Υιοθετήστε τον/την Gristo
Μεικτής φυλής · Άγνωστο · Παρθενούλα · 4 μήνες
Ο Γκριστός έχει ένα πρόσωπο που διηγείται μια ιστορία θλίψης και στενοχώριας. Όταν ήταν κουτάβι, τον εγκατέλειψαν, αφήνοντάς τον μόνο με τον αδερφό του. Οι δύο τους φιλοξενήθηκαν σε ένα καταφύγιο στην επαρχία της Σαραγόσα, όπου τους φρόντισαν και τους τάιζαν για αρκετούς μήνες. Μια μέρα, μια οικογένεια υιοθέτησε τον αδερφό του Γκριστό, και από τότε ο Γκριστό ήταν μόνος, αναγκασμένος να τα βγάλει πέρα μόνος του. Έπεσε σε βαθιά θλίψη. Το προσωπικό του καταφυγίου της Σαραγόσα επικοινώνησε με το καταφύγιο ADPCA, ελπίζοντας να δώσει στον Γκριστό μια νέα αρχή και μια ευκαιρία για μια νέα ζωή. Ο Γκριστό θρηνούσε για την απώλεια του αδερφού του, αλλά βρήκε μια νέα φίλη στην Ιντί, μια ράτσα μίξης Χάσκυ. Του αρέσει να παίζει μαζί της και είναι πολύ δεμένος μαζί της. Ο Γκριστό είναι πιο επιφυλακτικός με τους ανθρώπους και τείνει να αποτραβιέται όταν οικογένειες επισκέπτονται το καταφύγιο ψάχνοντας για ένα νέο κατοικίδιο. Κρύβεται σε μια γωνιά και προτιμά να είναι αόρατος. Από τη κρυψώνα του, παρατηρεί τους νέους ανθρώπους και δυστυχώς, κανείς δεν τον έχει υιοθετήσει ή του έχει δώσει μια ευκαιρία από τότε που μεταφέρθηκε στο καταφύγιο ADPCA. Ο Γκριστό χρειάζεται υπομονετικούς και ήρεμους ανθρώπους που δεν περιμένουν θαύματα να συμβούν από τη μια μέρα στην άλλη. Χρειάζεται χρόνο, πολλή καρδιά και μερικά μεγάλα κομμάτια λουκάνικου για να βγει από το καβούκι του. Αυτά τα λουκάνικα μπορούν να κάνουν θαύματα, όπως έχει ήδη φανεί στο καταφύγιο.
Διάβασε αρχικό (de)
Blickt man in Gristos Gesicht, so meint man nicht, dass er noch ein sehr junger Hund ist. Sein Blick scheint die Geschichte eines ganzen traurigen Lebens in sich zu tragen. Als Welpe ausgesetzt, nur in Gesellschaft seines Bruders, wurden die beiden von einem Tierheim der Provinz Saragossa aufgenommen und einige Monate lang versorgt und gefüttert. Eines Tages kam eine Familie und adoptierte Gristos Bruder, und ab diesem Zeitpunkt war Gristo alleine, auf sich gestellt und es ergriff ihn eine tiefe Traurigkeit. Die Verantwortlichen des Tierheims aus Saragossa wandten sich an das Tierheim ADPCA, um ihm durch den „Tapetenwechsel“ aus seiner Niedergeschlagenheit rauszuholen und vielleicht dadurch die Chance auf ein neues Leben und vor allem auch Lebensmut zu geben. Gristo trauerte sehr um seinen Bruder, fand durch seine neue Zwingerkollegin Indi, einer Husky-Mix-Hündin allerdings eine neue Freundin, mit der er gerne spielt und die er sehr liebt. Mit Menschen ist Gristo eher zurückhaltend und begegnet ihnen zurückgezogen. Wenn Familien das Tierheim besuchen, um ein neues Familienmitglied für sich zu finden, zieht er sich in eine Ecke zurück und wäre am liebsten unsichtbar. Aus seinem Versteck heraus beobachtet er die neuen Leute und leider hat sich seit dem Umzug ins Tierheim ADPCA noch niemand für ihn interessiert und ihm eine Chance gegeben. Bei Gristo ist es so, dass geduldige und ruhige Menschen, die keine Wunder in wenigen Tagen erwarten, die richtigen für ihn wären. Bei Gristo braucht man Zeit, viel Herz und ein, bzw. mehrere große Stücke Wurst, um ihn aus seiner Reserve zu locken. Diese Wurststückchen können wahre Wunder bewirken, wie sich im Tierheim bereits gezeigt hat.
Καταχωρημένα προχθές
