Pippa adopteren
Kruisbried · Mannelijk · Jong · 1 jaar
Pippa 21-11-2024 Pippa is weer thuis op Cura ao. Hier mag hij in vrijheid leven, zichzelf zijn, en in alle rust oud worden. Na alles wat Pippa heeft meegemaakt, hebben we besloten dat het beste voor hem (en onze andere dieren) is om te blijven waar hij zich veilig en geliefd voelt. Daarom hebben we een belangrijke keuze gemaakt: we zullen geen dieren meer herplaatsen. Vanaf maart 2023 blijven alle dieren die bij ons komen wonen op de opvang. Ze worden hier verzorgd door ons toegewijde team, dat de ervaring en kennis heeft om voormalig straathonden de zorg, liefde en aandacht te geven die ze nodig hebben. Deze beslissing komt voort uit onze overtuiging dat stabiliteit, veiligheid en vertrouwde gezichten het allerbelangrijkst zijn voor onze dieren. Hier, in hun vertrouwde omgeving, kunnen ze een gelukkig en zorgeloos leven leiden. Samen zorgen we ervoor dat onze dieren de beste toekomst krijgen, precies zoals ze verdienen. 9-03-2024 Helaas hebben we ontdekt dat de man bij wie Pippa verbleef, hem naar het asiel heeft gebracht, zonder ons daarvan op de hoogte te stellen! Hoewel we dachten dat Pippa een liefdevolle plek had gevonden, zijn we diep bedroefd dat dit niet het geval bleek te zijn, ondanks het vele contact. We zijn vastbesloten om voor Pippa in samenwerking met het asiel, ons uiterste best te doen om voor hem een warm en liefdevol thuis te bezorgen. Dierenasiel Nederland NIEUW IN ASIEL Hi, ik ben Pippa en door mijn naam denkt iedereen meteen dat ik een teefje ben. Maar ik ben echt een reutje, gecastreerd weliswaar. Vroeger wilde ik graag een Dalmati r zijn en heb daar ook auditie voor gedaan, maar werd keihard afgewezen omdat ik er op de stippen na voor geen meter op lijk. Wat een teleurstelling vond ik dat als kleine pup. Nu ik volwassen ben, 8 jaar oud, denk ik gewoon 'dan niet joh'. Mijn oren zijn kapot, stuk, defect, buiten gebruik. Kortom, ze doen het niet. Ik hoor er echt niks mee dus eigenlijk zitten die flappers voor niks op mijn kop, maar ik vind het wel fijn als je eraan kriebelt. Ik weet niet beter dan dat ik in een stille wereld woon dus ik ben wat dat betreft niet zielig. Het is alleen wel iets om rekening mee te houden. Ik kan niet loslopen en ik ken geen commando s, geen gebarentaal dus als je iets van me wil dan snap ik je niet. Weet je wanneer ik wel echt zielig was? Toen ik gloeiende olie over me heen kreeg. Jeetje wat een pijn en ellende! Ik heb daardoor meerdere littekens op mijn lijf. Dat is in mijn vorige land (een warm ABC eiland) gebeurd en ik wil dat liever gewoon vergeten. Hier in de opvang heb ik al een hoop nieuwe mensenvrienden gemaakt. In mijn vorige huishouden vertrouwde ik niet zoveel mensen, daar was ik niet altijd zo vriendelijk voor visite en bijvoorbeeld de dierenarts en kon ik soms buiten best uitvallen naar auto s en andere voorbijgangers. Tot nu toe valt dat hard mee in de opvang. Ik sta er zelf van te kijken maar ik loop hier vrolijk de behandelkamer in en laat me gerust onderzoeken. Ook vind ik alle vrijwilligers erg lief. Hopelijk stralen mijn nieuwe baasjes rust en zelfvertrouwen uit tijdens de wandeling zodat ik daaraan op kan trekken en lekker ontspannen te wandelen. Ik vind het heerlijk om lekker te struinen en te snuffelen. Heb je mijn ogen al gezien? Best bijzonder he? Het is mogelijk dat ik niet 100% zicht heb, maar ik zie zeker genoeg en bots nergens tegenaan. Als er zonlicht in mijn ogen schijnt dan zie je blijkbaar soms een wat rode gloed, mogelijk een vorm van albinisme. Als ik
Gelist 4 maanden geleden
