Υιοθετήστε τον/την Phoebe
Μεικτής φυλής · Αρσενικό · Ηλικιωμένος · 9 έτη
Είμαι η Φοίβη. Είμαι ένας ζωηρός Λαμπραντόρ, μερικές φορές λίγο πεισματάρης, αλλά κυρίως γεμάτη ενέργεια και αγάπη να προσφέρω. Η ιστορία μου δεν ήταν εύκολη, αλλά χάρη σε μια σειρά από φιλικές καρδιές, κατάφερα να φύγω από το καταφύγιο και να ενταχθώ σε μια οικογένεια ανάδοχη. Δυστυχώς, η τύχη δεν είναι πάντα με το μέρος μου... Η οικογένεια ανάδοχός μου έπρεπε να νοσηλευτεί και δεν μπορεί πλέον να με κρατήσει. 💔 Έχω μετακομίσει σε άλλη οικογένεια ανάδοχη, αλλά μετά από λίγες εβδομάδες, η νέα οικογένεια ανάδοχός μου δεν μπορούσε πλέον να με κρατήσει, επειδή η κατάσταση άλλαξε απότομα. 🧡 Σήμερα, ψάχνω ξανά μια οικογένεια, ένα σπίτι που θα ανοίξει τα χέρια και την καρδιά του σε μένα, ακόμα και προσωρινά. Περιμένω με ανυπομονησία κάποιον που είναι πρόθυμος να με αγαπήσει για αυτό που είμαι, με τις δυνάμεις μου, τις αδυναμίες μου, το παρελθόν μου... και όλη την αγάπη που έχω να προσφέρω. 🐶 Δεν θέλω πραγματικά να επιστρέψω στο καταφύγιο... Με τον σύντροφό μου στην ατυχία, τον Μπουσόν, μας άφησαν πίσω. Χωρίς λέξη, χωρίς βλέμμα. Για μέρες - πόσες ακριβώς, δεν μπορούσα να πω - περίμενε. Περάσαμε μόνοι στο διαμέρισμα, πίσω από ένα βρώμικο παράθυρο, χωρίς φαγητό ή ελπίδα. Η μυρωδιά, η βρωμιά, η σιωπή... και η πείνα. Ο Μπουσόν, αδυνάτιζε όλο και περισσότερο. Διατήρησα την ελπίδα. Μια μέρα, τελικά, τα πράγματα άλλαξαν. Ένας ευγενικός άντρας, ο Τεό, ήρθε. Χάρη σε αυτόν, σε πολλούς υπέροχους ανθρώπους, σε ενώσεις, στο δημαρχείο, ελευθερωθήκαμε. Ο Μπουσόν εντάχθηκε σε μια οικογένεια ανάδοχη όπου μπορούσε να ξεκουραστεί και να ανακτήσει τη δύναμή του. Και εγώ τοποθετήθηκα σε ένα καταφύγιο... Έφυγα πρόσφατα για να ενταχθώ τελικά σε μια οικογένεια! Ήμουν τόσο χαρούμενη! Αλλά η μοίρα είναι σκληρή... Η θεία μου πρέπει να νοσηλευτεί και δεν μπορεί πλέον να με κρατήσει. 💔 Έτσι, είμαι ξανά σε μια νέα οικογένεια ανάδοχη, αλλά η μοίρα είναι σκληρή ξανά και αυτή τη φορά μια ξαφνική αλλαγή στη ζωή της νέας οικογένειας ανάδοχός μου δεν της επιτρέπει να με κρατήσει... Έτσι ψάχνω ξανά κάποιον που μπορεί τελικά να ανοίξει την καρδιά και την πόρτα του σε μένα. Είμαι γεμάτη ενέργεια και χρειάζομαι μια οικογένεια που θα με κάνει να κινηθώ, να παίξω μαζί μου, να μου προσφέρω τακτικές βόλτες. Είμαι ένας έξυπνος σκύλος, που μου αρέσει να μαθαίνω, αλλά έχω και τον μικρό μου χαρακτήρα. Μπορώ μερικές φορές να είμαι λίγο πεισματάρης, οπότε θα χρειαστείτε υπομονετικούς, ευγενικούς αλλά σταθερούς ανθρώπους, που θα με καθοδηγήσουν με καλοσύνη. Λόγω αυτού που βίωσα, ανέπτυξα αυτό που ονομάζεται προστασία πόρων: σημαίνει ότι τείνω να θέλω να κρατήσω για τον εαυτό μου ό,τι θεωρώ πολύτιμο (το μπολ μου, τα παιχνίδια μου...). Τίποτα ανυπέρβλητο, αλλά για αυτόν τον λόγο, είναι προτιμότερο να είμαι ο μοναδικός σκύλος στο σπίτι. Χρειάζομαι ηρεμία, σταθερότητα, μια καθησυχαστική καθημερινή ρουτίνα για να νιώσω τελικά ασφαλής. Είμαι πολύ κοντά στους ανθρώπους: μου αρέσει να φροντίζομαι, να ακούω, να καταλαβαίνω. Με άλλους σκύλους, καθώς προστατεύω ό,τι είναι δικό μου, προτιμούμε να αποφεύγουμε την κατοικία σκύλων μέσα στο σπίτι. Από την άλλη πλευρά, δεν υπάρχει πρόβλημα έξω. Δεν είμαι πολύ φίλος με τις γάτες. Τα παιδιά; Γιατί όχι
Διάβασε αρχικό (fr)
Je m’appelle Phoebe.Je suis une louloute pleine de vie, un brin têtue parfois, mais surtout débordante d’énergie et d’amour à donner. Mon histoire n’a pas été facile, mais grâce à une chaîne de cœurs solidaires, j’ai pu sortir de pension pour rejoindre une famille d’accueil.Malheureusement, la chance n’est toujours pas de mon côté… Ma famille d’accueil, doit être hospitalisée et ne peut plus me garder. 💔 Je suis donc parti dans une autre famille d’accueil mais de nouveau après quelques semaines ma nouvelle famille d’accueil ne peut plus me garder car sa situation change brusquement. 🧡 Aujourd’hui, je cherche à nouveau une famille, un foyer qui m’ouvrira les bras et le cœur, même temporairement. J’attends avec impatience quelqu’un prêt à m’aimer pour ce que je suis, avec mes forces, mes failles, mon passé… et tout l’amour que j’ai à offrir. 🐶 Je ne veux vraiment pas retourner en pension … Avec mon compagnon d’infortune, Bouchon, nous avons été laissés derrière. Notre humaine est partie… sans un mot, sans un regard.Pendant des jours – combien exactement, je ne saurais le dire – nous avons attendu.Nous étions seuls dans l’appartement, derrière une vitre sale, sans nourriture ni espoir.L’odeur, la saleté, le silence… et la faim. Bouchon, lui, s’affaiblissait de plus en plus. Moi, je gardais espoir.Un jour, enfin, tout a changé.Un monsieur gentil, Théo, est venu. Grâce à lui, à plein de gens formidables, aux associations, à la mairie, on nous a libérés.Bouchon a rejoint une famille d’accueil où il a pu se reposer et reprendre des forces.Et moi, j’ai été placée en pension… Je suis sortie très récemment pour enfin rejoindre une famille ! J’étais tellement contente !Mais le sort s’acharne une première fois… Ma tata doit être hospitalisée et ne peut plus me garder. 💔 Je pars donc dans une nouvelle famille mais le sort s’acharne encore et cette fois ci un brusque changement dans la vie de ma nouvelle famille d’accueil ne lui permet plus de me garder…. Je suis donc à nouveau à la recherche de quelqu’un qui pourra, enfin, m’ouvrir son cœur et sa porte. Je suis pleine d’énergie, et j’ai besoin d’une famille qui saura me faire bouger, jouer avec moi, me proposer des balades régulières.Je suis une chienne intelligente, qui aime apprendre, mais j’ai aussi mon petit caractère. Je peux parfois être un peu têtue, alors il me faudra des humains patients, doux mais fermes, qui me guideront avec bienveillance.À cause de ce que j’ai vécu, j’ai développé ce qu’on appelle de la protection de ressource : cela veut dire que j’ai tendance à vouloir garder pour moi ce que j’estime précieux (ma gamelle, mes jouets…). Rien d’insurmontable, mais pour cette raison, il est préférable que je sois la seule chienne de la maison. J’ai besoin de calme, de stabilité, d’un quotidien rassurant pour enfin me sentir pleinement en sécurité. Je suis très proche de l’humain : j’aime qu’on s’occupe de moi, qu’on m’écoute, qu’on me comprenne.Avec les autres chiens, comme je protège ce qui est à moi, on préfère éviter la cohabitation canine pour l’instant à l’intérieur. Par contre à l’extérieur pas de soucis. Je ne suis pas vraiment une fan des chats. Les enfants ? Pourquoi pas, s’ils sont doux et respectueux de mon espace. Date de naissance : 01/01/2017 Race : Labrador Identifiée (250 26 87 43 29 44 11), vaccinée, non stérilisée Localisation : 51 Numéro d’urgence : 06.23.80.88.15
Καταχωρημένα πριν από 2 εβδομάδες
