Adoptuj Aita
Mieszaniec · Żynkie · Dorosły · 4 lata
• Potrzebuje cichego środowiska: Nie • Może mieszkać w mieście: Tak • Ładnie się kłania z rodzinami: Nieznane • Ładnie się kłania z innymi psami: Tak • Żył z kotami: Nieznane • Mam następujące szczególne cechy dotyczące charakteru lub rasowych cech: Jestem bardzo energicznym i aktywnym psem i uwielbiam długie spacery • Uwagi dotyczące mojego zdrowia: Brak • Wykonano u mnie następujące procedury medyczne: Sprawdzenie zębów i czyszczenie zębów • Czy żyłem w sytuacjach domowych w opiece opiekunowskiej: Nie • Czy byłem w ogrodzeniu schroniska przez ponad 2 lata: Nie • Umie poruszać się na smyczy: Tak Jestem Aita. Nie pamiętam, jak trafiłam do opieki swoich właścicieli, ponieważ pewnie nie chcieli mnie. Pamiętam, jak czułam się sama. Dni były długie i ciche. Nikt nie wołał mnie po imieniu, nikt nie przyszedł grać. Działka była pełna śmieci i miałam jakiś typ ogrodzenia zbudowany w tylniej części działki, daleko od widoku i ludzi. Obserwowałam świat przez płot i marzyłam o bieganiu, długich spacerach, wietrze w futrze i po prostu o tym, że ktoś będzie ze mną. Niestety, jeden z wolontariuszy Mazas Draugasin usłyszał o moim przypadku i ponieważ moi właściciele nie dbali o mnie, oddali mnie ochoczo do ogrodzenia schroniska. Gdy wyszłam z mojego ogrodzenia, pobiegłam przez dziedzinę i chciałam jak najdalej uciec z tego strasznego miejsca.
Czytaj oryginał (fi)
• Tarvitsen rauhallisen ympäristön: Ei • Voin asua kaupungissa: Kyllä • Sovin lapsiperheeseen: Ei tietoa • Tulen toimeen muiden koirien kanssa: Kyllä • Olen asunut kissojen kanssa: Ei tietoa • Minulla on seuraavia erityispiirteitä luonteen tai rotuominaisuuksien osalta: Olen hyvin energinen ja aktiivinen koira ja rakastan pitkiä kävelyitä • Huomioitavia asioita terveyteni osalta ovat: Ei • Minulle on tehty seuraavia terveystoimenpiteitä: Hammastarkastus ja hampaiden puhdistus • Olen asunut kotioloissa kotihoidossa: Ei • Olen ollut tarhalla yli 2 vuotta: Ei • Osaan kulkea hihnassa: kyllä Minä olen Aita. En muista, miten olin päätynyt omistajieni haltuun, sillä he eivät totisesti minua halunneet. Muistan, miltä tuntui olla yksin. Päivät olivat pitkiä ja hiljaisia. Kukaan ei kutsunut minua nimeltä, eikä kukaan tullut leikkimään. Pihamaa oli täynnä romua ja minulla oli jonkinlainen häkki rakennettu pihan perälle kaukana katseilta ja ihmisistä. Katselin maailmaa kaltereiden takaa ja haaveilin juoksemisesta, pitkistä lenkeistä, tuulesta turkissani ja siitä, että joku vain olisi kanssani. Onneksi eräs Mazas Draugasin vapaaehtoisista sai kuulla tilanteestani ja koska omistajani eivät minusta välittäneet luovuttivat he minut suosiolla tarhalle. Päästessäni häkistäni ulos, minä suorastaan juoksin pihan poikki ja halusin mahdollisimman kauas siitä kammottavasta paikasta.
Zarejestrowane 3 miesiące temu
