Adottare Wito

Incrocio · Femmina

Traduzione in arrivo.

Cześć, jestem Wito! Jestem kilkuletnim kocurkiem, który przez dłuższy czas błąkał się po okolicach ul. Witosa w Zabrzu. Kilkukrotnie zgłaszano mnie do schroniska jako zagubionego kotka, którego wygląd z każdym kolejnym spotkaniem budził coraz większy niepokój. Ostatecznie 8 sierpnia 2026 roku trafiłem pod opiekę Psitula.Podczas wizyty w Centrum Weterynarii okazało się, że mam złamaną szyjkę kości udowej. Zastosowano leczenie polegające na ostrzyknięciu miejsca urazu, a ze względu na panującą wówczas chorobę zakaźną zostałem również zaszczepiony. Na szczęście kolejne kontrole wykazały zrost kości i brak bolesności. Nie wiadomo, czy wcześniej miałem swój dom i byłem kotem wychodzącym, czy może całe życie radziłem sobie na ulicy. Jedno jest pewne – nie należę do kotów, które od pierwszego spotkania wskakują człowiekowi na kolana i domagają się pieszczot. Jestem raczej spokojnym, zdystansowanym obserwatorem. Zarówno wobec ludzi, jak i innych kotów zachowuję pewien dystans. Nie szukam konfliktów, nikomu nie wchodzę w drogę i cenię sobie święty spokój.Kto wie, może w cichym, spokojnym domu, u boku cierpliwego opiekuna, z czasem odważę się pokazać swoje bardziej czułe oblicze? Potrzebuję tylko kogoś, kto zaakceptuje mnie takim, jakim jestem, i nie będzie oczekiwał, że z dnia na dzień stanę się wielkim przytulasem.Potrafię korzystać z kuwety, jestem zaszczepiony, odrobaczony, zaczipowany i wykastrowany.Może właśnie Ty podarujesz mi spokojną przystań, w której nie będę już musiał się o nic martwić?

Elencati settimana scorsa