Υιοθετήστε τον/την Cele Mai Întâlnite Scuze Pentru A Nu Steriliza Un Animal
Μεικτής φυλής · Θηλυκό
Μιθολογίες, προκαταλήψεις και εξηγήσεις που καταδικάζουν κάθε χρόνο χιλιάδες ζώα σε εγκατάλειψη, κακοποίηση και θάνατο. Αν μαζέψουμε όλους τους λόγους που επικαλούνται για να αποφευχθεί η στείρωση σκύλων και γατών, θα μπορούσαμε να γράψουμε μια πραγματική εγκυκλοπαίδεια μοντέρνων μύθων. Δυστυχώς, αυτές οι δικαιολογίες δεν είναι απλώς αθώες ιστορίες. Συμβάλλουν άμεσα στην υπερπληθυσμό των ζώων, στην εγκατάλειψη, στην κακοποίηση και στον τεράστιο αριθμό σκύλων και γατών που καταλήγουν στους δρόμους ή σε καταφύγια. Ένα από τα πιο διαδεδομένα επιχειρήματα είναι: «Πρέπει τουλάχιστον να κάνει μία γέννα για την υγεία της». Η πραγματικότητα είναι ακριβώς το αντίθετο. Πολλές κτηνιατρικές μελέτες έχουν αποδείξει ότι μια θηλυκή δεν χρειάζεται να γεννήσει για να είναι υγιής. Αντιθέτως, η στείρωση μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο σοβαρών παθήσεων, όπως οι όγκοι των μαστών και η πυομήτρα – μια σοβαρή μολυσματική λοίμωξη της μήτρας που μπορεί να γίνει θανατηφόρα αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα με χειρουργική επέμβαση. Με κάθε εποχή θερμότητας, ο κίνδυνος για ορισμένα ιατρικά προβλήματα αυξάνεται. Άλλη μια συχνά συναντώμενη δικαιολογία είναι: «Θέλω να νιώσει τη χαρά της μητρότητας» ή, στην περίπτωση των αρσενικών, «Θα σπάσει την καρδιά του». Αυτή η ιδέα προέρχεται από την τάση των ανθρώπων να αποδίδουν στα ζώα τα δικά τους συναισθήματα και τις δικές τους αξίες. Σκύλοι και γάτες δεν επιθυμούν απογόνους με τον τρόπο που οι άνθρωποι δημιουργούν οικογένεια. Η αναπαραγωγή είναι μια συμπεριφορά που διέπεται από ορμόνες και βιολογικά ένστικτα, όχι από πολύπλοκες συναισθηματικές επιθυμίες. Ένα αρσενικό δεν χάνει την προσωπικότητά του με τη στείρωση, και μια θηλυκή δεν υποφέρει επειδή δεν γέννησε κουτάβια. Αντιθέτως, τα αστείρωτα ζώα είναι συχνά πιο εκτεθειμένα στον κίνδυνο να δραπετεύσουν από το σπίτι, να εμπλακούν σε μάχες, αυτοκινητοπεριστροφές ή άλλες επικίνδυνες καταστάσεις που προκαλούνται από το ένστικτο της αναπαραγωγής. Τότε παρουσιάζεται το επιχείρημα: «Θα βρω ιδιοκτήτες γι' αυτά, θα τα δώσω σε σπίτι». Μπορεί να φαίνεται μια απλή λύση, αλλά η πραγματικότητα είναι πιο περίπλοκη. Για κάθε γέννα που βρίσκει μια οικογένεια, υπάρχουν ήδη πολλοί σκύλοι και γάτες που περιμένουν σε καταφύγια για μήνες ή ακόμα και χρόνια. Όταν επιλέγουμε να φέρουμε στον κόσμο νέες γεννήσεις, μειώνουμε τις πιθανότητες υιοθεσίας για τα ζώα που ήδη υπάρχουν και χρειάζονται επειγόντως μια οικογένεια. Επιπλέον, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι αυτές οι γεννήσεις δεν θα εγκαταλειφθούν αργότερα ή ότι θα στειρωθούν με την πρώτη εποχή θερμότητάς τους. Έτσι, το πρόβλημα επαναλαμβάνεται από γενιά σε γενιά. Υπάρχει επίσης ο μύθος ότι η στείρωση είναι «ενάντια στη φύση» ή ότι τα ζώα θα πάρουν αναπόφευκτα βάρος μετά την επέμβαση. Στην πραγματικότητα, η αύξηση βάρους προκαλείται από υπερβολική σίτιση και έλλειψη άσκησης, όχι από την ίδια τη διαδικασία. Ένα στειρωμένο ζώο, καλά τροφοδοτούμενο και ενεργό, μπορεί να έχει μια μακρά, υγιή και ισορροπημένη ζωή. Στη Ρουμανία, χιλιάδες σκύλοι και γάτες καταλήγουν στους δρόμους, σε καταφύγια ή σε καταστάσεις κακοποίησης κάθε χρόνο λόγω ανεξέλεγκτης αναπαραγωγής. Η στείρωση παραμένει η πιο αποτελεσματική, ασφαλής και ανθρώπινη μέθοδος για την πρόληψη της εγκατάλειψης και τη μείωση του αριθμού των ζώων χωρίς ιδιοκτήτη. Η στείρωση δεν είναι τιμωρία ή βαναυσότητα. Είναι μία από τις πιο υπεύθυνες πράξεις που μπορούμε να κάνουμε για τα ζώα μας και για όσα δεν έχουν ακόμα την ευκαιρία μιας οικογένειας.
Διάβασε αρχικό (ro)
Mituri, prejudecăți și explicații care condamnă anual mii de animale la abandon, suferință și moarte. Dacă am aduna toate motivele invocate pentru a evita sterilizarea câinilor și pisicilor, am putea scrie o adevărată enciclopedie a miturilor moderne. Din păcate, aceste scuze nu sunt doar niște povești nevinovate. Ele contribuie direct la suprapopularea animalelor, la abandon, la suferință și la numărul uriaș de câini și pisici care ajung pe străzi sau în adăposturi. Una dintre cele mai răspândite afirmații este:„Trebuie să facă măcar un rând de pui pentru sănătatea ei.” Realitatea este exact opusă. Numeroase studii veterinare au demonstrat că o femelă nu are nevoie să nască pentru a fi sănătoasă. Din contră, sterilizarea reduce semnificativ riscul unor afecțiuni grave, precum tumorile mamare și piometrul – o infecție severă a uterului care poate deveni fatală dacă nu este tratată de urgență prin intervenție chirurgicală. Cu fiecare ciclu de călduri, riscul apariției anumitor probleme medicale crește. O altă scuză frecvent întâlnită este: „Vreau să simtă și ea bucuria maternității” sau, în cazul masculilor, „Îi stric bărbăția.” Această idee pornește din tendința oamenilor de a atribui animalelor propriile emoții și valori. Câinii și pisicile nu își doresc copii în sensul în care oamenii își întemeiază o familie. Reproducerea este un comportament dictat de hormoni și instincte biologice, nu de dorințe emoționale complexe. Un mascul nu își pierde personalitatea prin sterilizare, iar o femelă nu suferă pentru că nu a avut pui. În schimb, animalele nesterilizate sunt adesea mai expuse riscului de a fugi de acasă, de a fi implicate în lupte, accidente rutiere sau alte situații periculoase generate de instinctul de reproducere. Apoi apare argumentul: „Le găsesc eu stăpâni, am cui să îi dau.” Poate părea o soluție simplă, însă realitatea este mai complicată. Pentru fiecare pui care își găsește o familie, există deja numeroși câini și pisici care așteaptă de luni sau chiar ani într-un adăpost. Atunci când alegem să aducem pe lume noi pui, reducem șansele de adopție pentru animalele care există deja și au nevoie urgentă de o familie. În plus, nimeni nu poate garanta că acei pui nu vor fi abandonați mai târziu sau că vor fi sterilizați la rândul lor. Astfel, problema se perpetuează de la o generație la alta. Mai există și mitul conform căruia sterilizarea este „împotriva naturii” sau că animalele se îngrașă inevitabil după operație. În realitate, creșterea în greutate este cauzată de alimentația excesivă și lipsa mișcării, nu de intervenția în sine. Un animal sterilizat, hrănit corespunzător și activ, poate avea o viață lungă, sănătoasă și echilibrată. În România, mii de câini și pisici ajung anual pe străzi, în adăposturi sau în situații de suferință din cauza reproducerii necontrolate. Sterilizarea rămâne cea mai eficientă, sigură și umană metodă de prevenire a abandonului și de reducere a numărului de animale fără stăpân. Sterilizarea nu este o pedeapsă și nici o cruzime. Este unul dintre cele mai responsabile gesturi pe care le putem face pentru animalele noastre și pentru cele care nu au avut încă șansa unei familii.
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
