Υιοθετήστε τον/την Max
Μεικτής φυλής · Αρσενικό · Παρθενούλα · 4 μήνες
Ο Max και ο αδερφός του Moritz είναι δύο από τα προβληματικά περιστατικά μας, τα οποία αντιπροσωπεύουν το τραγικό έχασμα πολλών σκύλων στη Ρουμανία. Μπορούμε να γράψουμε μαζί ξανά την ιστορία τους; Τα δύο βρέθηκαν ως τελεύταια στη Ρουμανία από μια φοβισμένη, φοβερή θηλυκή σκύλα στους δρόμους. Ένας από τους αδελφούς τους πέθανε και επανειλημμένα εξερευνούσαν την εκτόπιση. Η μητέρα τους τους έμαθε πολύ νωρίς να αποφεύγουν τους ανθρώπους, τα οποία τα εστίασαν γρήγορα. Όταν τελικά συνελήφθησαν, ώστε η μητέρα τους να χειρουργηθεί και να αποφύγουμε αυτή τη ζωή για τις επόμενες γενιές των μικρών σκύλων, φυσικά παρέμειναν πολύ φοβισμένα. Είναι τώρα περίπου ένα μισό έτος και έχουν γίνει χαρούμενα, παίκτες νέοι σκύλοι μεταξύ τους. Επίσης συμπεριφέρονται καλά με άλλα σκύλα. Ωστόσο, ποτέ δεν χάνουν πλήρως τη φοβισμένη τους σχέση με τους ανθρώπους. Δεν είναι σκύλοι φόβου, απλά τρέχουν χαρούμενα στην παρουσία μας, αλλά δείχνουν λίγο ενδιαφέρον για εμάς. Σπάνια είναι ικανοποιημένοι, έρχονται κοντύτερα και κοιτάζουν. Ωστόσο, αν αλλάξουμε τη θέση μας, τα βρίσκουμε αμέσως φοβισμένα και το εξαγγέλλουν φωναχτά. Οι τοπικοί φροντιστές ζώων που τους γνωρίζουν και τους φροντίζουν καθημερινά μπορούν να τα αγγίξουν, το οποίο δίνει στον κόσμο μας μεγάλη ελπίδα ότι τα δύο θα μπορούσαν να εγκατασταθούν σε ένα σπίτι και να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στη οικογένειά τους. Αυτό που χρειάζονται είναι ένα σπίτι ξεχωριστά το ένα από το άλλο, ιδανικά δίπλα σε έναν αξιόπιστο πρώτο σκύλο, ο οποίος θα τους δείξει ότι οι άνθρωποι είναι πραγματικά όμορφα ζώα. Χρειάζονται χρόνο και υπομονή, εμπειρογνώμονες ανθρώπους χωρίς μεγάλες απαιτήσεις, που θέλουν να τους δείξουν αργά ότι είναι τιμή το να μας συνδεθούν. Πόσος χρόνος θα απαιτηθεί για αυτή τη διαδικασία, δεν το γνωρίζουμε. Υποθέτουμε ότι θα έχουν πάντα προβλήματα με τους νέους ανθρώπους, αλλά είναι ικανοί και θέλουν να μάθουν ότι οι άνθρωποι δεν είναι τα φοβερά διπλοπόδια που πάντα νόμιζαν ότι ήταν. Τα δύο ανήκουν σε ένα ήρεμο σπίτι χωρίς παιδιά, με ένα καλά φροντισμένο κήπο, όπου θα μπορούν να μαθαίνουν σταδιακά και στο δικό τους ρυθμό, αλλά με υπομονή, να ανακαλύπτουν τον κόσμο με τους ανθρώπους τους. Έχουν ζήσει τόσο πολλά στη νεαρή τους ζωή και ελπίζουμε πολύ γι' αυτά ότι η ιστορία τους δεν έχει γραφτεί ακόμα και να μην έχουν μια μελλοντική ζωή στο φροντιστήριο να τα περιμένει.
Διάβασε αρχικό (de)
Max und sein Bruder Moritz sind zwei unserer Sorgenkinder, deren tragisches Schicksal stellvertretend für so viele Hunde in Rumäniens steht. Können wir gemeinsam ihre Geschichte neu schreiben? Die beiden wurden als Welpen einer vorsichtigen, ängstlichen Hündin in den Straßen Rumäniens geboren. Eins ihrer Geschwisterchen starb und sie machten immer wieder die Erfahrung, davongejagt zu werden. Ihre Mutter brachte ihnen früh bei, dass sie die Menschen meiden sollten und dies verinnerlichten sie schnell. Als sie endlich eingefangen werden konnten, damit ihre Mutter kastriert und dieses Leben weiteren Generationen von Welpen erspart werden konnten, zeigten sie sich verständlicherweise weiterhin sehr scheu. Mittlerweile sind sie ca. ein halbes Jahr alt und untereinander zu fröhlichen, verspielten Junghunden herangewachsen. Auch mit anderen Hunden verstehen sie sich gut. Die Scheu vor Menschen konnten sie jedoch nie ganz ablegen. Sie sind keine Angsthunde, tollen auch in unserer Anwesenheit fröhlich umher, zeigen aber kaum Interesse an uns. Gelegentlich sind sie neugierig, kommen näher heran und schauen. Ändern wir jedoch unsere Position, finden sie uns direkt wieder gruselig und tun dies lautstark kund. Die Tierschützerinnen vor Ort, die sie kennen und täglich betreuen, können sie anfassen, was uns große Hoffnung macht, dass die beiden sich auch in einem Zuhause einleben und in ihrer Familie Vertrauen fassen können. Was die beiden benötigen, ist ein Zuhause getrennt voneinander, idealerweise an der Seite eines souveränen Ersthundes, der ihnen zeigt, dass Menschen wirklich nette Geschöpfe sind. Sie benötigen Zeit und Geduld, erfahrene Menschen ohne große Ansprüche, die ihnen sehr langsam zeigen möchten, dass es sich lohnt, sich uns anzuschließen. Wie lange dieser Prozess dauern wird, wissen wir nicht. Wir vermuten, dass sie mit neuen Menschen immer Probleme haben werden, aber durchaus lernen können und wollen, dass Menschen nicht die gruseligen Zweibeiner sind, für die sie sie immer gehalten haben. Die beiden gehören in einen ruhigen Haushalt ohne Kinder, mit einem gut eingezäunten Garten, in dem sie langsam und in ihrem Tempo, aber mit sanftem Nachdruck lernen können, die Welt mit ihren Menschen zu erkunden. Sie haben so viel erlebt in ihren jungen Leben und wir wünschen uns sehr für sie, dass ihre Geschichte nicht jetzt schon geschrieben ist und sie nicht eine Zukunft im Shelter erwartet.
Καταχωρημένα πριν από 5 μήνες
