Adopter Debbie
Krydsede raser · Mand
Debbie er en smuk, voksen hunhund. Alligevel falder ens blik først på hendes enorme, sørgmodige blik. Et blik, der fortæller mere end blot en smule om hendes fortid: en hund, der blev fundet i samfundet Raciąż. Det er alt, hvad vi ved. Vi ved ikke, om hun havde et hjem. Vi ved ikke, hvor længe hun vandrede rundt. Vi ved ikke, om nogen savnede hende... Men alt dette virker usandsynligt, for ingen har ledt efter hende. Vi ved dog, at et menneske ved det første møde vækker hendes mistro, og nogle mennesker, der går tur med hunden, udløser en tydelig panikangst hos hende. Og dette fortæller os det samme som hendes sørgmodige øjne – at i menneskers hænder har hun ikke stødt på noget særligt godt. Men – hendes ophold på dyrehjemmet har gjort det muligt for os at se en anden side af Debbie. Lige efter sterilisationen tilbragte hunken et par dage i isolation. Og dér, i den trygge atmosfære hos kendte, omend ret korttidslige, mennesker, opfører denne hundepige sig helt anderledes. Hun klynger sig til og kæler med de mennesker, der tager sig af hende. Hun er hundeligt glad og ubekymret. Og det er kun isolationen på dyrehjemmet. Forestil dig så, hvor smukt Debbie blomstrer ved siden af elskende mennesker i et rigtigt hjem. Hvad ved vi ellers om den smukke Debbie? At hun er en eksemplarisk gåturhund: hun trækker ikke, hun holder sig tæt på mennesket, hun snuser rundt, og hendes reaktion på andre hunde er neutral. Hun bliver ikke urolig af biler eller cykler. Hun er også en meget intelligent og smart hund – hun kan selv åbne døre eller porte. På gåturene udviste hun en mild nysgerrighed over for forbipasserende børn – det er måske lidt overdrevet at sige, at hun er vant til dem, men måske fremkalder små børn ikke nogen dårlige associationer hos hende. Vi drømmer om, at Debbies blik kun vil være lykkeligt og glædesfyldt. At hun finder et sted, der gengælder hendes kærlighed, for det er tydeligt, at hun ikke mangler den. Et godt hjem – kom nu.
Læs original (pl)
Debbie to piękna, dorosła sunia. W pierwszej kolejności widzisz jednak jej ogromnie smutne spojrzenie. Spojrzenie, które mówi więcej niż skromna notatka o jej przeszłości: pies odłowiony z gminy Raciąż. Nic więcej. Nie wiemy, czy miała dom. Nie wiemy jak długo się błąkała. Nie wiemy, czy ktoś za nią tęskni… Ale wszystko to wydaje się wątpliwe, bo jakoś nikt jej nie szukał. Za to wiemy, że człowiek w pierwszym kontakcie budzi jej nieufność, a niektórzy ludzie mijani na spacerze wywołują jawny napad lęku. I to mówi nam to samo co jej smutne oczy - że w życiu z ręki człowieka nie spotkało jej nic specjalnie dobrego. Ale - jej pobyt w schronisku pozwolił nam zobaczyć także inne oblicze Debbie. Zaraz po zabiegu sterylizacji, sunia spędziła parę dni w izolatce. I tam, w bezpiecznym otoczeniu znanych już sobie, choć dość krótko, osób, ta psia dziewczyna zachowuje się zupełnie inaczej. Lgnie i tuli się do ludzi, którzy się nią zajmowali. Jest po psiemu uśmiechnięta i beztroska. A to tylko schroniskowa izolatka. Więc wyobraźcie sobie jak wspaniale Debbie rozkwitnie u boku kochających ludzi w prawdziwym domu. Co jeszcze wiemy o pięknej Debbie? Że jest wzorowym spacerowiczem: nie ciągnie, trzyma się człowieka, powęszy sobie, a na mijane psy reaguje neutralnie. Żadne samochody ani rowery nie wybijają jej z rytmu. Jest też psem bardzo inteligentnym i sprytnym - potrafi sama sobie otwierać drzwi czy furtki. Na spacerze też łagodną ciekawością zareagowała na mijane dzieci - to trochę za mało, by powiedzieć, że jest z dziećmi obyta, ale chyba akurat mali ludzie nie wywołują u niej żadnych złych skojarzeń. Marzy nam się, żeby wzrok Debbie był już tylko wesoły i radosny. Żeby trafiła w miejsce, który odwzajemni jej pokłady uczuć, bo ewidentnie tych jej nie brakuje. Dobry domku - przybywaj.
Listet for 2 måneder siden
