Adoptuj Témoignage Adoption du chat ULTHAR
Mieszaniec · Nieznane · Dorosły · 5 lata
Opinia o adopcji kota ULTHAR Opublikowano 11 lipca 2021 roku przez Brigit Nasz mały klown, przemianowany na Ulthar, został adoptowany w wieku 1 i pół roku w rodzinie, gdzie szybko znalazł swoje miejsce... Przyjazd Ulthara do jego nowego domu: Pacha przybył do naszego domu 14 września 2016 roku. Od razu nazwaliśmy go Ulthar, odnosząc się do "Kotów z Ulthar", dzieła H.P. Lovecrafta - jednego z naszych ulubionych autorów. W momencie otwarcia drzwi skrzynki transportowej uciekł natychmiast do łazienki. Na początku bardzo zmieszany nowym domem, spędził kilka godzin ukryty pod dużą klatką naszego chomika, który wcale nie był zakłopotany obecnością nowego gościa. Gdy w końcu postanowił wyjść ze swojego schronienia po kilku godzinach, odkryliśmy bardzo społeczny kot, wielkiego kochanka głaskania i prawdziwe źródło pomruku. Z czasem zyskał coraz większe zaufanie i przyzwyczaił się do mocnych uderzeń głową w nasze dłonie, jego sposób na "pogłaskaj mnie". Odkrycie jego nowej rodziny opiekunów: Nie boi się niczego, ani naszych przyjaciół, którzy często do nas przychodzą (zawsze poświęca im czas, żeby przywitać ich, pocierając się o ich ręce i nogi), ani burz, ani nagłych dźwięków i poruszeń. Jedynym czym się bał był nasz odważny chomik (który jest też dokładnie tego samego koloru jak kot; prawdziwe braci), który kiedyś w swojej kulce cieszy się tym, że goni Ulthara. Szybko rozpoznał swoje nowe imię, co nas zdumiało, i szybko zaczął biec do nas, kiedy tylko nas wołali. Minęły już kilka miesięcy od chwili, gdy przyjęliśmy Ulthara do naszego życia i jesteśmy w pełni szczęśliwi. Jego sierść stała się bardzo miękka od momentu, gdy jest z nami, co jest znakiem, że również jest szczęśliwy, ponieważ znalazł miłą rodzinę. Historia miłości między ludźmi, kotem i chomikiem: Bardzo szanuje nasz sen, śpi w swoim koszyku obok naszej łóżka i po prostu pomaga nam budzić się każdego ranka, skacząc na nasze łóżko zaraz po wybrzmieniu alarmu i dając nam mocne uderzenia głową (przypuszczamy, że był baranem w poprzednim życiu) lub łapą. Wszystko go zabawia, ale szczególnie lubi grać w to, czego nie wolno mu dotykać (m.in. liczne trzonki i cenne przedmioty na półkach i biurku, które znikają i rzadko są ponownie znalezione). Jego poranne i wieczorne frenetyczne przebiegi przez mieszkanie wielokrotnie z prędkością błyskawicy zawsze robią nas bardzo śmieją. Nadal lubi głaskania, ale nie staje się żadnym problemem, by zaznajomić nas łapą lub delikatnym ugryzieniem, że musimy się zatrzymać. Wielki polarnik, myśli tylko o najbardziej imponujących i groźnych ofiarach: pakietach serwetek, które łatwo niszczysz. Jest również bardzo zabawny przypadkiem i ma grzeczny charakter, ale nie jest sportowy i nie mówi (jego rzadkie miuczenie jest bardziej jak zabawne, niezbyt męskie "pouic" psiego zabawki niż prawdziwe miuczenie), co idealnie pasuje do nas. Wnioski z rodziny, która go adoptowała: Jego charakter potwierdził początkową sympatię, którą miał do niego i jesteśmy bardzo wdzięczni stowarzyszeniu za możliwość przyjęcia Ulthara do naszego życia. On jest naszym złotym kotem, naszym fajnym kotem, naszym cipanem i kochamy każdą chwilę spędzaną z tą charakterystyczną, ale miłą kulą futra z głębokim pomrukiem. Aliénor Album zdjęć Ulthara w nowej rodzinie Udostępnij: Kliknij, aby wydrukować (otwiera się w nowym oknie) Drukuj Kliknij, aby wysłać link e-mailem do znajomego (otwiera się w nowym oknie) E-mail Lubię to: Ładowanie... Podobne artykuły
Czytaj oryginał (fr)
Témoignage Adoption du chat ULTHAR Publié le 11 juillet 202111 juillet 2021 par Brigit Notre petit clown rebaptisé Ulthar a été adopté à 1 an 1/2 dans une famille où il a rapidement trouvé ses marques… L’arrivée d’Ulthar dans son nouveau foyer : Pacha est arrivé chez nous le 14 septembre 2016. Nous l’avons aussitôt rebaptisé Ulthar en référence aux Chats d’Ulthar, une oeuvre de H.P Lovecraft – l’un de nos écrivains favoris. A l’instant où la porte de sa caisse de transport fut ouverte, il partit se réfugier dans les toilettes. D’abord très impressionné par sa nouvelle maison, il passa quelques heures caché sous la grande cage de notre hamster, ce dernier n’étant absolument pas préoccupé par le nouvel arrivant. Lorsqu’il se décida à sortir de sa cachette au bout de quelques heures, nous découvrîmes un chat extrêmement social, très grand amateur de caresses et sacré moteur à ronrons. Il nous a accordé une confiance chaque jour grandissante et nous habitue depuis à ses très puissants coups de tête contre nos mains, sa manière à lui de dire « caressez-moi. » Découverte de sa nouvelle famille d’adoption : Il n’a peur de rien, ni de nos amis qui nous rendent visite en nombre (il prend toujours la peine d’aller les saluer en se frottant contre leurs mains et leurs jambes), ni de l’orage, ni des bruits et mouvements brusques. La seule chose qu’il redoute est notre intrépide hamster (qui par ailleurs est de l’exacte même couleur de pelage que le chat ; De véritables frères), qui une fois dans sa boule prend un malin plaisir à courser Ulthar. Il a également reconnu incroyablement rapidement son nouveau nom, à notre plus grande surprise et s’est rapidement mis à galoper pour nous rejoindre dès que nous l’appelions. Cela fait maintenant plusieurs mois que nous avons accueilli Ulthar dans notre vie et nous en sommes absolument ravis. Son poil s’est incroyablement adouci depuis qu’il est chez nous, signe que lui aussi est heureux d’avoir trouvé une famille aimante. Une histoire d’amour entre humains, chat et hamster : Très respectueux de notre sommeil, il couche dans son panier accolé à notre tête de lit et nous aide simplement à nous réveiller chaque matin en bondissant dans notre lit dès que retentit le réveil et en nous mettant de puissants coups de tête (nous supposons qu’il fut un bélier dans une vie antérieure) voire de patte. Un rien l’amuse mais il aime tout particulièrement jouer avec ce qu’il n’est pourtant pas autorisé à toucher (à savoir la multitude de babioles et objets précieux sur les étagères et bureau qui disparaissent et que l’on ne retrouve que très rarement). Ses crises de folie matinales et sérotinales pendant lesquelles il traverse l’appartement à plusieurs reprises à une vitesse fulgurante nous font toujours énormément rire. Il raffole toujours autant des caresses mais n’hésite pas à nous faire savoir d’un coup de patte ou d’une gentille morsure lorsqu’il faut que l’on arrête. Grand prédateur, il ne s’en prend qu’aux proies les plus impressionnantes et dangereuses : les paquets de mouchoirs qu’il massacre allègrement. Il est également très drôle malgré lui et d’un naturel joueur mais peu sportif et peu loquace (ses rares miaulements s’approchant plus du pouic adorable et peu viril pour un mâle de son envergure émis par un jouet pour chien que du véritable miaulement), ce qui nous correspond tout à fait. La conclusion de la famille qui l’a adopté : Son caractère n’a fait que confirmer le coup de cœur que nous avions eu pour lui et nous sommes très reconnaissants à l’association pour nous avoir permis d’accueillir Ulthar dans nos vies. C’est notre chat-doré, notre chat-dorable, notre chat-cripan et nous aimons chacun des moments passés avec cette caractérielle mais adorable boule de poils au ronronnement de ténor. Aliénor Diaporama de Ulthar dans sa nouvelle famille Partager : Imprimer(ouvre dans une nouvelle fenêtre) Imprimer Envoyer un lien par e-mail à un ami(ouvre dans une nouvelle fenêtre) E-mail J’aime ça :J’aime Chargement… Articles similaires
Zarejestrowane 3 miesiące temu
