Ješka adopteren
Onbekend · Volwassen · 4 jaren
Binnen het Adažu polygon, waar mensen niet mogen komen en de dichtstbijzijnde huizen meerdere kilometers verwijderd zijn, vond een soldaat een kittens. Ješka had hoesten, kussen en steevast snuffelen. De soldaat realiseerde zich dat het gevaarlijk was voor het dier om daar te zijn, vooral omdat het ziek was, en bracht het naar het asiel. Aanvankelijk dachten we: gewoon een verkoudheid - de kruidentherapie maakte de hoest en slijm snel weg, maar na een tijdje begon alles opnieuw, en er kwam pus in het oor. De dokters observeerden, onderzochten en analyseerden en besloten om de linkerkanaal van het kittens te verwijderen. Na de operatie waren we blij: Ješka heeft geen hoest of pus meer, we zoeken snel een nieuw huis. In werkelijkheid stuurde onze chirurg, die ervaren is, het verwijderde weefsel voor een biopsie en uiteindelijk kregen we de resultaten. Er zijn geen kankercellen, maar de nieuwe groei is er en niemand weet - met de tijd zal deze groeien richting het oor of de neus, en als richting de laatste zal het slecht zijn. Helaas lijkt het alsof de ergste prognose gaans bewaarheid, want Ješka hoest weer... Dit hindert de aardige kitten niet aan het leven. Ja, soms hoestend, de hoesten vliegen rond, maar wat is hier het probleem? Satīm reinigt, we wisten Ješka's neus af en gaan verder met het leven. Communicatie met mensen is fantastisch voor deze kat! Met andere katten "krabt" hij soms, wat niet precies een aanval is, maar eerder een speelse uitdaging, die niet alle kattenbroers leuk vinden. Als Ješka gezond was geweest, zou hij al lang geleden een huis gevonden hebben, waarmee een gezin gelukkig zou worden met zo'n geweldige kat. De vliegende hoesten houden mensen op afstand...
Origineel lezen (lv)
Runčuku Ādažu poligona vidū, kur cilvēkiem liegta ieeja un tuvākās mājas vairāku kilometru attālumā, atrada kāds karavīrs. Ješka līdis mīļoties, bučoties un nemitīgi šķaudījis. Karavīrs saprotot, ka dzīvniekam tur bīstami atrasties, turklāt viņš slims, atgādāja uz patversmi. Sākumā domājām: saaukstējies – zāļu kurss ātri vien šķavas un puņķus noņēma, taču pēc laika viss no jauna un klāt vēl nāca strutas ausī. Dakteri vēroja, pētīja, analizēja un pieņēma lēmumu runčukam izgriezt kreisās auss kanālu… Pēc operācijas priecājāmies: Ješkam nav ne puņķu, ne strutu, varēsim drīz pēc jaunām mājām lūkot. Tiesa, mūsu ķirurgs, esot pieredzējis, nosūtīja izgriezto analīzēm uz biopsiju un beidzot saņēmām rezultātus. Ļaundabīgas šūnas nav, taču jaunveidojums ir un neviens nezinās – ar laiku tas vairāk uz auss pusi augs vai uz degunu, un ja uz pēdējo – būs slikti. Diemžēl, šķiet, sliktākā prognoze sāk piepildīties, jo Ješka atkal puņķojas… Tas gan netraucē jaukajam runcim dzīvot. Jā, ik pa laikam šķaudot, puņķi lido apkārt, bet vai tad tā kāda bēda?! Satīram tīrāmo, Ješkam degunu noslaukām un dzīvojam tālāk. Komunikācijā ar cilvēku fantastisks kaķis! Ar citiem kaķiem gan pats mēdz “pakasīties”, kas nav gluži uzbrukumi, vairāk tāda amzierīga provocēšana, kas ne visiem sugasbrāļiem tīk. Vai Ješaka būtu vesels, viņš mājas jau sen būru radis, kādu ģimeni padarot laimīgu ar tik foršu kaķi. Lidojošie puņķi ļaudis attur…
Gelist 3 maanden geleden
