Adoptuj Leo
Mieszaniec · Nieznane · Seniory · 11 lata
Pochodzę z Dolnego Ren i urodziłem się w lutym 2015 roku u hodowcy owiec amatorskiego, który zawsze traktował nas dobrze. Jednak prawie wszyscy hodowcy owiec finansują koszty paszy, strzyżenia i wizyt u weterynarza właśnie z dochodów ze sprzedaży młodych baranów. Barany ramowe regularnie są sprzedawane na ubój, często już jako jagnięta mleczne w wieku zaledwie ośmiu tygodni. Taki los groził także mojemu bratu Lukasowi i mnie. To straszne, gdy jagnięta idą na śmierć zanim jeszcze rozpoczęło się ich życie, a dla matek-owic oddanie dzieci po zaledwie kilku tygodniach jest absolutnie traumatycznym doświadczeniem. Nasza matka przechodziła to przez sześć lat, co roku rodząc jagnię, często bliźnięta, które były zabierane jej przez hodowcę już po nie więcej niż sześciu tygodniach. Hodowcy owiec zawsze twierdzą, że to nie szkodzi zwierzętom, ale to nieprawda. Teraz jednak dla naszej matki i dla nas wszystko jest dobrze, ponieważ wszyscy razem przeprowadziliśmy się tutaj do Simmern i już nie musimy bać się rzeźnika. A także nasza towarzyszka Mira i jej mama Cindy mogły przyjechać z nami – było to w Niedzielę Białą 2015 roku. Mira i ja musieliśmy zostać wykupieni, ponieważ wielkanocne jagnięta są bardzo poszukiwane na ubój. W porządku jest kupić zwierzę, pod warunkiem, że pracownicy ds. ochrony zwierząt nie zapłacą za jedno zwierzę więcej niż zapłaciłby rzeźnik. Cindy i Klara otrzymały swoich aniołów-chranicieli od pana Vogelsa. Ustalono, że my cztery owce możemy wejść wtedy w niedzielę do przyczepy i przenieść się do Simmern. Klara urodziła bliźnięta, co nie jest rzadkością wśród owiec. Ina, która zainicjowała nasze wybawienie, oraz Petra z grupy aniołów-chranicieli chciały również uratować mojego brata Lukasa przed rzeźnią. Ale telefonicznie pan Vogels stanowczo powiedział, że musi pozostawić kilka zwierząt dla rzeźnika. Jednak kobiety są sprytne – Ina i Petra udawały, że akceptują tę decyzję. Po tym, jak załadunek przebiegł bezproblemowo, następnie uwiodły pana Vogelsa swoim kobiecym urokiem i komplementami na temat jego hodowli owiec, a na koniec ponownie próbowali wydobyć Lukasa. I rzeczywiście ich strategia zadziałała – pan Vogels został w końcu złagodzony i także Lukas wsiadł do przyczepy aniołów-chranicieli! Potem Petra wyruszyła z nami pięcioma uratowanymi owcami do domu zastępczego w Simmern w Hunsrücku – bo czyż każde życie nie zasługuje na liczenie? Szybko się przyzwyczailiśmy, a na początku września Lukas i ja zostaliśmy kastrowani w Klinice Uniwersyteckiej w Giessen. Oczywiście głównym nakazem dla aniołów-chranicieli jest, aby owice nie krzyżowały się między sobą. W końcu cierpienie zwierząt jest już wystarczająco duże.
Czytaj oryginał (de)
Ich stamme vom Niederrhein und wurde im Februar 2015 beieinem Hobby-Schafzüchter geboren, der behandelte uns immer gut. Aber fast alle Schafhalter finanzieren ihre Kosten für Futter, Schur und Tierarzt durch Zucht. Die Bocklämmer werden regelmäßig zum Schlachten verkauft, oft schon als Milchlamm im Alter von nur acht Wochen. Dieses Schicksal drohte auch meinem Bruder Lukas und mir. Esist schrecklich, wenn die Lämmer in den Tod gehen, bevor ihr Leben so richtig begonnen hat und auch für Muttertiere, ist die Trennung nach wenigen Wochen ein absolut traumatisches Erlebnis. Unsere Mama hat das ganze sechs Jahre lang mitgemacht, jedes Jahr brachte sie ein Lamm zur Welt, oft auch Zwillinge und sie wurden ihr immer nach spätestens sechs Wochen weggenommen. Die Schafzüchter behaupten immer, das macht den Tieren nichts aus, aber das stimmt nicht. Doch nun ist für unsere Mutter und uns beide alles gut, denn wir durften alle zusammen hierher nach Simmern umziehen und müssen den Metzger nicht mehr fürchten. Und auch unsere Gefährtin Mira mit ihrer Mutter Cindy durften mit, das war am Weißen Sonntag 2015. Mira und ich mussten freigekauft werden, denn Schlachtlämmer sind zu Ostern begehrt. Freikauf ist in Ordnung solange die Tierschützer nicht mehr für ein Tier bezahlen, als der Metzger gegeben hätte. Cindy und Klara bekamen die Schutzengel von Herrn Vogels geschenkt. Abgesprochen war also, dass wir vier Schafe an diesem Sonntag in den Anhänger nach Simmern steigen durften. Klara hatte Zwillinge bekommen, was bei Schafen nichts Ungewöhnliches ist. Ina, die unsere Rettung angeleiert hatte und Petra von den Schutzengeln wollten aber sooo gerne auch meinen Bruder Lukas vor der Schlachtung bewahren. Aber am Telefon hatte Herr Vogels vehement gesagt, dass er ein paar Tiere auch dem Metzger überlassen müsse. Frauen sind aber ja raffiniert – Ina und Petra taten so, als ob sie diese Entscheidung akzeptierten. Nachdem das Verladen sehr gut geklappt hatte, umgarnten sie den Herrn Vogels dann aber mit weiblichem Charme und Komplimenten über seine Schafhaltung und schließlich probierten sie noch einmal, auch den Lukas frei zu bekommen. Und tatsächlich ging diese Strategie auf – gebauchpinselt wurde Herr Vogels schließlich weich und trug auch ihn noch zum Schutzengel-Anhänger! Sehr glücklich machte sich Petra dann mit uns fünf geretteten Schafen auf den Weg zur Pflegestelle nach Simmern im Hunsrück – denn ist es nicht jedes einzelne Leben, das zählt? Schnell hatten wir uns eingelebt und Anfang September wurden Lukas und ich in der Uniklinik Gießen kastriert. Denn oberstes Gebot bei Schutzengel für Tiere ist natürlich, dass sich die Patentiere untereinander nicht vermehren dürfen. Das Tierelend ist schließlich groß genug.
Zarejestrowane 3 miesiące temu
