Adoptuj Selma
Żynkie · Młody · 2 lata
Selma, 54 kg średniopodhalan, potrzebuje nowego domu. Jej poprzedni właściciel zmarł, a jej dzieci mieszkające za granicą zabrały ją do nowego domu. Niestety, nie mogły jej zabrać ze sobą ze względu na jej rozmiar. Selma wcześniej mieszkała na zewnątrz i nie była przyzwyczajona do obroży i smyczy. Jest to pies o swobodnym charakterze, który lubił długie spacery na dużym, ogrodzonym terenie. Jej krewni zapewniają, że nie jest agresywna, chociaż czasami znienacka przewraca gości, gdy ich wita. Wielkość Selmy jest imponująca, a w ciągu pierwszych kilku dni i tygodni doświadczyła szoku z powodu nagłych zmian w życiu. Obroża i smycz ją zastraszały, więc nie chciała wychodzić z klatki. Musieliśmy uczyć ją chodzenia na smyczy krok po kroku, tak jak małe dziecko. W pierwszy dzień przeszliśmy 3 metry w 20 minut, z jedną osobą popychającą ją z tyłu. Po tygodniu mogliśmy powoli przejść w połowie drogi do obszaru spacerowego, a po dwóch tygodniach mogliśmy zabrać ją na obszar spacerowy. Kiedy zdecydowaliśmy się zabrać Selmę na spacer do lasu po raz pierwszy, użyliśmy dwóch smyczy z dwiema osobami, ponieważ nie mieliśmy pojęcia, jak zareaguje na ludzi, inne psy i czy będziemy mieli wystarczająco dużo siły, aby ją utrzymać. Wszystko poszło gładko, a teraz Selma chodzi na spacery z fizycznie silnymi wolontariuszami. Szukamy domu dla Selmy u odpowiedzialnych właścicieli. Z upływem dni czujemy, że Selma zaczyna chronić swoich ulubionych ludzi. Jeśli nasze przypuszczenie jest prawidłowe, Selma zaczyna wykazywać zachowanie charakterystyczne dla jej rasy. Średniopodhalany to bardzo terytorialne psy, chronią swoje osoby, a jednocześnie są bardzo delikatne z członkami rodziny. Ich wrodzona mądrość pozwala im kochać i szanować starszych ludzi i czuć się bezpiecznie w towarzystwie dzieci, chroniąc wszystkie małe zwierzęta przed drapieżnikami. Jednak aby cieszyć się tym fantastycznym charakterem, nowi właściciele Selmy muszą być doświadczeni i znają się na „opiece nad psami”. Selma potrzebuje prywatnego domu (toleruje zamknięte pomieszczenia z zaciśniętymi zębami, tak jak obroża i smycz); jeśli nie ma ogrodzenia (ale nawet jeśli jest) - obudowa jest obowiązkowa dla bezpieczeństwa odwiedzających. Proszę również zapoznać się z pełną charakterystyką średniopodhalana w poważnych źródłach - wspaniałe psy w rękach mądrego i odpowiedzialnego właściciela! Możesz zobaczyć Selmę w formacie wideo, klikając ikonę mediów społecznościowych poniżej zdjęcia.
Czytaj oryginał (lv)
Vidusāzijas aitu sunītei Selmai saimnieks miris; ārzemēs dzīvojošie bērni mazizmēra sunīšus pārveda uz jauno dzīvesvietu, 54 kg smago skaistuli diemžēl līdzi ņemt nevarēja. Turklāt Selma iepriekš radusi dzīvot tikai ārā un pilnībā nepazina kaklasiksnu un pavadu. Bija, tā teikt, brīvā pļavu meita, špacierējot pa lielo, iežogoto īpašumu. Radinieki dievojās, ka sunītei agresija nepiemīt: lai arī ne pārāk bieži, tomēr ik pa laikam iegriežoties Latvijā pie tēva, vienīgais, ko Selma viesiem varējusi nodarīt — priecājoties uzlekt un nogāzt no kājām. Selmas izmēri ir respektējami… Pirmajās dienās un pat nedēļā sunīte piedzīvoja šoku no pēkšņajām pārmaiņām dzīvē, turklāt apliktā kaklasiksna un pavada viņu stindzināja. Ne par ko nevarējām pierunāt kaut soli spert ārā no voljera. Selma tikai mūsos lūkojās ar izmisuma pilnu skatienu, neizdvešot ne skaņu — ne rūca, ne zobus rādīja, ne aprēja. Divu nedēļu garumā kā mazam bērnam soli pa solim mācījām viņu iet pavadā. Pirmajā dienā 20 minūšu laikā tika noieti 3 metri, pie beigām vienam vēl suni stumjot no pakaļgala. Pēc nedēļas jau varējām lēnā garā aiziet pusceļā līdz pastaigu laukumam, pēc divām — jau pilnībā aizvest uz to. Kad pirmo reizi lēmām pamēģināt ar Selmu doties pastaigā uz mežu, tad gan likām divas pavadas ar diviem cilvēkiem, jo mums nebija nojausmas, kā viņa var reaģēt uz mežā satiktiem cilvēkiem, citiem suņiem un vai maz mums pietiks spēka noturēt. Viss norisinājās bez piedzīvojumiem un nu jau Selma pastaigās dodas ar fiziski spēcīgiem brīvprātīgajiem. Smukulei meklējam mājas ar tiešām atbildīgiem saimniekiem. Jo dienas, jo iedzīvojoties patversmē, mums liekas, ka Selma savus mīļākos kopējus sāk sargāt. Un, ja mūsu pieņēmums ir pareizs, tad Selmai sāk izpausties šķirnei raksturīgā uzvedība. Vidusāzieši ir ļoti teritoriāli suņi, savus cilvēkus mēdz sargāt, vienlaikus esot ļoti maigi pret saviem ģimenes locekļiem; iedzimtā dzīvesgudrība tiem ļauj mīlēt un cienīt vecāka gadagājuma cilvēkus, suņi droši jūtas bērnu sabiedrībā, aizsargā visus mazos dzīvniekus no plēsējiem. Bet, lai šo fantastisko raksturu izbaudītu, Selmas jaunajiem cilvēkiem ir jābūt pieredzējušiem un zinošiem “suņkopībā”. Selmai mājas meklējam privātmājā (iekštelpas Selma piecieš ar sakostiem zobiem, tāpat kā kaklasiksnu un pavadu); ja nav sētas (bet pat ja ir) — obligāts voljers ciemiņu drošības dēļ. Lūdzu, iepazīstieties arī ar pilnīgu vidusāziešu raksturojumu nopietnos izziņas avotos — lieliski suņi gudra un atbildīga saimnieka azotē! Ieraudzīt Selmu videoformātā varat, uzklikšķinot uz pievienotās sociālo tīklu ikonas zem foto!
Zarejestrowane w zeszłym tygodniu
