Marie adopteren
Kruisbried · Vrouwelijk
Een ander gebroken katteziel – onze Marie. Wij hebben Maria enkele weken geleden van Drast, een stadje dicht bij ons dierentehuis, aangenomen. Ze is niet de eerste of laatste kat uit dit gebied, wij samenwerken daar met een orde nonnen die zich bezorgen om straatkatten met onze hulp. Marie is niet van de nonnen, Maria werd door een vriendelijke vrouw toevallig gevonden. Ze hinkte en was duidelijk dat haar poot pijn deed. Wij namen haar op en het eerste wat ze deed, was een hele hap eten, ze was zo hongerig dat ze gemakkelijk een kilo voedsel had kunnen opeten. We dachten dat het duidelijk zou zijn, dat het weer een breek was, hoewel die duur zijn om te behandelen, meestal herstellen katten zich ervan. Helaas is alles anders. Marie heeft een breuk, maar een oude breuk van de staart die al geneest is – en niet slecht. Helaas toen ze haar staart beschadigde, was de wond geschadigd aan een zenuw die zich doorloopt naar haar achterpoten. Hoewel haar poten gezond zijn, heeft Marie pijn in hen – iets als mensen na een amputatie. Het lijkt alsof het onoplosbaar is. Maria’s poot doet pijn, en ze verlicht het. Soms gebruikt ze het, maar ze heeft altijd pauzes nodig om in haar bed te liggen. Langzaam verbeterend, kan ze nu overdag rennen, maar ’s avonds kroop ze altijd op het dekbed en heeft ze een pauze nodig. Wij willen graag een thuis voor Maria vinden, maar het mag geen willekeurig huis zijn. Marie had alles binnen bereik nodig, zodat ze niet ver moest lopen voor eten en de wc als haar poot pijn deed. Gelukkig leerde Marie met de tijd haar poot te beheersen. Ze beweegt nog steeds niet zo soepel als een normale kat, maar ze springt overal heen waar ze moet. Zeker geen buitenkat, ze zou de gevaarlijke situaties niet kunnen ontwijken. Maar in alle andere opzichten is ze klaar om naar een nieuw huis te gaan.
Origineel lezen (cs)
Další zlomená kočičí duše - naše Marie. Marii jsme přijali před pár týdný z Drastů, městečka poblíž našeho útulku. Není to první ani poslední kočka z této lokality, spolupracujeme tam s řádem jeptišek, které se s naší pomocí starají o kočky bez domova. Marie ale není od jeptišek, Marii našla hodná paní náhodou. Kulhala a bylo vidět, že jí bolí nožička. Přijali jsme ji k nám a první co udělala, bylo, že zhltla hned kapsičku, byla chudák tak hladová, že by klidně snědla kilo žrádla. Mysleli jsme, že to bude jasné, že to bude opět nějaká zlomenina, ty jsou sice na léčbu nákladné, ale kočky se z ní dostanou. Ale bohužel je všechno jinak. Marie má zlomeninu, ale starou zlomeninu ocasu, která už srostla - a ne špatně. Bohužel když si zranila ocásek, úraz jí poškodil nerv, který pokračuje do její zadní packy. Ačkoliv je packa zdravá, Marie v ní má bolesti - něco jako lidé po amputaci. Je to zdánlivě neřešitelná situace. Marušku nožka bolí, odlehčuje ji. Někdy ji používá, potřebuje ale vždycky přestávky na ležení v pelíšku. Postupně se zlepšuje, už je schopná běhat přes den, ale k večeru si vždycky zaleze na dečku a potřebuje pauzu. Chtěli bychom pro Marušku najít domov, ale domov to nemůže být ledajaký. Marie potřebovala mít všechno v dosahu, aby kdyby jí nožka zrovna bolela, nemusela chodit daleko pro jídlo a na záchod. Naštěstí jak šel čas, tak Marie svojí nožku rozchodila. Pořád se nepohybuje tak ladně jako normální kočka, ale vyskočí všude, kde potřebuje. Určitě nemůže být venkovní kočka, před nebezpečím by neutekla. Ale ze všech ostatních stran je připravena odjet do nového domova.
Gratis account — 10 contacten inbegrepen
Gelist vorige maand
