Adopter Annie
Podenco · Hunn · Ung · 1 år
VIP-sponsorer: José van Dijken, Caroline v.d. Heide, Felice Groenendijk, Margit Warmink, Maro van Stijn dyrehjem Tanamera Rescue: Inndata 7. mai 2026: Annie (tekst fra «Til månen og tilbake», av Jacky, gründer Tanamera) Molly: Men de var ikke hennes egentlige foreldre, herr, de var dårlige mennesker! Daddy Warbucks: Hoppende snavl! Kanskje du også vet det? Min tobeinte mor gjør det! kommer fra musikalen Annie, hvor en rødhåret orfan jente viser seg å være en virkelig overlevende! Vel... Jeg skal bare si deg hvem jeg er, og hvorfor jeg også heter Annie: I mars i fjor ble jeg funnet, i et søppelbøtte! «Eieren» hennes hadde tatt meg fra moren min, puttet meg i en plastpose og kastet posen i en søppebøtte på gata! Jeg var mindre enn fire uker gamle, og græt svakt. Heldigvis hørte en god spansk kvinne meg, og redde livet mitt. Jeg var svak, og trengte spesiell mat og hjelp, så hjelpen til redderen Jacky ble kalt inn, som tydeligvis gjør dette ofte. Jeg ble tatt med bil, fikk en varm vannflaske mot kroppen, og hørte og ronte ukjente lyder og dofter. Realiseringen kom... Jeg var nå en orfan... og kanskje skulle jeg gå tilbake til en søppebøtte igjen? Når jeg var hos Jacky, følte jeg snart ikke lenger sult, og sovnet. Jeg hørte fortsatt noen opprørende (eller var de sint?) lyder og følte traks på pøsene mine og trekking her og der. Men det hadde ikke noe å si for meg, jeg var varm og trygg. Jeg var en orfan, jeg ga ikke opp, jeg kjempet, jeg ville virkelig det. Men små pøsene mine gjorde ikke hva jeg ville! Det irriterte meg, jeg ville gå. Jacky kaller det svømmersyndrom (redaktør: dette er en tilstand hvor beinene beveger seg ut fra kroppen istedenfor bare under kroppen. Puppen kan ikke stå og brystet blir flatt.) Dette er grunnen til at «eieren» Annie kastet meg som søppel! Traks på pøsene mine fortsetter, jeg får en slags bærestøtte rundt kroppen og Papa Arjan bygger strukturer hvor jeg må bevege meg gjennom. Mens jeg gjorde det, sang de selv!!! Låten heter «i morgen», fra samme musikal? For å si det kort: Jeg overlevde, og jeg kan gå!! litt annerledes enn andre så elegante podencos, det er sant. Men jeg har glemt de «dårlige menneskene». Og hoppende snavl... jeg har nå sanne foreldre!!! Jacky og Arjan har kommet til å elske meg, og jeg elsker dem. Jeg står, for alltid! «I morgen» «Jeg elsker deg i morgen!» Dette er den vakre historien til Annie. Men selvfølgelig finnes det mer å si, og en grunn til at Annie må bli bosatt i Tanamera. Annie er nå over ett år gammel. Gåttens hennes er spesiell. Dette skyldes at bakbeina hennes stadig står litt ut fra kroppen. Og forføttene hennes er litt for langt bakfra. Alt dette gjør at ryggen hennes nå er litt buet. Alt dette er ikke et stort problem for øyeblikket, Annie får allerede glucosamin og tilleggsmidler. Men i ikke så lang tid framover vil hun nesten sikkert få artritt, og operasjoner kan ikke unngås. Og det vil koste penger, mye! Enkelt og tydelig, vi vil helst holde Annie her, som mascot og rollemodell for Tanamera. I Spania, hvor vår egen dyrekur er relativt billig og god, og også klimaet er bedre for denne typen hunder. Dessuten lider Annie av «skuttet hode». Det er usikkert om dette er forårsaket av feil muskelspenning og stilling på skuldrene, eller om hun hadde hjerneskader da hun var i den plastlukkede posen (hvor hun ble kastet). Forkortet sagt... Annie forbli trygt i Tanamera. I vårt hjem, hvor også eldre og spesialtilfeller bor. Med sponsorer håper vi å kunne betale for hennes årlige røntgenbilder og blodprøver. Og eventuell ekstra medisin og veterinærkostnader. Vil du kanskje også bli sponsor til denne hunden og bidra til hennes omsorg? De første røntgenbildene og blodprøvene er planlagt under kastasjon i juni. Deretter vil vi selvfølgelig gjøre en ny oppdatering!
Les original (nl)
VIP-sponsoren: José van Dijken, Caroline v.d. Heide, Felice Groenendijk, Margit Warmink, Maro van Stijn Asiel Tanamera Rescue: Input 7 mei 2026: Annie (tekst uit ‘To the moon and back’, door Jacky, founder Tanamera) Molly: But they wasn't her real parents, mister, they was bad people!Daddy Warbucks: Leapin' lizards! Misschien kennen jullie dit ook nog? Mijn tweebenige mama wel! Komt blijkbaar uit de musical Annie, waar een roodharige weeskind een echte survivor blijkt! Welnu.. dan zal ik maar even vertellen wie ik ben, en waarom ik ook Annie heet: Vorig jaar in maart werd ik gevonden, in een vuilnisbak! Mijn ‘baasje’ had me bij mijn moeder weggenomen, in een plastic zak gestopt en die zak in een kliko aan de straat gegooid! Ik was nog geen 4 weken oud, en huilde zacht. Gelukkig maar, want een lieve spaanse mevrouw hoorde me, en redde mijn leven. Ik was zwak, en had speciale voeding en hulp nodig, dus werd de hulp ingeroepen van rescuer Jacky, die dat blijkbaar vaker doet. Ik werd meegenomen in de auto, kreeg een warme kruik tegen mijn lichaam, en hoorde en rook vreemde geluiden en geuren. Het besef kwam.. ik was nu een weeskind.. en misschien moest ik weer in een vuilnisbak??? Eenmaal bij Jacky had ik al snel geen honger meer, en kreeg slaap. Ik hoorde nog wat opgewonden (of waren ze boos) geluiden en voelde gerommel aan mijn poten en getrek her en der. Maar het deed me niets, ik was warm, en veilig. Ik was een wees, ik gaf niet op, ik vocht, ik wilde heel graag. Maar mijn pootjes wilden niet doen wat ik wilde! Het frustreerde me, ik wilde lopen. Jacky noemt het zwemmers syndroom (editor: dit is een afwijking waarbij de poten naar buiten bewegen in plaats van gewoon onder het lichaam. De pup niet kan staan en de borst wordt platgedrukt..) Dit is de reden waarom de jager Annie weggegooid heeft als afval! Het trekken aan mijn poten bleef, ik kreeg een soort harnas om mijn lijf en papa Arjan bouwde constructies waar ik doorheen moest bewegen. Terwijl ik dat deed, gingen ze tot overmaat van ramp ook nog zingen!!! Het nummer heet ‘tomorrow’, van dezelfde musical? To cut a long story short… ik overleefde, en ik loop ook!! Een beetje anders dan andere o zo elegante podencos, dat wel. Maar ik ben de ‘bad people’ vergeten. En leapin’ lizzards… ik heb nu echte ouders!!! Jacky en Arjan zijn van me gaan houden, en ik van hen. Ik blijf, voor altijd! ‘Tomorrow’‘I love ya tomorrow!’ Dit is het prachtige verhaal van Annie. Maar uiteraard is er meer te vertellen, en een reden waarom Annie als resident bij Tanamera moet blijven. Annie is nu ruim een jaar. Haar loopje is bijzonder. Dit komt omdat haar achterpoten nog licht naar buiten staan. En haar voorpoten wat teveel naar achteren. Dit alles maakt dat ook haar rug nu wat kromgroeit. Allemaal nu geen groot probleem, Annie krijgt alvast glucosamine en supplementen. Maar op niet al te lange termijn, gaat ze vrijwel zeker artrose krijgen, en zijn operaties niet uit te sluiten. En dat gaat geld kosten, een boel! Simpelweg willen we Annie daarom liever hier houden, als mascotte en toonbeeld van Tanamera. In Spanje, waar onze eigen dierenarts nog relatief goedkoop en goed is, en ook het klimaat beter is voor dit soort honden. Bovendien heeft Annie last van ‘shaken’ van haar hoofd. Het is onduidelijk of dit veroorzaakt wordt door verkeerde spierspanning en de stand van haar schouders, of dat ze in de plastic gesloten zak (waarin ze gedumpt was) hersenschade heeft opgelopen. Kortom… Annie blijft gewoon veilig bij Tanamera. In ons huis, waar ook de oudjes en speciale gevallen wonen. Met sponsoren hopen we haar jaarlijkse röntgenfotos en bloedtesten te kunnen betalen. En eventuele bijkomende medicatie en dierenartskosten. Wilt u misschien ook deze scheet mede sponsoren en bijdragen aan haar verzorging? De eerste röntgenfotos en bloedtest staan gepland voor tijdens haar sterilisatie in Juni. Daarna doen we uiteraard weer een update!
Listet for 4 måneder siden
