Pointy adopteren
Pointer · Mannelijk · Volwassen · 4 jaren
Pointy heeft meer teleurstellingen gehad dan een vierjarige hond zou moeten meemaken. Hij kwam op eenjarige leeftijd bij Cantalobos, vol leven, en voor een tijdje leek zijn verhaal een gelukkig verhaal te worden. Hij vond zijn ideale persoon - een van onze vrijwilligers - en verhuisde met haar naar de vrijwilligerswoning. Hij leerde wat het was om bij iemand te horen, om zijn favoriete persoon elke dag thuis te hebben. Toen vertrok ze van Cantalobos naar een ander asiel en nam Pointy met haar mee. We hielden zijn microchip op onze naam, een soort vangnet, omdat zijn papieren in Spanje niet helemaal in orde waren. Het leek de juiste beslissing voor een hond die eindelijk zijn plek had gevonden. Vorig jaar verhuisde hij opnieuw en Pointy ging met haar mee. We waren ervan overtuigd dat hij eindelijk een forever home had gevonden. Maar dat was niet zo. Sindsdien is hij vertrokken, schijnbaar zonder waarschuwing, en achtergelaten. De huidige eigenaar zegt dat het niet hun verantwoordelijkheid is en wil dat hij zo snel mogelijk vertrekt. Pointy is nog steeds een naam op de lijst van problemen die iemand anders moet oplossen: een hond die niemand volledig herkent. Nu is hij vier jaar oud. Hij is nog steeds aanhankelijk. Hij vertrouwt nog steeds, op de een of andere manier, ondanks alles. Hij zit vol energie omdat niemand tijd heeft gehad om met hem te wandelen, en hij zou baat hebben bij wat training om naar het toilet te gaan en wat routine om hem te kalmeren. Maar onder al dat is een hond die al mensen heeft liefgehad, liefde terug heeft gekregen en het... twee keer heeft verloren. Pointy vraagt niet veel. Gewoon een thuis. Een thuis dat niet zonder hem verdergaat.
Origineel lezen (es)
Pointy ha sufrido más decepciones de las que un perro de cuatro años debería experimentar. Llegó a Cantalobos con tan solo un año, lleno de ojos, y durante un tiempo, parecía que su historia sería feliz. Encontró a su persona ideal —una de nuestras voluntarias— y se mudó con ella a la residencia de voluntarios. Aprendió lo que era pertenecer a alguien, lo que era tener a su persona favorita en casa cada día. Entonces, ella se fue de Cantalobos a otra protectora y se llevó a Pointy con ella. Mantuvimos su microchip a nuestro nombre, una especie de red de seguridad, ya que sus papeles en España no estaban del todo en regla. Nos pareció lo correcto para un perro que por fin había encontrado su lugar. El año pasado, se mudó de nuevo, y Pointy se fue con ella. Nos convencimos de que por fin había encontrado un hogar definitivo. Pero no fue así. Desde entonces, se ha marchado, aparentemente sin previo aviso, y lo ha dejado atrás. El tutor que lo tiene ahora dice que no es su responsabilidad y quiere que se vaya cuanto antes. Una vez más, Pointy es solo un nombre en la lista de problemas que alguien más tiene que resolver: un perro que nadie reconoce del todo. Ahora tiene cuatro años. Sigue siendo cariñoso. Sigue confiando, de alguna manera, a pesar de todo. Está lleno de energía porque nadie ha tenido tiempo de sacarla a pasear, y le vendría bien un poco de entrenamiento para ir al baño y algo de rutina para que se calme. Pero debajo de todo eso hay un perro que ya ha amado a la gente, ha recibido amor a cambio y lo ha perdido... dos veces. Pointy no pide mucho. Solo un hogar. Un hogar que no siga adelante sin él.
Gelist 3 dagen geleden
