Adoptuj Lena
Mieszaniec · Żynkie
Niestety Lena opuścił nas w wieku około trzech lat – jednego poranka poszedł do swojej skrzynki dla kotów i nigdy nie wrócił. Były dni, kiedy szukał większej bliskości niż zwykle, ale nie było innych podejrzanych objawów. - Gdy koty przychodzą do naszego schroniska dla kotów, muszą przez pewien czas przebywać w naszym izolatce w klatce. W tym czasie wykonujemy wszystkie konieczne procedury, by potem mogły zostać wywiezione do domu lub, jeśli dom nie jest dostępny, przeniesione do naszego otwartego pomieszczenia z kotami. Niektóre koty traktują czas w klatce jako krótki odpoczynek – ktoś zawsze dokładnie pod nos stawia miseczkę na odchodniki, sprząta gniazdo dwa razy dziennie i starannie rozdaje jedzenie. Inne koty jednak bardzo się stresują w klatce, zwłaszcza jeśli wcześniej nie mieli pozytywnych doświadczeń z ludźmi. Lena miał już mnóstwo doświadczeń przed przyprowadzeniem do schroniska dla kotów, więc przebywanie w klatce było dla niego całym strachem. Był cały czas stresowany i strach, czując zagrożenie, tak jak jego mama Lilith, gdy przyjechała do schroniska dla kotów w marcu. Jednak gdy Lilith weszła do otwartego pomieszczenia z kotami, wyszedł jej ciekawy bok, a my mamy nadzieję, że to samo stanie się z Lenem, który w końcu wylazł z izolatki do pomieszczenia z kotami w zeszłym tygodniu. Dotychczas Lena był cały czas strach, co będzie dalej? Czy zostanie tak? Czy pomieszczenie z kotami naprawdę stanie się jego domem?! Na szczęście, z własnego doświadczenia wiemy już, że dzięki Twojej wspaniałej pomocy nie musi tak być. Każdemu strachu są jakieś powody, a żaden strach nie jest wieczny. Miłość, ciepło i opuszczenie to to, co uzdrawia złamane serce kota. Dlatego pykamy, drogi człowiek, jeśli masz możliwość oferowania Lenowi domu, gdzie w końcu czuje się bezpiecznie, i gdzie nie musi każdego dnia żyć w strachu, to oferuj mu swoją miłą rękę i pomóż Lenowi odnaleźć spokój, którego czekał.
Czytaj oryginał (et)
Kahjuks lahkus Lena umbes kolme aastasena – läks ühel hommikul oma lemmikkohale ja ei tõusnud sealt enam. Oli paar päeva tavapärasest rohkem lähedust otsinud, aga ühtegi muud kahtlast märki polnud. — Kui kassid meie kassituppa saabuvad, siis peavad nad elama mõnda aega meie karantiinitoas puuris. Selle aja jooksul teeme neile kõik vajalikud protseduurid, et siis nad juba oma koju saata või kodu puudumisel meie lahtiste kasside tuppa lasta. Mõni kass võtab puurisoldud aega kui väikest puhkust – keegi kogu aeg ju paneb kausi täpselt nina alla, koristab kaks korda päevas pesa ning jagab lahkelt paisid. Mõni kass aga satub puuris väga pingesse, kui tal ei ole varem inimestega positiivseid kogemusi olnud. Lena oli juba enne kassituppa tulekut palju läbi elanud, nii et puuris viibimine oli talle täielik katsumus. Ta oli pidevalt pinges ja hirmus, tundes ennast ohustatuna, täpselt nagu ta ema Lilith, kui ta märtsis kassituppa tuli. Lahtiste kasside tuppa pääsemisel tuli aga Lilithi uudishimulik külg välja ja loodame, et nii juhtub ka Lenaga, kes eelmisel nädalal lõpuks karantiinipuurist kassitoa vabadusse sai. Senimaani on Lena olnud pidevas hirmus, et mis nüüd edasi saab? Kas nii jääbki? Kas kassituba peabki ta koduks saama?! Õnneks me omast kogemusest teame juba öelda, et teie imelise abiga nii see jääma ei pea. Igal hirmul on omad põhjused ja ükski hirm pole igavene. Armastus, soojus, lahkus on need, mis ravivad katkise kassi hinge. Seega palume sind, hea inimene, kui Sul on võimalus pakkuda stressis Lenale kodu, kus ta saaks end lõpuks turvaliselt tunda ja kus ta ei peaks elama iga päev kartuses, siis paku talle oma armastavat kätt ja aita Lenal leida hingerahu, mida ta on oodanud.
Zarejestrowane 3 miesiące temu
