Adopter Sara
Krydsede raser · Ukendt · Voksen · 6 år
Jeg hedder Sara – bevis på at kærlighed og tålmodighed kan gøre underværker. Da jeg ankom til dyreinternatet, var jeg en bange, vred og utilnærmelig hund. Ingen kunne lokke mig med godbidder, jeg ville snappe og gemme mig. Men internatets medarbejdere og frivillige gav ikke op. De kom stadig til mig, medbragte godbidder og gentog, at jeg en dag ville lade deres opmærksomhed vinde mig over og begynde at stole på dem. De var så tålmodige og ihærdige, at jeg faktisk blev nysgerrig efter hvem de var og hvad de ville have af mig 😀 Lidt efter lidt begyndte jeg at stikke snuden ud, først bare gennem tremmerne, og senere holdt jeg op med at gemme mig selv i indhegningen og lod mig kæle. Og hvad synes du? En dag kom damerne, som de plejede, for at fodre og kæle mig, og jeg – en fjollet pige – opdagede ikke engang, hvordan de bandt mig i en snor og begyndte at føre mig ud. Jeg skal ikke lyve, jeg var lidt bange, jeg ville ikke rigtig forlade min trygge plads, men så snart jeg trådte ud af porten og snusede, indså jeg, at frihed på en eng er en vidunderlig ting! Hvor sjovt jeg havde det! Jeg løb, rullet rundt, snusede hvert græsstrå og fortsatte med at bede om kælen. Det var så godt, at jeg fra nu af virkelig glæder mig til hver tur. Og nu har jeg endda set havet! Sandt nok har jeg ikke mulighed for at have så meget sjov hver dag på internatet, men jeg har hørt, at hunde med hjem har luksus at gå tur flere gange om dagen, og om aftenen kan de snuse sig til at sove på sofaen med deres ejere. Så jeg siger, måske kan nogen tage mig med hjem? Det ville være meget godt og sjovt! Jeg er en venlig, rolig, kærlig, ikke konfrontatorisk og intelligent pige, så jeg ville være en rigtig skat for en god ejer! Kom og mød mig, og du vil se selv. Jeg er omkring 5 år gammel. 😍
Læs original (lt)
Esu Sara – tikras įrodymas, jog meilė ir kantrybė daro stebuklus. Kai patekau į prieglaudą, buvau išsigandusi, pikta, nieko neprisileidžianti šunytė, niekam nepavykdavo manęs papirkti net su skanukais, šiepdavau dantis ir slėpdavausi. Bet prieglaudos darbuotojai ir savanoriai nepasiduodavo, vis ateidavo pas mane, atnešdavo skanių kąsnelių ir kartodavo, kad vieną dieną aš pasiduosiu jų dėmesiui ir pradėsiu pasitikėti. Jie buvo tokie kantrūs ir užsispyrę, kad, iš tiesų, man pasidarė įdomu, kas jie tokie ir ko iš manęs nori 😀 Po truputį vis labiau iškišdavau savo nosytę, pirma tik per grotas, o vėliau nebesislėpdavau jau ir į voljeriuką užėjus, leidausi paglostoma. Ir ką jūs galvojat, panos vieną dieną atėjo, kaip įprasta, pamaitint, paglostyt, o aš – žiopliukė, net nepastebėjau kaip mane prisegė pavedėliu ir pradėjo vesti lauk. Nemeluosiu, truputį išsigandau, nelabai norėjau savo saugią vietelę palikti, bet tik pro vartelius išėjusi ir pasiuosčiusi, supratau, kad laisvė pievose – nuostabus dalykas! Kaip man buvo smagu! Laksčiau, varčiausi, uostinėjau kiekvieną žolę ir vis prašiausi glostoma. Buvo taip gerai, kad nuo šiol labai laukiu kiekvieno pasivaikščiojimo. O dabar dar ir jūrą pamačiau! Tiesa, prieglaudoje neturiu galimybės kasdien tiek pramogauti, bet esu girdėjusi, kad namus turintys šunys turi prabangą kasdien eiti pasivaikščioti net po kelis kartus, o vakarais gali jaukiai įsitaisyti kartu su šeinininkais ant sofutės. Tai sakau, gal ir mane galit kas į tuos namus pasiimt? Būtų labai gera ir smagu! Aš tikrai draugiška, rami, meili, nekonfliktiška ir protinga panelė, tai būčiau tikras lobis fainam šeimininkui! Atvykite susipažinti ir įsitikinsite patys. Man apie 5 metai. 😍
Listet sidste måned
