Adoptuj Rimbaud
Mieszaniec · Męskie
Jestem w opiece przez 8 miesięcy dla Rimbauda. Przyszła pora, by znaleźć swoją rodzinę! Uczestniczyłem w moim 5. urodzinach, 20 listopada. Mój początek życia był bardzo trudny i teraz szukam swojego anioła stróża, by zacząć nowe życie, lepsze niż to, które znałem do tej pory. Moje przeszłość jest bardzo ciemna: przeżywałem... zamknięty w brudnym klatce, nigdy nie widząc światła dnia. Świat zewnętrzny nie istniał dla mnie, aż jednego dnia w marcu 2025 roku. Wszystko było tak straszne. Moja opiekuńcza rodzina nauczyła mnie wielu rzeczy, które początkowo mnie przerażały: wsiadanie do samochodu, po prostu siedzenie na podłodze, jedzenie przy włączonym świetle, spotykanie ludzi... Pierwsze miesiące były ciągłym walką, bitwą każdego dnia. I potem, powoli, zacząłem znać życie. Dziś cieszę się spacerami, nawet pływaniem w wodzie morskiej. Doskonale radzę sobie z kotami w moim domu opiekunowskim, które obserwuję z łagodnością i ciekawością. Ale niektóre blizny pozostają: gdy spotykam obcych, nadal preferuję się ukryć. Moja opiekuńcza rodzina mówi o mnie, że jestem "aniołem, który wyszedł z piekła", ponieważ mimo wszystkiego, przez co przechodziłem, nie mam ani odrobiny agresji. Czego szukam dla mojego nowego początku?
Czytaj oryginał (fr)
Déjà 8 mois de famille d'accueil pour Rimbaud. Il est temps qu'il trouve sa famille! Je viens de fêter mes 5 ans, le 20 novembre. Mon démarrage dans la vie a été très difficile et je cherche aujourd'hui mon ange gardien pour commencer une nouvelle vie, plus belle que celle que j'ai connue jusqu'à présent. Mon passé est très sombre : je survivais... Enfermé dans une cage souillée, sans jamais voir la lumière du jour. Le monde extérieur n'existait pas pour moi, jusqu'à ce que le Refuge de Landerneau me prenne en charge, un jour de mars 2025. Tout était tellement effrayant. Ma famille d'accueil m'a appris beaucoup de choses qui, au début, me terrifiaient : monter dans une voiture, m'asseoir simplement sur le sol, manger lorsque la lumière est allumée, croiser des personnes... Les premiers mois ont été une lutte constante, un combat de chaque instant. Et puis, petit à petit, j'ai commencé à goûter à la vie. Aujourd'hui, j'apprécie les balades, et mêmes les baignades dans l'eau de mer. Je m'entends aussi très bien avec les chats de ma famille d'accueil, que j'observe avec douceur et curiosité. Mais certaines cicatrices restent : lorsque je croise des inconnus, je préfère encore me cacher. Ma famille d'accueil dit de moi que je suis "un ange sorti de l'enfer", car malgré tout ce que j'ai vécu, je n'ai pas une once d'agressivité. Ce que je recherche pour mon nouveau départ ? Une femme seule, douce et patiente, ayant déjà un chien joyeux - comme celui qui m'aide et me protège dans ma
Zarejestrowane 3 miesiące temu
