Simba … jede Berührung löst in ihm Panik aus adopteren
Kruisbried · Mannelijk
Simba is nog "nog steeds" niet te adopteren. Het kleine dier zou graag deel willen uitmaken van het... maar elke aanraking veroorzaakt paniek bij hem. Simba is een van de arme wezens die ergens in het binnenland zijn geïntimeerdeerd en misbruikt, waar niemand luistert en niemand kijkt. Voor hij werd verlaten of wegrende. Hij rende en rende, ver weg van de verschrikkelijke mensen die zijn jonge leven tot een hel maakten. Simba had honger en was op zijn laatste krachten toen onze vrienden van het dierenwelzijn hem in een gat in de grond vonden. Hij had zelfs geen kracht meer om weg te rennen. Dus konden ze hem veilig meenemen, ingepakt in een deken. Het veilige plekje met de pleeggezin was echter niet echt comfortabel voor hem. Hij huilde als iemand te dichtbij kwam en wilde niet aangeraakt worden. Dus bleef hij daar totdat hij hersteld en zijn krachten had teruggevonden... altijd op de vlucht voor mensen. Zijn veiligheid zocht hij altijd bij een hondje, waar hij zich het meest veilig voelde. Toen we ons dierenasiel opzetten, verhuisde Simba hierheen. In de buitenkooi voelt hij zich het meeste op zijn gemak, waar hij altijd de schaduw zoekt van een dominante hond. Hij heeft geleerd dat de mensen hier hem geen kwaad doen en zou ook graag deel willen uitmaken als iemand komt. Maar alleen niet aangeraakt te worden... er moet een afstand zijn... of een barrière tussen hem en de persoon... dan durft hij dichterbij te komen... zelfs om naar de hand te snuffelen... We geven Simba de tijd en ruimte die hij nodig heeft, zo lang als hij die nodig heeft... zelfs voor altijd als dat nodig is!
Origineel lezen (de)
Simba ist „noch“ nicht vermittelbar Der zierliche Bub möchte so gerne dabei sein …. doch jede Berührung löst in ihm Panik aus. Simba ist eines der armen Geschöpfe, die irgendwo im Hinterland, wo niemand etwas hört und auch niemand hinschaut, gequält und misshandelt wurde. Bis er eines Tages ausgesetzt wurde oder davongelaufen ist. Er rannte und rannte, weit weg von den furchtbaren Menschen die ihm sein junges Leben zur Hölle machten. Simba war ausgehungert und am Ende seiner Kräfte, als ihn unsere Tierschutzfreunde in einem Erdloch entdeckt hatten. Er hatte nicht mal mehr die Kraft um davon zu laufen. So konnten sie ihn, in eine Decke gewickelt, in Sicherheit bringen. Der sichere Ort bei der Pflegefamilie war für ihn jedoch nicht wirklich angenehm. Er hat geweint wenn man ihm zu nahe kam und wollte nicht berührt werden. So blieb er dann dort bis er sich erholt hatte und wieder zu Kräften kam … immer auf der Flucht vor den Menschen. Seine Sicherheit suchte er stets bei einem Hundekumpel, da fühlte er sich am meisten geborgen. Als wir unser Tierheim aufgestellt hatten, ist Simba hier eingezogen. Im Aussengehege fühlt er sich am wohlsten, wo er sich immer in den Schatten eines souveränen Hundes begibt. Er hat gelernt, dass ihm die Menschen hier nichts Böses antun und möchte auch gerne mit dabei sein wenn jemand kommt. Aber nur nicht anfassen … ein Abstand muss sein … oder ein Gitter zwischen ihm und dem Menschen … dann traut er sich näher zu kommen … sogar an der Hand zu schnuppern … Wir lassen Simba die Zeit und seinen Raum , so lange wie er eben braucht …. wenn nötig für immer ! Ich habe Paten für Grundbedürfnis – Danke liebe Sandra & Martin❤️
Gelist 5 maanden geleden
