Adoptuj Hilde
Żynkie
Cześć, jestem Hilde – ale większość ludzi nazywa mnie „Wilde Hilde”! I muszę przyznać, że nie dostałam tego imienia bez powodu. Ale zacznijmy od początku... Razem z mamą i pięcioma braćmi spędziłam pierwsze cztery tygodnie życia na zewnątrz, w przemysłowej dzielnicy. Naszym domem była żywopłot, gdzie mama opiekowała się nami sześciorgiem małych kociąt jak najlepiej potrafiła. Kiedy nas wreszcie odkryto, dwaj bardzo mili wolontariusze natychmiast się zjawiają. Spędzili dwie całe noce łapiąc nas wszystkich i przywożąc do bezpiecznego miejsca. Tak więc w końcu razem trafiliśmy do schroniska dla zwierząt. I wtedy dla mnie zaczął się zupełnie nowy świat! Podczas gdy moi bracia stopniowo stawali się odważniejsi, ja na początku zdecydowałam, że nie można od razu ufać tym dwunożnym stworzeniom. W końcu jestem Wilde Hilde i muszę dorównać mojemu imieniu w jakiś sposób! Ale wiecie co? Nawet moje małe kocie serce powoli zaczyna rozumieć, że ludzie nie są tacy źli. Nasze ukochane głaskanie ludzi zajmuje mi dużo czasu i cieszę się z każdego małego postępu, który robię. I już są takie! Mimo to, nie jestem jeszcze tym małym kotem, który ufa każdemu człowiekowi. Czasami po prostu potrzebuję mojej odległości i odrobinę odwagi, aby spróbować czegoś nowego. Dlatego szukam domu z doświadczonymi ludźmi, którzy kochają mnie taką, jaka jestem. Którzy nie oczekują ode mnie niczego, czego nie potrafię jeszcze zrobić, i którzy pokażą mi z dużą cierpliwością, że mogę im zaufać. Cztery z moich braci już znalazły to szczęście i mogą dorastać we własnym domu. Tylko moja siostra Hexe i ja czekamy na ten piękny nowy rozdział. Wiem, że jeszcze mam dużo do nauczenia się. Ale bardzo się staram! I może jest Hilde za moją dziką małą fasadą, która lubi głaskanie tak samo jak inne koty. Może chcesz dać mi szansę, abyś mógł zaufać? Nie wszystko od razu, ale we własnym tempie. Bo nawet Wilde Hilde nie chce nic więcej, jak tylko gdzieś dotrzeć i być kochaną.
Czytaj oryginał (de)
Hallo, ich bin Hilde – aber die meisten nennen mich einfach „Wilde Hilde“! Und ich muss zugeben, diesen Namen habe ich nicht ganz ohne Grund bekommen. Aber von vorne … Gemeinsam mit meiner Mama und meinen fünf Geschwistern verbrachte ich meine ersten vier Lebenswochen draußen in einem Industriegebiet. Unser Zuhause war eine Hecke, in der Mama sich so gut sie konnte um uns sechs kleine Katzenkinder kümmerte. Als wir schließlich entdeckt wurden, machten sich zwei ganz liebe ehrenamtliche Helfer sofort auf den Weg. Ganze zwei Nächte waren sie damit beschäftigt, uns alle einzufangen und in Sicherheit zu bringen. So kamen wir schließlich gemeinsam ins Tierheim. Und dort begann für mich eine völlig neue Welt! Während meine Geschwister nach und nach mutiger wurden, hatte ich erst einmal beschlossen, dass man diesen Zweibeinern nicht gleich über den Weg trauen sollte. Schließlich bin ich die Wilde Hilde und muss meinem Namen doch irgendwie gerecht werden! Aber wisst ihr was? Auch mein kleines Katzenherz beginnt langsam zu verstehen, dass Menschen gar nicht so übel sind. Unsere lieben Katzenstreichler nehmen sich ganz viel Zeit für mich und freuen sich über jeden kleinen Fortschritt, den ich mache. Und davon gibt es inzwischen schon einige! Trotzdem bin ich noch lange nicht die kleine Katze, die jedem Menschen sofort vertrauensvoll entgegenläuft. Manchmal brauche ich einfach noch meinen Abstand und ein bisschen Mut, um mich auf etwas Neues einzulassen. Deshalb wünsche ich mir ein Zuhause bei katzenerfahrenen Menschen, die mich so lieb haben, wie ich gerade bin. Die nichts von mir erwarten, was ich noch nicht schaffen kann, und mir mit viel Geduld zeigen, dass ich mich auf sie verlassen darf. Vier meiner Geschwister haben dieses Glück bereits gefunden und dürfen in ihrem eigenen Zuhause groß werden. Nur meine Schwester Hexe und ich warten noch darauf, dass auch für uns dieses schöne neue Kapitel beginnt. Ich weiß, dass ich noch einiges lernen muss. Aber ich gebe mir Mühe, wirklich! Und vielleicht steckt hinter meiner wilden kleinen Fassade ja irgendwann eine Hilde, die Streicheleinheiten genauso sehr genießt wie die anderen Katzen. Vielleicht möchtest du mir die Chance geben, dir mein Vertrauen zu schenken? Nicht alles auf einmal, sondern in meinem eigenen Tempo. Denn auch eine Wilde Hilde wünscht sich nichts sehnlicher, als irgendwann irgendwo anzukommen und geliebt zu werden.
Zarejestrowane 3 dni temu
