Henri adopteren
Kruisbried · Mannelijk · Volwassen · 7 jaren
Henri is geboren in 2019 en komt oorspronkelijk uit Roemenië, maar had al een tijd in een tijdelijke opvang in Duitsland gewoond. Ondanks intensieve opleiding, beheerste hij zijn voedselreserves daar nog steeds en beet hij. De gecastreerde hond werd vervolgens afgestaan omdat de verzorging van Henri niet langer mogelijk was vanwege persoonlijke omstandigheden binnen het gezin. Op het dierentehuis is Henri eerst terughoudend, maar toont interesse voor mensen. Zodra hij wat tijd heeft gehad om iemand te leren kennen, wordt hij een knuffelbui en heeft veel fysieke contactnodig. Hij is zeer leerzaam en kan snel verbanden leggen. Hij kent veel trucs en beheerst gebruikelijke oefeningen, waaronder die met betrekking tot impulscontrole. Toch leert hij ook snel of de persoon aan de andere kant van de riem consistent of onconsistent is. Iedereen die met Henri wil leven moet weten dat: - Direct na adoptie duidelijke grenzen moeten worden gesteld over wat wel en niet acceptabel is (bijvoorbeeld toegang tot de bank). - Bij het stellen van grenzen of het corrigeren van hem moet je volledig toegeven – lichaam en ziel – en bereid zijn voor weerstand. - Als je standvastig bent tegen zijn protesten en zelfverzekerd je positie benadrukt, gaat het goed. - Henri is een hond uit het buitenland en het bewaarden van voedsel kan geleerd gedrag zijn, ontstaan door vroeger ernstige honger. - Voedselschillen kunnen ook als een resource worden beschouwd. - Alle huishoudelijke leden moeten de beslissingen ondersteunen en actief meewerken aan zijn opleiding. - Hij wordt alleen opnieuw opgevangen bij gezinnen met kinderen van 16 jaar en ouder (met behoefte aan consistente, bewuste gedrag en aanvaarding van de situatie). - Je moet ervoor zorgen dat Henri geen eigen termen eist voor affectie en daardoor de controle overneemt. Hij verdraagt andere honden goed, dus hij is geschikt als tweede hond; echter kunnen ongeschikte mannelijke honden soms uitdagend zijn. Buiten de riem toont hij duidelijke communicatie tussen honden, zowel het stellen als het aanvaarden van grenzen. Aan de riem maakt hij vaak geluiden, wat kan worden voorkomen door rustige, zelfverzekerde leiderschap. Wanneer je duidelijk en ondubbelzinnig communiceert en interactie hebt met deze mannelijke hond, heb je een geweldige vriend. Hierbij moet je met je hoofd handelen – niet (vooral) met je emoties.
Origineel lezen (de)
Henri wurde 2019 geboren, stammt ursprünglich aus Rumänien, lebte aber bereits seit einiger Zeit in einer Pflegestelle in Deutschland. Trotz intensiven Trainings hat er dort ausgeprägt seine Ressourcen verteidigt und gebissen. Der kastrierte Rüde wurde dann abgegeben, weil Henris Betreuung durch persönliche Umstände in der Familie nicht mehr möglich war. Im Tierheim zeigt Henri sich zunächst zögerlich aber den Menschen zugewandt. Wenn er etwas Zeit hatte den Menschen kennenzulernen, wird er zum Schmusebär und braucht viel Körperkontakt. Er ist sehr lernwillig und kann schnell Kontexte verknüpfen. Er kann viele Tricks und beherrscht die gängigsten Übungen, auch in Richtung Impulskontrolle. Allerdings lernt er auch schnell, wie konsequent oder inkonsequent der Mensch am anderen Ende der Leine ist. Wer sein Leben mit Henri teilen will muss Folgendes wissen: -man muss direkt nach der Adoption KLARE Grenzen setzen, was erwünscht ist und was nicht (z.B. Sofa) -wenn man ihn begrenzt bzw. korrigiert, muss man mit Körper und Seele dahinter stehen und auf Gegenwind gefasst sein -wenn man dem Protest Stand hält und seine Meinung sicher vertritt ist es gut -Henri ist ein Auslandshund und die Ressourcenverteidigung kann erlerntes Verhalten sein, weil er damals viel Hunger leiden musste -Essensreste können auch Ressource sein -alle Personen im Haushalt müssen hinter der Entscheidung stehen und mitarbeiten -er wird nur zu Familien mit Kindern ab 16 Jahren vermittelt (stetiges bewusstes Handeln und Gegebenheiten akzeptieren) -man muss aufpassen, dass Henri nicht anfängt Knuddeleinheiten einzufordern und somit den Takt vorgibt Mit anderen Hunden kommt er gut klar, er wäre also als Zweithund geeignet; intakte Rüden sind allerdings manchmal schwierig. Im Freilauf zeigt er eine saubere innerartliche Kommunikation, kann Grenzen setzen und annehmen. An der Leine pöbelt er, was man mit souveräner, ruhiger Führung verhindern kann. Wenn man unmissverständlich mit dem Rüden kommuniziert und interagiert, hat man einen tollen Buddy. Hier muss man mit dem Verstand handeln und nicht (primär) aus den Emotionen.
Gelist 2 maanden geleden
