Mała adopteren
Vrouwelijk · Oud · 13 jaren
Maala - dat is de naam van het vrouwtje hond dat in het begin van december 2025 bij de dierenopvang aankwam. Het is een ernstige ommezwaai in haar leven. Ze had een huis, een kattensuster en een verzorger, ze voelde zich veilig en geliefd. Helaas werd de verzorger ziek en kwam ze met de kitten naar Paluch. Ze is verward en ongelukkig. Ze heeft angst voor vreemden, dus probeert ze om afstand te houden, gewoon in geval van het ergste - ze weet nog niet wat er op haar wacht, dus ze is voorzichtig. Toch lijkt het alsof ze instinctief naar mensen getrokken wordt 💚 Het moeilijkste is het aanleggen van de riem, maar dat werkt omdat Maala - net als een echte gezinshond - graag wandelt. Zodra we buiten de poort van de dierenopvang zijn, is er ruimte voor aaien en knuffelen. Dan komt ze naar ons en ontspant zich voor de relatie en aanraking. Het is een beetje verdrietig dier dat probeert haar wereld opnieuw te organiseren. Ze is verward en zoekt steun van mensen zo moedig als ze kan. De dierenopvang, na een stil en comfortabel huis, is een zeer lastig ervaring voor een hond. Alles wat haar een gevoel van veiligheid en stabiliteit gaf, verdwijnt. We proberen de angsten van Maala te kalmeren, maar niets kan het thuis en een constante, zachte en geduldige verzorger vervangen. Voorafgaand aan de zonndiagnostiek. Wie zou er willen dat het wachten op een nieuw thuis voor Maala zo kort mogelijk duurt?
Origineel lezen (pl)
Mała - tak ma na imię psia dziewczynka, która trafiła do schroniska na początku grudnia 2025 r. To poważny zwrot w jej życiu. Miała dom, kocią siostrę i opiekuna, czuła się bezpieczna i kochana. Niestety opiekun zaniemógł i razem z kotką przyjechała na Paluch. Jest zdezorientowana i nieszczęśliwa. Obawia się obcych ludzi, więc stara się trzymać dystans na wszelki wypadek - jeszcze nie wie czego może się spodziewać, więc jest ostrożna. Wygląda jednak na to, że instynktownie ciągnie ją do człowieka 💚 Najtrudniejsze jest zapinanie smyczy, jednak udaje się, bo Mała - jak prawdziwy pies domowy - uwielbia wychodzić na spacery. Gdy już wyjdziemy poza bramy schroniska, robi się miejsce na głaskanie i pogaduszki. Wtedy garnie się do nas i otwiera na relację i dotyk. To mała bieda, która próbuje ułożyć sobie świat na nowo. Jest zdezorientowana i szuka wsparcia w człowieku najodważniej jak potrafi. Schronisko, po cichym i wygodnym domu, to bardzo trudne doświadczenie dla psa. Znika wszystko, co dawało poczucie bezpieczeństwa i stabilności. Staramy się ukoić straszki Małej, jednak nic nie zastąpi domu i stałego, czułego i cierpliwego opiekuna. Przed sunią diagnostyka. Kto chciałby sprawić, żeby czekanie na nowy dom Małej trwało jak najkrócej?
Gelist 6 maanden geleden
