Adoptuj Artax
German Shepherd · Męskie
Jestem przystojnym Artaxem i szukam nowego domu. Przybyłem do schroniska z trzema innymi psami po tym, jak nas przejęto z naszego starego domu. To, po długim okresie zaniedbania i porzucenia, było również gorzko konieczne, ponieważ w przeciwnym razie prawdopodobnie wkrótce trzeba by było tylko odzyskiwać zwłoki. Stan, w jakim przybyłem tutaj, trudno wyrazić słowami. Każda kość była widoczna, można by było grać na ksylofonie na moich żebrach. Ponadto pazury były zbyt długie, brudna sierść i odpowiadający jej zapach. Ale teraz jestem tutaj i dzięki opiece i trosce, której doświadczam tutaj, powoli, ale pewnie, idzie to w górę. Już trochę urosłem, cieszyłem się z pierwszej kąpieli i zostałem również zbadany przez weterynarza. Nawet jeśli mam pełne prawo przeklinać ludzkość po moim przeszłym doświadczeniu, moja miłość nie została mi odebrana. Wręcz przeciwnie, cieszę się z każdej uwagi, którą mogę dostać i bardzo szybko nawiązuję więź z moimi dwunożnymi. Jestem tak szczęśliwy z powodu moich opiekunów każdego dnia, że chciałbym skoczyć w ich ramiona z radości, więc dzieci powinny być ostrożne. Nadal muszę się uczyć, że nie robi się czegoś takiego, ale jak dotąd nie wiem, jak inaczej pokazać moją radość. Z drugiej strony, jestem jednak bardzo dobrym facetem, który już nauczył się kilku rzeczy. Świetnie dogaduję się z innymi psami i mogę sobie wyobrazić, że będę dzielić mój nowy dom z innym psem. Również dobrze biegam na smyczy na zewnątrz i zawsze zwracam uwagę, gdzie jest mój człowiek. Moi opiekunowie obawiają się, że muszę ponownie nauczyć się czystości w domu, ponieważ niestety nie wychodziłem regularnie w tym czasie. Nie można powiedzieć na pewno, czy mogę zostać sam, więc moi nowi ludzie muszą od nowa dostosować się do wszystkiego. Ale, jak to jest typowe dla owczarka, jestem bardzo chętny do nauki i bardzo cieszę się z uczenia się nowych rzeczy i odkrywania świata. Dlatego moi ludzie powinni mieć na pewno pewien duch przygody, byłem zamknięty w mieszkaniu przez długi czas! Byłoby wspaniale, gdybym nie musiał chodzić po schodach w moim nowym domu, to nie jest dobre dla moich stawów. Jak to wygląda? Zainteresowałem cię? Następnie skontaktuj się z moimi opiekunami, którzy zarządzają moimi spotkaniami.
Czytaj oryginał (de)
Ich bin der hübsche Artax und ich bin auf der Suche nach einem neuen Refugium. Meinen Weg ins Tierheim trat ich mit drei weiteren Hunden an, nachdem wir in unserem alten Zuhause beschlagnahmt wurden. Dies war, nach der langen Zeit der Vernachlässigung und Verwahrlosung, auch bitter notwendig, denn ansonsten hätte man vermutlich bald nur noch Kadaver bergen können. Der Zustand, in dem ich hier ankam, lässt sich kaum in Worte fassen. Jeder Knochen war sichtbar, auf meinen Rippen hätte man Xylophon spielen können. Dazu die viel zu langen Krallen, das dreckige Fell und der entsprechende Geruch. Aber nun bin ich hier und Dank der Versorgung und Pflege, die ich hier erfahre, geht es für mich langsam aber sicher bergauf. Ich habe schon ein wenig zugenommen, habe mein erstes Bad genossen und wurde auch schon tierärztlich untersucht. Auch wenn ich nach meiner Vergangenheit vielleicht jedes Recht dazu hätte, die Menschheit zu verfluchen, wurde mir meine Zuneigung nicht genommen. Ganz im Gegenteil, ich freue mich über jede Aufmerksamkeit, die ich bekommen kann und baue auch sehr schnell eine Bindung zu meinen Zweibeinern auf. Über meine Pfleger*innen freue ich mich täglich so sehr, dass ich ihnen am liebsten vor Freude in den Arm springen würde, daher sollten Kinder auf jeden Fall standfest sein. Ich muss noch lernen, dass man so etwas nicht tut, aber bisher weiß ich noch nicht, wie ich meinen Frohsinn anders zeigen soll. Ansonsten bin ich aber ein ganz feiner Kerl, der schon das ein oder andere gelernt hat. Mit anderen Hunden komme ich super zurecht und ich könnte mir auch vorstellen, mir mein neues Domizil wieder mit einem anderen Hund zu teilen. Draußen laufe ich auch sehr gut an der Leine und achte auch immer darauf, wo mein Mensch ist. Meine Pfleger*innen befürchten, dass ich die Stubenreinheit neu erlernen muss, da ich damals leider nicht regelmäßig vor die Tür gekommen bin. Ob ich alleine bleiben kann, lässt sich auch nicht mit Gewissheit sagen, daher müssen meine neuen Menschen sich darauf einstellen, mit mir nochmal ganz von vorne anzufangen. Aber, wie es für einen Schäferhund typisch ist, bin ich sehr lernwillig und freue mich sehr darüber neue Dinge kennenzulernen und die Welt zu erkunden. Daher sollten meine Menschen auf jeden Fall eine gewisse Abenteuerlust mitbringen, in einer Wohnung eingesperrt war ich lange genug! Es wäre großartig, wenn ich in meinem neuen Zuhause keine Stufen laufen müsste, das ist für meine Gelenke nicht förderlich. Also wie sieht's aus? Habe ich dein Interesse geweckt? Dann melde dich doch schnell bei meinen Pfleger*innen, die verwalten nämlich meine Termine.
Zarejestrowane wczoraj
