Υιοθετήστε τον/την Occuparsi di un cane costa l’
Μεικτής φυλής · Άγνωστο · Ηλικιωμένος · 20 έτη
Στις 17 Φεβρουαρίου πέρυσι, στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Γάτας, η Ένωση για την Άμυνα και την Καθοδήγηση των Καταναλωτών (ADOC) δημοσίευσε μια έρευνα για τα κόστη των οικόσιτων ζώων στα ιταλικά νοικοκυριά. Η έρευνα διευκρινίζει ορισμένες πτυχές της επιχειρηματικής δραστηριότητας που κρύβεται πίσω από την επικράτηση της προσοχής της οικονομίας στους κτηνοτρόφους, μια προσοχή ικανή να δημιουργεί πάνω από 12 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως μόνο από την τροφή για σκύλους και γάτες. Αντίθετα, οι εκτιμήσεις που διαδόθηκαν πριν από λίγες εβδομάδες από το Γραφείο Ερευνών της Εμπορικής Επιμελητηριακής Επιτροπής Μόντσα και Μπριάντσα είναι πιο συγκρατημένες: μια οικογένεια στην Ιταλία δαπανά «μόνο» 795 ευρώ ετησίως για έναν σκύλο, δηλαδή περίπου 2 ευρώ την ημέρα ή 60 ευρώ το μήνα. Αυτό το ποσό μπορεί να είναι επαρκές για έναν ιδιοκτήτη που αγοράζει τροφή σκύλων από το σούπερ μάρκετ και ίσως ούτε καν εμβολιάζει το κατοικίδιό του, αλλά σίγουρα δεν αρκεί για κάποιον που τροφοδοτεί τον σκύλο του με ποιοτική τροφή ή χρησιμοποιεί συμπληρώματα και τον πηγαίνει τακτικά στον κτηνίατρο. Η άμεση εμπειρία, λοιπόν, τείνει προς το συμπέρασμα ότι τα στοιχεία της ADOC είναι πιο πιθανά. Σύμφωνα με την ADOC, η φροντίδα ενός σκύλου κοστίζει λίγο λιγότερο από 1.800 ευρώ ετησίως για τροφή, αξεσουάρ και ιατρικές δαπάνες. Το κόστος έχει αυξηθεί κατά μέσο όρο κατά 70% από την εισαγωγή του ευρώ, περίπου 5% ετησίως, και έτσι, για έναν σκύλο, ξοδεύει κατά μέσο όρο 86% περισσότερα μόνο για τροφή σε σύγκριση με το 2001, όταν η συντήρηση ενός σκύλου μεσαίου μεγέθους κόστιζε περίπου 1.000 ευρώ ετησίως. Και τι γίνεται με τους αδέσποτους σκύλους; Σύμφωνα με την πέμπτη έκθεση της Legambiente «Τα Ζώα στις Πόλεις», το ετήσιο κόστος για τους αδέσποτους σκύλους στην Ιταλία θα ανέρχονταν περίπου στα 248 εκατομμύρια ευρώ (δέκα εκατομμύρια λιγότερα από πέρυσι). Πέρα από τις παρανομίες που έχουν πλήξει αρκετά καταφύγια σκύλων στο Νότο, καθώς και στο Κέντρο-Βορρά, δεν υπάρχει σημαντική διαφορά μεταξύ των περιοχών της χώρας: για παράδειγμα, στην Καμπανία, το μέσο ετήσιο κόστος συντήρησης ενός σκύλου σε καταφύγιο ανέρχεται σε περίπου 1.500-1.800 ευρώ, αλλά ακόμα και στη Λομβαρδία, τα κόστη κυμαίνονται από 2,5 έως 6,5 ευρώ την ημέρα, δηλαδή από 900 έως 2.300 ευρώ ετησίως ανάλογα με τις θεραπείες που υποβάλλεται ο σκύλος. Και στο Μπελούνο; Αν αποκλείσουμε τα σημαντικά κόστη που αναλαμβάνει η USL 1 – η οποία εκπληρώνει το «καθήκον» της διαχείρισης του υγειονομικού καταφυγίου σκύλων – στο Μπελουνέζικο, οι αδέσποτοι σκύλοι δεν κοστίζουν τίποτα! Πράγματι, τα έξοδα καλύπτονται από τα μέλη της APACA με τη γενναιοδωρία και την προσωπική τους ευαισθησία, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των δήμων του Μπελούνο – όπως και όλων των άλλων ιταλικών δήμων, οι οποίοι κατά τον νόμο είναι οι ιδιοκτήτες των σκύλων που εγκαταλείπονται στο έδαφός τους – δεν διαθέτει ούτε ένα ευρώ για το καταφύγιο σκύλων ή για την πρόληψη (ακόμα και πολιτισμική) του φαινομένου. Ωστόσο, ο ιταλικός νόμος είναι απόλυτα σαφής: τα καταφύγια σκύλων πρέπει να κατασκευάζονται από τους Δήμους, ενώ οι συλλογικότητες πρέπει να προσφέρουν την προστιθέμενη αξία που αποτελεί η προάσπιση και η διασφάλιση της ευζωίας των ζώων. Αντίθετα, στο Μπελούνο, στην αδιαφορία των δημάρχων, η APACA εκπληρώνει και τους δύο ρόλους εδώ και πάνω από 20 χρόνια!
Διάβασε αρχικό (it)
Il 17 febbraio scorso, in occasione della Giornata Mondiale del Gatto, l’Associazione per la Difesa e l’Orientamento dei Consumatori (ADOC) ha diffuso un’indagine sui costi degli animali domestici presenti nelle famiglie italiane. L'indagine chiarisce alcuni aspetti del business che si cela dietro all'attenzione che l'economia sta dedicando ai proprietari di animali domestici, un'attenzione in grado di generare, solo per l'alimentazione di cani e gatti, oltre 12 miliardi di euro di giro d'affari all'anno. Più contenute rispetto ai dati ADOC sono, invece, le stime diffuse qualche settimana fa dall'Ufficio Studi della Camera di Commercio di Monza e Brianza, che ha appunto stimato che una famiglia italiana spenderebbe annualmente per un cane “solo” 795 Euro, in sostanza poco più di 2 euro al giorno ovvero 60 euro al mese. E' una cifra che, forse, può andar bene per un proprietario che acquista crocchette e umido al supermercato e magari neppure vaccina l'animale, ma che non è certo sufficiente per chi somministra al proprio cane alimenti di qualità o usa di integratori e fa regolarmente visitare il cane da un veterinario. L'esperienza diretta fa, dunque, propendere per una maggiore verosimiglianza dei dati ADOC. Secondo l'ADOC, occuparsi di un cane costa poco meno di 1.800 euro l’anno tra alimenti, accessori e spese mediche. La spesa è aumentata in media del 70% dall’introduzione dell’euro, circa il 5% ogni anno e, quindi, per un cane si spende in media, solo per gli alimenti, l' 86% in più rispetto al 2001, quando per mantenerne uno di media taglia bastavano circa 1.000 euro l’anno. E i randagi, quanto costano agli italiani? Secondo il V rapporto “Animali in città” di Legambiente, la spesa annuale per i cani senza padrone si attesterebbe intorno ai 248 milioni di euro (dieci in meno dell'anno scorso). Al di là delle illegalità che hanno interessato parecchi canili al Sud come al Centro-Nord, non c'è una grande differenza tra le aree del paese: in Campania, ad esempio, la spesa media per il mantenimento di un cane in canile è di circa 1.500-1.800 euro l’anno, ma anche in Lombardia le spese variano dai 2,5 a 6,5 euro al giorno, vale a dire tra i 900 e i 2.300 euro annui a seconda dei trattamenti a cui il cane viene sottoposto. E a Belluno? Se si eccettuano le spese sostenute dall'USL n.1 – che fa il proprio “dovere” gestendo il canile sanitario -, ai bellunesi i cani randagi non costano nulla! E già, perchè alle spese ci pensano i soci di APACA, con la loro generosità e sensibilità personali, mentre la quasi totalità dei comuni bellunesi -che, come tutti gli altri comuni italiani, sono ex lege i proprietari dei cani che vengono abbandonati sul loro territorio – non destinano neanche un euro al canile-rifugio e neppure alla prevenzione (anche solo culturale) del fenomeno. Eppure la legge italiana sarebbe chiarissima: i canili dovrebbero essere costruiti dai Comuni, mentre le associazioni dovrebbero apportare il valore aggiunto rappresentato dalla militanza in difesa e a garanzia degli animali. Invece, a Belluno, nell'indifferenza dei sindaci, APACA ricopre da oltre 20 anni entrambi i ruoli!
Δωρεάν λογαριασμός — 10 επαφές περιλαμβάνονται
Καταχωρημένα χθες
