Adoptuj Témoignage de la famille d’adoption de TEANI
Mieszaniec · Nieznane · Dorosły · 7 lata
Opinia rodziny, która adoptowała Téani Opublikowano 21 grudnia 2019 21 grudnia 2019 przez Brigit Bali zmieniono na Téani, przyjęto ją w wieku 2 lat na koniec 2016 roku, w wspaniałej rodzinie, która wiedziała jak ją uspokoić i dać jej pewność siebie. Inny udany adoptowany dorosły kot. Jej historia: Bali została porzucona i chodziła po korytarzu budynku mieszkalnego. Opiekun karmił ją, ale mieszkancy wcale nie ceniły jej obecności. W rezultacie, czując, że to może bardzo źle się skończyć dla tej uroczej małej kocicy, opiekun skontaktował się z asociacją. Natychmiast ją przyjęliśmy. I pewnego czasu później ... rodzina zakochała się w niej!! Opinia rodziny, która ją adoptowała: Planowaliśmy, od razu po wyjazdzie, przyjąć miłą zwierzynkę. Julie absolutnie chciała kobietkę. No więc tak. Miałem preferencję do dorosłego kota, ponieważ również zasługują na miłość. Szukaliśmy kilku stron i trafiśmy na Bali. Piękna trzycolorowa mała kocica. Nazwaliśmy ją Téani, co oznacza "delikatne dotknięcie" w polinezjańskim i dobrze do niej pasuje. Po 48/72 godzinach strachu i anoreksji Téani zaczęła odkrywać nasze duże... no, nasze małe 40 m². Myślę, że dziś narożniki i schronienia nie mają dla tej złośliwej kocicy żadnych sekretów, która jest zarówno uczulona, zabawna, ciekawa i powściągliwa. Rano Madame żyje w mieszkaniu. Śledzi nas gdziekolwiek, je... ale zabrania nam jej dotykania. Ucieka ukryć, upewniając się, że za nią idziemy. Ukrywanie się to jej pasja! Wieczorem zmienia się między proszeniem o objęcia, odpoczywaniem na naszych kolanach i momentami szaleństwa, bieganiem i różnymi grami. Jej wędkę codziennie niszczą ostre zęby. Poluje na swoje małe kule jak nikt inny. Następnie przechodzi do jedzenia swojej półki herbatki lub tuńczyka. Madame nadal opiera się jedzeniu kibla (ale zbliżamy się do tego!) a nawet nie mówmy o pasty, które całkowicie odrzuca (więc daliśmy sobie spokój). W nocy Madame śpi na poduszce między nami, jeśli nie na nas. Purruje z radości (bardzo głośno!!) i jest taka fajna, że nie śmie jej wysadzić. Dziś możemy powiedzieć, że Tété jest w domu... i my też jesteśmy w domu. To kulka miłości, która wciąż jest powściągliwa, gdy są goście, ale stopniowo dochodzi do nich w ciągu wieczoru. Jest łatwa w utrzymaniu, pełna życia. Ogólnie rzecz biorąc, ta mała kocica to całe szczęście! Marion & Julie Opinia z marca 2017 Wróć do góry Udostępnij: Kliknij, aby wydrukować (otwiera nowe okno) Drukuj Kliknij, aby wysłać link przez e-mail do znajomego (otwiera nowe okno) E-mail Lubię to: Lubię ładowanie ... Podobne artykuły
Czytaj oryginał (fr)
Témoignage de la famille d’adoption de TEANI Publié le 21 décembre 201921 décembre 2019 par Brigit Bali rebaptisée Téani, adoptée à 2 ans fin 2016, dans une super famille qui a su l’apprivoiser et lui donner confiance. Encore une adoption réussie avec un chat adulte. Son histoire : Bali a été abandonnée et errait dans un hall d’immeuble. La gardienne la nourrissait, mais les résidents n’avaient pas du tout apprécié sa présence. Du coup, sentant que cela risquait de très mal tourner pour cette adorable minette, cette gardienne a pris contact avec l’association. Nous l’avons immédiatement prise en charge. Et quelques temps plus tard …. Une famille craquait pour elle !! Le témoignage de sa famille d’adoption : C’était prévu, dès qu’on déménagerait on adopterait une bête d’amour. Julie voulait absolument une femelle. Qu’à cela ne tienne. Moi j’avais une préférence pour un chat adulte car eux aussi ont le droit à l’amour. Du coup on a consulté plusieurs sites et on est tombé sur Bali. Une petite chatte tricolore magnifique. On l’a renommée Téani qui signifie caresse en polynésien et ça lui va très bien. Après 48/72h de peur et d’anorexie, Téani est partie à la découverte de notre immense lof… euh non, notre petit 40 m². Je pense qu’aujourd’hui coins et recoins n’ont plus aucun secret pour cette chipie à la fois câline, joueuse, curieuse et peureuse.Le matin madame vit sa vie dans l’appartement. Elle nous suit partout, mange… mais nous interdit de la toucher. Elle file se cacher tout en veillant bien à ce qu’on la suive. Le cache-cache, c’est sa passion ! Le soir elle alterne demande de câlins, repos sur nos genoux et moment de folies, courses et jeux divers. Sa canne à pêche fait tous les jours les frais de ses dents acérées. Elle chasse ses petites balles comme personne. Ensuite elle fonce dévorer son jambon ou son thon. Madame rechigne toujours à manger des croquettes (mais on y arrive !) et ne parlons pas des pâtées qui la rebutent au plus haut point (on a donc lâché l’affaire). La nuit Madame dort sur la couette entre nous, si ce n’est sur nous. Elle ronronne de plaisir (très fort !!) et elle est tellement chou qu’on n’ose la faire partir. Aujourd’hui on peut dire que Tété est chez elle… et que nous aussi on est chez elle. C’est une boule d’amour qui fait encore sa timide lorsqu’il y a des invités mais qui au fur et à mesure de la soirée vient faire connaissance.Elle est facile à vivre, pleine de vie. Bref, cette minette c’est que du bonheur !Marion & Julie Témoignage de Mars 2017 Aller en haut Partager : Imprimer(ouvre dans une nouvelle fenêtre) Imprimer Envoyer un lien par e-mail à un ami(ouvre dans une nouvelle fenêtre) E-mail J’aime ça :J’aime Chargement… Articles similaires
Zarejestrowane 3 miesiące temu
