Υιοθετήστε τον/την Luise
Θηλυκό · Ενήλικας · 5 έτη
Είμαι η Λουΐζα και είμαι πίσω στη ζωή! Ποιος μπορεί να με βοηθήσει να ανακάμψω; Ήδη έχω βιώσει τη ζωή από την τραχιά πλευρά της, γεννήθηκα ως γάτα του δρόμου και μου συνέβη κάτι πολύ δυσάρεστο. Επειδή φοβάμαι πολύ τους ανθρώπους, δεν έκανα τον εαυτό μου γνωστό όταν με έκλεισαν κατά λάθος. Έζησα πολύ καιρό χωρίς φαγητό και νερό και έζησα μόλις όταν με βρήκαν επειδή δεν είχα πλέον δυνάμεις να κρυφτώ. Λόγω αυτής της έλλειψης, έχω νευρολογικά προβλήματα, δεν μπορούσα να περπατήσω χωρίς να πέφτω για πολύ καιρό μετά τη σίτιση. Τώρα μπορώ να περπατήσω ξανά, μερικές φορές πηδώ. Δεν μπορώ να τρέξω ή να πηδήξω ακόμα, αλλά είμαι μαχήτρια, θέλω να ζήσω και πιστεύω ότι μπορώ να το κάνω ξανά κάποια μέρα. Μέχρι τότε, χρειάζομαι ένα ασφαλές περιβάλλον και φάρμακα, γι 'αυτό εύχομαι οι άνθρωποι να με στηρίξουν με μια χορηγία. Ίσως δεν μπορώ ποτέ να εμπιστευτώ και να αφήσω μόνο τη κουβέρτα ύπνου μου τη νύχτα όταν είναι σκοτεινή. Δεν μπορώ να επιστρέψω στο παλιό μου σπίτι, ένα σημείο τροφοδοσίας HTV, δυστυχώς. Είναι αρκετά επικίνδυνο εκεί και δεν μπορώ να ξεφύγω. Αλλά ίσως μπορώ σύντομα να βρω ένα ασφαλές μέρος για να ζήσω - με ανθρώπους που δέχονται ότι δεν θέλω να εμφανιστώ σε αυτούς; Αν θέλετε να δώσετε σε μια πρώην γάτα του δρόμου ένα πολύ ιδιαίτερο σπίτι από τον Νοέμβριο του 2026, παρακαλώ στείλτε την πλήρη δήλωση (επιτρέψτε JavaScript για τη διεύθυνση). 10/08/2026 (scb)
Διάβασε αρχικό (de)
scheu und zurückhaltend - geimpft und entwurmt Hallo Welt, ich bin Luise und zurück im Leben! Wer mag mich bei meiner Genesung unterstützen? Ich habe das Leben bereits von seiner rauen Seite kennengelernt, bin als Straßenkatze geboren und mir ist etwas sehr Unschönes passiert. Weil ich vor Menschen so große Angst habe, machte ich mich nicht bemerkbar, als ich versehentlich eingesperrt wurde. Ich habe eine sehr lange Zeit ohne Futter und Wasser ausgehalten und lebte so gerade eben noch, als man mich schließlich finden konnte, weil ich keine Kraft mehr zum Verstecken hatte. Durch diesen Mangel habe ich neurologische Probleme, konnte nach dem Aufpäppeln lange Zeit kaum laufen ohne umzufallen. Jetzt kann ich wieder gehen, dabei hüpfe ich manchmal. Rennen und Springen kann ich noch nicht, aber ich bin eine Kämpferin, will leben und glaube, ich schaffe auch das irgendwann wieder. Bis es soweit ist, brauche ich eine sichere Umgebung und Medikamente, deshalb wünsche ich mir Menschen, die mich mit einer Patenschaft unterstützen. Ich werde vermutlich niemals Vertrauen fassen können und mag sowieso nur nachts wenn es dunkel ist, meine Schlafhütte verlassen. Zu meinem alten Zuhause, einem Futterplatz des HTV, kann ich leider nicht zurück. Dort ist es recht gefährlich und ich kann ja nicht fliehen. Aber vielleicht kann ich bald irgendwo einen gesicherten Lebensort finden – bei Menschen die akzeptieren, dass ich mich ihnen nicht zeigen mag?
Καταχωρημένα πριν από 2 εβδομάδες
