Nolo adopteren
Mannelijk · Volwassen · 8 jaren
Nolo heeft de meeste tijd van zijn jonge leven in een dierentehuis doorgebracht. Hij is een knap rood vos met verdrietige, hazelnootkleurige ogen. Het dierentehuis overweldigd hem en hij vindt het er echt niet leuk. Meestal staat hij bij de tralies te wachten op iets dat gebeurt. In de omstandigheden van het tehuis is dit zijn enige plezier en verlichting – een wandeling. Buiten de kooi komt Nolo tot leven. Hij houdt van lange rustige wandelingen en het opnemen van alle geuren van deze wereld. In de bosjes is hij een geweldige waarnemer van de natuur, hij ziet elk bewegend dier, of op de grond of hoog in de takken van bomen. Hij houdt ook van gaten graven terwijl hij vinken achtervolgt. Soms wil hij spelen, met een stok rennen of gewoon in het gras liggen zonder gejacht te worden. Wandelingen zijn nooit zo lang als hij zou willen. Dan vergeet hij dan al zijn verdriet, stress en kan hij laten zien hoeveel elegantie en blijheid hij binnenin heeft, ondanks de trauma die hij ervoer na terugkeer naar het dierentehuis. Misschien werd te vaak fysieke kracht tegen hem gebruikt; hij deinst terug bij het zien van een opgeheven hand met een stok, reageert slecht op pogingen om zijn ruimte te beperken en wordt vastgehouden. Wij dromen er van dat Nolo eindelijk zijn plek op aarde vindt aan de zijde van iemand die zijn gescheurde zenuwen kalmeert, hem vrede en een gevoel van veiligheid geeft. Nolo heeft stabiele voorwaarden nodig in een rustige omgeving. Hij kan communiceren met andere honden en kan met hondensibling(s) leven. We raden hem niet aan voor een huis met kinderen. In de kooi houdt Nolo het netjes, breekt niets. Om hem beter te leren kennen en een relatie op te bouwen, raad ik meer wandelingen en een bezoek voorafgaand aan adoptie aan.
Origineel lezen (pl)
Nolo większość swojego młodego życia spędził w schronisku. To uroczy rudzielec o smutnych, orzechowych oczach. Schronisko go przytłacza i bardzo nie lubi tu być. Najczęściej stoi przy kratach czekając na to, co w. warunkach schroniskowych jest jedyną jego radością i wytchnieniem – na spacer. Poza boksem Nolo rozkwita. Uwielbia długo, spokojnie przechadzać się i wdychać wszystkie zapachy tego świata. W lesie jest wspaniałym obserwatorem przyrody, dojrzy każde poruszające się stworzenie, czy to na ziemi, czy wysoko w gałęziach drzew. Uwielbia też kopać dołki ścigając nornice. Czasem chciałby pobawić się, pobiegać z patykiem, albo nie poganiany poleżeć w trawie pogryzając jakieś znalezisko. Spacery, nigdy nie są tak długie, jakby chciał. Zapomina wtedy o wszystkich swoich smutkach, stresach i potrafi pokazać ile ma wdzięku i jakie pokłady radości w nim tkwią, mimo traumy jaką przeżył po zwrocie do schroniska. Być może zbyt często stosowano wobec niego przemoc; kuli się na widok podniesionej z patykiem ręki, źle reaguje na próby ograniczania jego przestrzeni i przytrzymywanie.. Marzymy o tym, żeby wreszcie Nolo znalazł swoje miejsce na ziemi u boku człowieka, który ukoi jego skołatane nerwy, podaruje mu spokój i poczucie bezpieczeństwa. Nolo potrzebuje stabilnych warunków w spokojnej okolicy. Potrafi komunikować się z innymi psami i mógłby zamieszkać z psim rodzeństwem. Nie rekomendujemy go do domu z dziećmi. W boksie Nolo zachowuje porządek, nie niszczy. Aby poznać go lepiej i zbudować relację polecamy większą liczbę spacerów oraz wizytę przed adopcyjną. Ania 663033529 Małgosia 509274112
Gelist 4 maanden geleden
