Nuir adopteren
Kruisbried · Mannelijk
Nuir werd gevonden in een stad nabij Xàtiva. Het was erg moeilijk om hem te vangen omdat hij zeer wantrouwend was tegenover mensen. Weinig is bekend over zijn verleden, maar zijn gedrag suggereert dat hij weinig positieve ervaringen met mensen heeft gehad. Al snel bleek dat Nuir een lichte coördinatietoestand heeft. In het begin vermoedde de dierenarts een probleem met zijn poten, dus röntgenfoto's werden gemaakt en ontstekingsremmers toegekend. Aangezien zijn toestand niet verbeterde, blijkt dat de oorzaak waarschijnlijk neurologisch is. Zijn beperking is vooral dat hij soms onzeker staat en zijn balans kan verliezen. Gedragsmatig was Nuir vanaf het begin erg schuw en teruggetrokken. Hij heeft veel tijd nodig om vertrouwen op te bouwen. Op rustige dagen in het dierenasiel is hij beter bereikbaar en soms laat hij zich aaien, zelfs alsof hij het contact geniet. Op drukkere dagen, vooral op zaterdagen wanneer veel bezoekers het dierenasiel bezoeken, is hij erg bang en vermijdt hij mensen volledig. Met andere honden gedraagt Nuir echter volledig probleemloos. Hij is vriendelijk voor alle mededieren en houdt van spelen met de jongere honden. Nuir is ingezet in het dierenasiel, maar blijft een voorzichtige hond die contact met mensen vermijdt. Zijn reactie op aanraking is gemengd - soms laat hij het toe, maar op andere momenten trekt hij zich terug. Zijn grootste veiligheid is in de aanwezigheid van andere honden. Zijn coördinatietoestand beïnvloedt zijn dagelijks leven slechts licht. Hij kan normaal bewegen, spelen en spotten, hoewel staan soms wat onzeker lijkt. Nuir heeft een geduldig huis nodig waarin hij de tijd krijgt om zich aan nieuwe omstandigheden te wennen. Hij is een onafhankelijke hond die niet per se een nauwe band met mensen zoekt, dus zijn toekomstige eigenaren moeten accepteren dat hij misschien nooit een trouwe companion wordt. Een huis met andere honden zou ideaal zijn voor hem, omdat hij zich op hen richt en zich in hun gezelschap comfortabel voelt. Een zelfverzekerde hondenvriendelijke omgeving kan hem helpen om meer zelfvertrouwen te krijgen. Een rustige omgeving, liefst op het platteland, zou hem beter geschikt zijn dan een levendig stadsappartement. Het is onduidelijk of Nuir zich in een thuissituatie verder zal ontwikkelen. Hij lijkt op de hond Cotó, die ook tijd nodig had om vertrouwen op te bouwen. Zijn toekomstige familie moet daarom begrip hebben voor zijn voorzichtige aard en geen snelle vooruitgang verwachten. De schouderhoogte van Nuir wordt geschat op ongeveer 55 tot 60 cm, aangezien hij nog te schuw is om precies te meten.
Origineel lezen (de)
Nuir wurde in einer Stadt in der Nähe von Xàtiva gefunden. Es war sehr schwierig, ihn einzufangen, da er Menschen gegenüber äußerst misstrauisch war. Über seine Vergangenheit ist wenig bekannt, doch sein Verhalten deutet darauf hin, dass er wenig positive Erfahrungen mit Menschen gemacht hat. Schon früh fiel auf, dass Nuir eine leichte Koordinationsstörung hat. Anfangs vermutete der Tierarzt ein Problem mit den Beinen, weshalb Röntgenaufnahmen gemacht und entzündungshemmende Medikamente verabreicht wurden. Da sich sein Zustand dadurch jedoch nicht verbesserte, stellte sich heraus, dass die Ursache vermutlich neurologisch ist. Seine Einschränkung äußert sich vor allem darin, dass er beim Stehen manchmal unsicher wirkt und leicht das Gleichgewicht verliert. Verhaltenstechnisch zeigte sich Nuir von Beginn an sehr schüchtern und zurückhaltend. Er braucht viel Zeit, um Vertrauen aufzubauen. An ruhigen Tagen im Tierheim ist er zugänglicher und lässt sich manchmal streicheln, wobei er den Kontakt gelegentlich sogar zu genießen scheint. An belebteren Tagen, insbesondere an Samstagen, wenn viele Besucher im Tierheim sind, ist er hingegen sehr ängstlich und meidet Menschen komplett. Mit anderen Hunden verhält sich Nuir hingegen völlig unproblematisch. Er ist freundlich zu allen Artgenossen und liebt es, mit den jüngeren Hunden zu spielen. Nuir hat sich im Tierheim eingelebt, bleibt jedoch weiterhin ein vorsichtiger Hund, der den Kontakt zu Menschen eher vermeidet. Seine Reaktion auf Berührungen ist wechselhaft – manchmal erlaubt er es, ein anderes Mal zieht er sich zurück. Seine größte Sicherheit findet er im Zusammensein mit anderen Hunden. Seine Koordinationsstörung beeinflusst ihn im Alltag nur geringfügig. Er kann sich normal bewegen, spielen und toben, nur das Stehen wirkt manchmal etwas unsicher. Nuir benötigt ein geduldiges Zuhause, in dem man ihm die Zeit gibt, sich langsam an neue Umstände zu gewöhnen. Er ist ein unabhängiger Hund, der nicht zwangsläufig den engen Kontakt zu Menschen sucht, weshalb seine zukünftigen Besitzer akzeptieren sollten, dass er möglicherweise nie ein verschmuster Begleiter wird. Ein Zuhause mit weiteren Hunden wäre für ihn ideal, da er sich an ihnen orientiert und sich in ihrer Gesellschaft wohlfühlt. Ein souveräner Ersthund könnte ihm helfen, Sicherheit zu gewinnen. Ein ruhiges Umfeld, vorzugsweise in einer ländlichen Gegend, wäre für ihn besser geeignet als eine lebhafte Stadtwohnung. Ob sich Nuir in einem häuslichen Umfeld noch weiterentwickeln würde, ist ungewiss. Er ähnelt in seinem Verhalten dem Hund Cotó, der ebenfalls Zeit brauchte, um Vertrauen zu fassen. Seine zukünftige Familie sollte daher Verständnis für sein vorsichtiges Wesen mitbringen und keine zu hohen Erwartungen an schnelle Fortschritte haben. Nuirs Schulterhöhe wird auf etwa 55 bis 60 cm geschätzt, da er bislang zu scheu ist, um ihn genau zu vermessen.
Gelist 2 maanden geleden
