Miel adopteren
European Shorthair · Mannelijk · Jong · 2 jaren
Geregistreerd door microchip Type: Europees Kleur: Bruin vlekkelijk tabby - Vacht: kort Gesteriliseerd Getest op FIV (AIDS) negatief - FELV (Leukemie) negatief Gevaccineerd tegen Tyfus en katgriep Gezondheid: Alles goed. In tijdelijke opvang Hallo, toekomstige adoptanten, Mijn naam is Miel. Ja, zoals honing. Zoet... nou, dat hangt van het moment af. Zeg maar dat ik complex ben, wat veel nobeler klinkt. Voorheen had ik een thuis. Een mens, een bank, ramen om naar te kijken... het goede leven, weet je. En toen kwam er ooit een allergieprobleem met een echtgenoot. Volgens mij snuiten sommige mensen als ze een kat zien. Het is vreemd als een ziekte, maar goed. Ze zeiden dat de oplossing desensibilisatie zou zijn geweest... maar kennelijk was het te ingewikkeld. Resultaat: hier ben ik nu in het dierenasiel. Lees meer... Ik zal niet liegen: aanvankelijk was ik een beetje gestrest. Stel je voor... een nieuw plekje, nieuwe geuren, niemand die mijn miauwen begrijpt. Want ja, ik praat veel. Ik heb een hele repertoire: - het miao "hallo, wat doen we vandaag?" - het miao "je hebt iets vergeten in mijn bak" - het miao "ik ben hier om commentaar te geven op jouw leven" - het duidelijke miao "laat me met rust." Dat laatste begrijpen mensen meestal snel. Ik ben een erg nieuwsgierige kat, helemaal niet schuw. Als er iets in het huis gebeurt, wil ik het weten. Een deur die opengaat? Ik check. Een bewegend tas? Ik check. Een mysterieus doos? Ik check... en vaak eindig ik erin zittend. Ik hou er ook van om de wereld vanaf een raam te observeren. Dat is mijn favoriete programma: Vogels en Vreemde Mensen Die Voorbijgaan. Oneindige seizoen. Ah, laten we praten over een belangrijk punt: knuffels. Ik wil eerlijk zijn vanaf het begin. Ik ben geen kluizenaar. Voor mij is het alleen op afspraak. Het is ik die beslist. Echter, 's avonds in bed... daar kan ik verrassend zacht worden. Soms 's ochtends ook, maar alleen als de sfeer goed is en niemand te hard spreekt voordat mijn koffie... nou, mijn eten. overdag ben ik bezig met serieuze dingen: - spelen verstoppertje, - aanvallen van pluim speeltjes, - jagen op een visroede alsof ik een grote tiger ben (nou... een kleine tiger), - strategische dutjes nemen op een comfortabele stoel onder de tafel, - of zitten op mijn katboom als koning van de woonkamer. Ik hou er ook van om te rennen. Sprints naar beneden de trap is een sport die ik met veel enthousiasme beoefen. Verkenning van een garage vol onbekende geuren? Opwindend. Zeg maar dat ik plezier heb in plekken waar ruimte is voor mijn avonturen. Met andere woorden... ik heb mijn eigen karakter. Maar ook een groot hart van een kat die simpelweg een nieuw thuis zoekt. Een thuis met geduldige mensen die zullen begrijpen dat vertrouwen van een kat als ik verdiend moet worden... en dat wanneer ik ’s avonds tegen je aan krult, dat een eer is. Als je op zoek bent naar een kat die praat, alles observeert, als een maniak speelt en jou kiest als companion... kom dan eens met me kennis maken. Hartelijk, Miel, gespreksdriftige kat, officiële ontdekkingsreiziger en toekomstige uitzonderlijke kameraden. Vind Miel op de Facebookpagina van het asiel.
Origineel lezen (fr)
Identifié par puce électronique Type : Européen Couleur : Brown blotched tabby - Pelage : court Stérilisé Testé FIV (Sida) négatif - FELV (Leucose) négatif Vacciné Typhus et Coryza Santé : Tout va bien. En famille d'accueil Je me présente : Miel. Oui, comme le miel. Doux… enfin, ça dépend des moments. Disons plutôt que je suis complexe, ce qui est beaucoup plus noble. Avant, j’avais une maison. Une humaine, un canapé, des fenêtres à surveiller… la belle vie, quoi. Et puis un jour, il y a eu une histoire de mari allergique. Apparemment, certains humains éternuent quand ils voient un chat. C’est étrange comme maladie, mais bon. On m’a expliqué que la solution aurait été une désensibilisation… mais il paraît que c’était trop compliqué. Résultat : me voilà arrivé au refuge. Lire plus... Je ne vais pas vous mentir : au début, j’étais un peu stressé. Imaginez… nouveau lieu, nouvelles odeurs, plus personne pour comprendre mes miaulements. Parce que oui, je parle beaucoup. J’ai tout un répertoire : – le miaulement « bonjour, qu’est-ce qu’on fait aujourd’hui ? » – le miaulement « tu as oublié quelque chose dans ma gamelle » – le miaulement « je viens commenter ta vie » – le miaulement très clair « laisse-moi tranquille ». Celui-là, en général, les humains le comprennent vite. Je suis un chat très curieux, pas du tout peureux. S’il se passe quelque chose dans la maison, je veux être au courant. Une porte qui s’ouvre ? Je vérifie. Un sac qui bouge ? Je vérifie. Une boîte mystérieuse ? Je vérifie… et souvent je m’installe dedans. J’aime aussi observer le monde depuis une fenêtre. C’est mon émission préférée : Les Oiseaux et les Gens Bizarres Qui Passent. Saison infinie. Ah, parlons d’un point important : les câlins. Je tiens à être honnête dès le départ. Je ne suis pas un chat pot-de-colle. Chez moi, c’est sur rendez-vous. C’est moi qui décide. Par contre, le soir dans le lit… là, je peux devenir étonnamment tendre. Parfois le matin aussi, mais seulement si l’ambiance est bonne et que personne ne parle trop fort avant mon café enfin ma pâtée. Dans la journée, je suis plutôt occupé avec des choses très sérieuses : – jouer à cache-cache, – attaquer des plumeaux, – chasser une canne à pêche comme un grand tigre (bon… un tigre de taille modeste), – faire des siestes stratégiques sur une chaise confortable sous la table, – ou trôner sur mon arbre à chat comme le roi du salon. J’aime aussi courir. Les sprints dans les escaliers, c’est un sport que je pratique avec beaucoup d’enthousiasme. Explorer un garage plein d’odeurs inconnues ? Passionnant. Disons que j’apprécie les endroits où il y a de l’espace pour mes aventures. Bref… j’ai mon petit caractère. Mais aussi un grand cœur de chat qui cherche simplement une nouvelle maison. Une maison avec des humains patients, qui comprendront que la confiance d’un chat comme moi, ça se gagne… et que quand je viens me blottir le soir, c’est un privilège. Si vous cherchez un chat qui parle, observe tout, joue comme un fou et vous choisit comme compagnon… alors venez me rencontrer. Signé, Miel, chat bavard, explorateur officiel, et futur colocataire exceptionnel. Retrouvez Miel sur la page Facebook du refuge.
Gelist 2 maanden geleden
