Adoptuj Lula
Mieszaniec · Nieznane
Lula – najlepsza z najlepszych na drodze do osobistego szczęścia. Moje dotychczasowe życie – jak u wielu psów – nie było idealne. Spędziłam je głównie na uwięzi pod zadaszeniem z blachy falistej. Raz w tygodniu przychodził ktoś, kto przynosił mi jedzenie i wodę, które zawsze były brudne i skażone. Ale to już przeszłość i nie chcę narzekać. Ponieważ ktoś, kto kocha zwierzęta, podjął działania w mojej sprawie i przekonał mężczyznę, by mnie oddał. Odkąd jestem w schronisku i się zaaklimatyzowałam, życie jest o wiele bezpieczniejsze i bardziej urozmaicone. Co nie oznacza, że nie ma tu miejsca na poprawę. W schronisku jestem bardzo dobrze traktowana, mam suche miejsce do spania, regularne spacery i głaskanie, które – jak widać na filmach – bardzo lubię. Wolontariusze, którzy się mną opiekują, opisują mnie jako bardzo słodką, pełną uczuć, zrównoważoną i towarzyską, nawet dla innych psów w schronisku. Choć już nie jestem najmłodsza, co również ma swoje zalety, nadal szybko się poruszam. Czy we mnie drzemie jeszcze pies, który lubi się bawić? Tego nie wiem. Ale mogę sobie to wyobrazić, na przykład, gdybym nauczyła się aportować. W końcu w torbie musi być coś pysznego. Biegać za piłką też bym nie odmówiła. A przytulanie i tulenie zawsze jest możliwe. © 2006-2026 przez Tierschutzverein Europa e.V. – Wszelkie prawa zastrzeżone
Czytaj oryginał (de)
Ich bin Lula – eine Best-Agerin auf dem Weg zu meinem persönlichen Glück. Mein bisheriges Leben verlief – wie das von so vielen Hunden nicht perfekt. Den Großteil verbrachte ich angekettet unter einem Wellblechdach. Einmal in der Woche kam ein Mann, der mir Futter und Wasser brachte, welches immer schmutzig und verunreinigt war. Aber das ist Vergangenheit und ich will nicht jammern. Denn eine tierliebe Person setzte sich für mich ein und brachte den Mann dazu, mich herzugeben. Seit ich hier im Tierheim bin und mich eingelebt habe, ist es wesentlich sicherer und abwechslungsreicher in meinem Leben. Was nicht heißen soll, dass es noch Luft nach oben gibt. Im Tierheim werde ich super versorgt, habe einen trockenen Platz zum Schlafen, regelmäßige Spaziergänge und Streicheleinheiten, die ich – wie auf den Videos zu sehen ist – in vollen Zügen genieße. Die Freiwilligen, die sich liebevoll um mich kümmern, beschreiben mich als superlieb, zärtlich, ausgeglichen und sozial auch den anderen Hunden im Tierheim gegenüber. Auch wenn ich nicht mehr die jüngste bin, was auch so einige Vorteile hat, bin ich immer noch flott unterwegs. Ob ein Spielhund in mir steckt: ich weiß es nicht. Das hat man mit mir bisher nicht gemacht. Aber ich kann es mir schon vorstellen, z. B. das Apportieren zu lernen. Schließlich ist dem Beutel bestimmt was Leckeres drin. Einem Ball hinterher flitzen: warum nicht. Und kuscheln und schmusen geht eigentlich immer. © 2006-2026 by Tierschutzverein Europa e.V. - All rights reserved
Zarejestrowane 4 dni temu
