Lena adopteren
Kruisbried · Vrouwelijk
Helaas verliet Lena ons rond de leeftijd van drie jaar – op een ochtend ging hij naar zijn katkooi en kwam er nooit meer uit. Er waren enkele dagen waarin hij dichter bij mensen wilde zijn dan normaal, maar er waren geen andere verdachte tekens. – Wanneer katten naar onze katentehuis komen, moeten ze voor een bepaalde tijd in onze quarantaine kamer in een kooi leven. Tijdens die periode doen we alle nodige procedures zodat ze vervolgens terug kunnen naar hun huis of, als dat niet mogelijk is, worden geplaatst in onze open katkamer. Sommige katten zien de tijd in de kooi als een kleine pauze – iemand zet altijd de luiers precies onder neus, maakt het nest twee keer per dag schoon en verdeelt het voedsel zorgvuldig. Andere katten worden echter heel gestrest in de kooi, vooral als ze eerder geen positieve ervaringen met mensen hebben gehad. Lena had al veel meegemaakt voordat hij naar het katentehuis kwam, dus het doorbrengen van tijd in de kooi was voor hem een complete hel. Hij was constant gestrest en bang, zich bedreigd voelend, net zoals zijn moeder Lilith deed toen zij in maart naar het katentehuis kwam. Toch kwam Liliths nieuwsgierigheid naar voren toen ze in de open katkamer terecht kwam, en wij hopen dat hetzelfde zal gebeuren met Len, die eindelijk vorige week uit de quarantainekooi is gekomen naar de katkamer. Tot nu toe is Lena nog steeds bang, wat zal er nu gebeuren? Zal het zo blijven? Zal de katkamer echt zijn thuis worden?! Gelukkig weten wij uit eigen ervaring dat dit niet hoeft te zijn met je geweldige hulp. Elke angst heeft haar redenen, en geen angst is eeuwig. Liefde, warmte en afstand zijn wat het gebroken hart van een kat geneest. Daarom vragen we u, beste persoon, als u de kans hebt om Len een thuis te bieden waar hij eindelijk veilig kan zijn en waar hij niet elke dag in angst hoeft te leven, dan biedt u hem uw liefdevolle hand en help Len de rust vinden die hij al zo lang verwacht.
Origineel lezen (et)
Kahjuks lahkus Lena umbes kolme aastasena – läks ühel hommikul oma lemmikkohale ja ei tõusnud sealt enam. Oli paar päeva tavapärasest rohkem lähedust otsinud, aga ühtegi muud kahtlast märki polnud. — Kui kassid meie kassituppa saabuvad, siis peavad nad elama mõnda aega meie karantiinitoas puuris. Selle aja jooksul teeme neile kõik vajalikud protseduurid, et siis nad juba oma koju saata või kodu puudumisel meie lahtiste kasside tuppa lasta. Mõni kass võtab puurisoldud aega kui väikest puhkust – keegi kogu aeg ju paneb kausi täpselt nina alla, koristab kaks korda päevas pesa ning jagab lahkelt paisid. Mõni kass aga satub puuris väga pingesse, kui tal ei ole varem inimestega positiivseid kogemusi olnud. Lena oli juba enne kassituppa tulekut palju läbi elanud, nii et puuris viibimine oli talle täielik katsumus. Ta oli pidevalt pinges ja hirmus, tundes ennast ohustatuna, täpselt nagu ta ema Lilith, kui ta märtsis kassituppa tuli. Lahtiste kasside tuppa pääsemisel tuli aga Lilithi uudishimulik külg välja ja loodame, et nii juhtub ka Lenaga, kes eelmisel nädalal lõpuks karantiinipuurist kassitoa vabadusse sai. Senimaani on Lena olnud pidevas hirmus, et mis nüüd edasi saab? Kas nii jääbki? Kas kassituba peabki ta koduks saama?! Õnneks me omast kogemusest teame juba öelda, et teie imelise abiga nii see jääma ei pea. Igal hirmul on omad põhjused ja ükski hirm pole igavene. Armastus, soojus, lahkus on need, mis ravivad katkise kassi hinge. Seega palume sind, hea inimene, kui Sul on võimalus pakkuda stressis Lenale kodu, kus ta saaks end lõpuks turvaliselt tunda ja kus ta ei peaks elama iga päev kartuses, siis paku talle oma armastavat kätt ja aita Lenal leida hingerahu, mida ta on oodanud.
Gelist 3 maanden geleden
