przyzwoicie. Może mam za sobą parę prób ucieczek, ale działo się to tylko wtedy kiedy bardzo się bałem, a boję się wszelkich wystrzałów i burzy.Potrafię bardzo ładnie chodzić na smyczy, zachowuję czystość, uwielbiam chodzić na spacery na których ciągle się tarzam, węszę i bawię z moją koleżanką z boksu.Właściwie jestem w stanie dogadać się z każdą suczką, z innymi chłopakami różnie bywa – jedni zupełnie mi nie przeszkadzają, a znowu inni trochę działają na nerwy.W kontaktach z nowopoznanymi osobami jestem ostrożny, ale coraz łatwiej przychodzi mi zdobywanie nowych znajomości. A jak już kogoś poznam to jest ze mnie przytula jakich mało ????Najbardziej chciałbym zamieszkać w jakieś spokojnej okolicy, najchętniej z jakąś psią koleżanką, bo nie lubię samotności, a razem zawsze jakoś raźniej.Zostałem zaszczepiony, odrobaczony, zaczipowany i poddany zabiegowi kastracji, to jak? Chcesz mnie poznać?
Megjelent 4 hónappal ezelőtt
