Adoptuj Hund Valentino
Mieszaniec · Nieznane · Szczęszyk · 2 miesiące
Valentino urodził się wokół 2007 roku i mieszkał na Tierlebenshof od 16 września 2012 roku. Zatem należał do liczbowo niewielu młodszych mieszkańców farmy. Gdyby grać w "fun Rasseraten" z nim, większość kandydatów prawdopodobnie pierwsza odgadywałaby "Teddybär". Z tym w głowie, ma bardzo dużo podobieństwa. Wiele osób, które go widziały, czuło ochotę go przytulić. Valentino żył z starszym panem przed przeprowadzką na farmę, który niestety musiał wrócić do szpitala a potem do domu opieki. Valentino został sam. Nikt nie mógł ani chciał wziąć dużego Valentina. Ponadto Valentino jest dodatni na leishmaniozę. Przyjaciel przyprowadził go do nas, żeby nie musiał trafić do schroniska dla zwierząt. Valentino szybko przyzwyczaił się do życia na farmie i natychmiast wybrał Piotra jako swojego nowego głównego opiekuna. Co można powiedzieć o Valentinie? Był całkowicie inny niż wszystkie inne psy, które tutaj żyły albo żyły. Trudno to opisać. Jego spojrzenie mówiło wiele. Mała anekdota: Musieliśmy iść do okulisty i zabraliśmy Valentina do sklepu. Gdy sprzedawca przywitał nas, Valentino odpowiedział swoim typowym "woowoowoo". Valentino do nas przyszedł z dużą ilością nadwagi. Próbowałam walczyć z tym. Różne metody diety wykazały także początkowy sukces. W listopadzie 2019 roku Valentino przeszedł do łuków deszczu w wieku około 12 lat. Był chory przez długi czas, a przez ostatnie dwa miesiące był u weterynarza co drugi dzień. Wyniki badań krwi pogarszały się, wątroba już nie działała poprawnie, cierpiał na poważne problemy pleców. Walczyliśmy, ale niestety przegrywaliśmy. Gdzieś zawsze najbardziej lubił - na tylnym siedzeniu samochodu - został eutanazyjowany. "Drogi Valentino, że byłeś bardzo specjalnym psem, wiedziałeś zawsze dokładnie, co robić! Tutaj na farmie, znalazł swój duży miłość w Piotrze! Tylko on liczył dla Ciebie. Nigdy nie zapomnę Twojego zdumionego wyrazu twarzy, gdy naprawdę byłam w samochodzie podczas jazdy. Chciałbyś raczej jechać z Twoim Piotrem sam. Ja byłałam odpowiedzialna za jedzenie, ale poza tym tylko Twój przyjaciel Piotr liczył. Nigdy tego nie traktowałam przeciwko Tobie. To właśnie lojalność sprawiła, że jesteś tak wyjątkowy. Z całego serca życzę Ci, żebyś dobrze się czuwał gdziekolwiek jesteś! Kiedyś zobaczysz ponownie Twojego przyjaciela Piotra i mnie. Do tej pory, dbaj, mój misi!"
Czytaj oryginał (de)
Valentino wurde ca. 2007 geboren und lebte seit dem 16.09.2012 auf dem Tierlebenshof. Somit gehörte er zu den zahlenmäßig wenigen jüngeren Hofbewohnern. Wenn man bei ihm „lustiges Rasseraten“ spielen würde, tippten die meisten Kandidaten vermutlich zuerst auf „Teddybär“. Mit diesem hat er auch ziemlich viel Ähnlichkeit. Wenn man ihn sieht, verspüren viele den Wunsch, ihn knuddeln zu wollen. Valentino lebte – vor seinem Einzug auf dem Hof- bei einem älteren Herrn, der leider ins Krankenhaus und anschließend ins Pflegeheim musste. Valentino blieb alleine zurück. Es fand sich niemand, der den großen Valentino bei sich aufnehmen wollte oder konnte. Hinzu kam, dass Valentino Leishmaniose-positiv ist. Eine Bekannte brachte ihn zu uns, damit er nicht ins Tierheim mußte. Valentino lebte sich sehr schnell auf dem Hof ein und hatte sofort Peter als seine neue Bezugsperson auserkoren. Was sollte man zu Valentino sagen? Er war ganz anders als alle anderen Hunde, die hier lebten oder gelebt haben. Man kann das kaum beschreiben. Sein Blick sprach Bände. Vielleicht eine kleine Anekdote: Wir mussten zum Augenoptiker und nahmen Valentino mit in den Laden. Als der Verkäufer uns begrüßte, antwortete Valentino mit seinem typischen „woowoowoo“. Valentino kam mit ziemlich viel Übergewicht zu uns. Wir versuchten, dagegen anzukämpfen. Die verschiedenen Diätmaßnahmen fanden auch an erste Erfolge zu zeigen. Im November 2019 ist Valentino im Alter von ca. 12 Jahren ins Regenbogenland umgezogen. Er war seit längerem krank, seit 2 Monaten war er jeden 2. Tag beim Tierarzt, seine Blutwerte wurden immer schlechter, seine Leber arbeitete nicht mehr richtig und er litt unter massiven Rückenproblemen. Wir haben gekämpft, aber leider verloren. Da wo er immer am liebsten war – auf dem Rücksitz des Autos – wurde er eingeschläfert. „Lieber Valentino, dass Du ein ganz besonderer Hund warst, wusstest Du immer genau! Hier auf dem Hof hast Du in Peter Deine große Liebe gefunden! Nur er hat für Dich gezählt. Niemals werde ich Deinen entsetzten Blick vergessen, wenn ich bei einer Autofahrt tatsächlich mal dabei war. Viel lieber wärst Du mit Deinem Peter alleine gefahren. Ich war für Dich die Frau, die für’s Futter zuständig war, aber ansonsten zählte nur Dein Freund Peter. Ich habe Dir das nie übel genommen. Es war gerade diese Treue, die Dich zu so etwas besonderem machte. Von Herzen wünsche ich Dir, dass es Dir da, wo immer Du auch bist, gut geht! Irgendwann wirst Du Deinen Freund Peter und mich wiedersehen. Bis dahin mach’s gut lieber Bär!“ Ruth
Zarejestrowane 5 miesięcy temu
