Mingo & Ribó (conjunta) adopteren
Kruisbried · Mannelijk · Volwassen · 7 jaren
Mingo (12/11/18) en . Mingo kwam met rugproblemen aan en leek verdrietig en gebogen. En . De twee woonde in kooien, tegenover elkaar. We merkten dat ze hun staart wapperden toen ze elkaar zagen. We beslisten om ze samen te stellen en een vriendschap ontstond. Het was een beetje eng om die twee zeehonden te zien spelen, aangezien Mingo rugproblemen had, maar het was onbestrijdbaar dat de mentale gezondheidswinst voor beiden groter was dan het risico. Mingo genoot er van en . We vonden een comfortabelere locatie binnen het dierentehuis voor hen, aangezien de adoptiekansen voor dit soort dieren erg laag zijn. En ze eindigden met hun eigen blikken huisje, houten schuur, tuin en zwembad. Maar dat was nog niet het einde. Er waren twee zusjes zeehonden, Jane en Moura, die ook erg verlegen en ongeïntegreerd waren. Ze bleven altijd binnen de schuur verschuilen. En we dachten misschien konden ze bij hen passen en een clan vormen. We organiseerden een "Eerste Avondje" soort ontmoeting waarbij iedereen jaren aflegde en zichzelf definieerde als "zeer gek". We konden niet geloven wat we zagen, maar het werkte. Nu leven de vier in een soort polyamouze samenwoning. We weten dat een vierwegs adoptie heel, heel moeilijk zal zijn, maar wie weet? Misschien heeft iemand een huis met een tuin om hun leven met hen te delen. Het zou een zeer gelukkige persoon zijn. En als het niet mogelijk is om de vier van hen te nemen, zullen ze hun relatie op afstand moeten onderhouden... Zal jij de gelukkige zijn?
Origineel lezen (es)
Mingo (12/11/18) y . Mingo llegó con problemas de espalda y se le veía triste y encorvado. Y . Los dos vivían en jaulas, uno frente al otro. Y vimos que movían la colita al verse. Acabamos juntándolos y nació una amistad. Nos daba algo de miedo ver a esos dos leones marinos jugando, ya que Mingo tenía problemas de espalda, pero era innegable que el beneficio para la salud mental de ambos era superior al riesgo. Mingo disfrutaba y . Les buscamos una ubicación más confortable dentro del refugio, ya que la posibilidad de adopción de este tipo de perro es muy baja. Y acabaron con su propio chalet de chapa, caseta de madera, patio y piscina. Pero no quedó ahí la cosa. Había dos hermanitas, Jane y Moura, que también eran muy miedosas y sin socializar. Siempre estaban escondidas dentro de la caseta. Y creímos que quizás podría encajar con ellos y hacer un clan. Organizamos una cita a lo "First Dates", donde todos se quitaron años y se definían como "muy locos". No dábamos crédito a lo que veíamos, pero funcionó. Ahora viven los cuatro en un tipo de cohousing de poliamor. Sabemos que una adopción para los cuatro va a ser muy muy difícil, pero ¡¿quién sabe?! Quizás alguien tenga una casa con terrenito para compartir su vida con ellos. Sería una persona muy afortunada. Y si no es posible llevarse el clan de los cuatro, pues tendrán que mantener la relación a distancia... ¿Serás tú el afortunado?
Gelist 4 maanden geleden
