SZELDON örökbefogadása
Keverék fajta · Ismeretlen · Felnőtt · 7 évek
Év: 2019 Sheldon kezdetei az állatmenhelyen nagyon nehézek voltak. Megijedt és félt az emberektől, ami néha agresszív viselkedéshez vezetett. Azonban a fogait mutogatva inkább félelem jele volt, és próbált megijeszteni a hozzá közelítő embert. A kutyaszobában távolságot tartott, ugrásokkal a fekhelyre vagy abba rejtőzve. Azonban rendszeres munka vele kezdett eredményt hozni. SZELDON kezdte megváltoztatni a viszonyát az emberekhez. További közelséget engedélyezett. Odament, ételt vett a kezükből, és megszagolta az ápolót, fokozatosan csökkentve a távolságot. És aztán bekövetkezett a törési pont, amikor először a nyakövet húzták rá, majd a kutyaszíjat. Megállt egy pillanatra ezen a folyamaton, mivel még nem bízott teljesen az ápolóban. SZELDON nagy előrelépést tett. Még mindig kissé bizonytalan, de mindegyik következő találkozóval egyre jobban elengedi magát. Szereti az ápolóval való kapcsolatot, odakúszik hozzá, és megkéri a simogatást. Más emberek is közelíthetik anélkül, hogy bármi probléma lenne. Sétálni vele igazi örömteli dolog. Nem húz, jól reagál a hívásra, és más kutyák iránt sem mutat agressziót. SZELDON egy nyugodt, türelmes és szeretetteljes otthonra van szüksége, és akkor gyorsan megbízik és lojalisan baráttá válhat.
Olvasd el az eredetit (pl)
Rok urodzenia: 2019 Początki Szeldona w schronisku były bardzo ciężkie. Panicznie bał się człowieka, co momentami powodowało u niego zachowania agresywne. Szczerzenie zębów było jednak bardziej objawem strachu i odstraszenia osoby, która do niego podchodziła. W kojcu zachowywał dystans wskakując na budę lub się w niej chowając. Jednak systematyczna praca z nim zaczęła pomału przynosić rezultaty. Szeldon zaczął zmieniać swoje nastawienie do człowieka. Pozwalał na coraz bliższy kontakt. Podchodził, brał smaczki z ręki, obwąchiwał opiekuna zmniejszając coraz bardziej dystans. No i nastąpił przełomowy moment, w którym pozwolił założyć sobie najpierw obrożę a następnie szelki. Zamierał na moment podczas tej czynności, ponieważ jeszcze nie do końca zaufał opiekunowi. Szeldon zrobił ogromny postęp. Nadal jest jeszcze trochę niepewny, ale przy każdym kolejnym spotkaniu otwiera się coraz bardziej. Pragnie kontaktu z opiekunem, wtula się w niego, domaga głaskania. Dopuszcza też bez problemu do siebie inne osoby. Spacer z nim to sama przyjemność. Nie ciągnie, ładnie reaguje na zawołanie, nie wykazuje też agresji w stosunku do innych psów. Szeldon potrzebuje spokojnego, cierpliwego i pełnego miłości domu, a wtedy bardzo szybko zaufa i będzie wiernym przyjacielem. Zdjęcia wykonane przez Kamilę Poźniak
Megjelent 4 hónappal ezelőtt
