Υιοθετήστε τον/την Raven
European Shorthair · Θηλυκό
Καλημέρα, το όνομά μου είναι Raven και είμαι ένας γλυκός, σκούρο καφετζί αλεπού, πιθανώς 7 ή 8 ετών. Το περασμένο καλοκαίρι, έλαβα την προσοχή των ανθρώπων ενώ περιπλανιόμουν μόνος σε βιομηχανική περιοχή του Kiel, προσπαθώντας να βρω κάτι να φάω. Αλλά κάπως κανείς δεν ένιωσε υπεύθυνος, και ήμουν σχεδόν μόνος για περίπου ημιέτος - μέχρι που εμφανίστηκαν καλοί άνθρωποι που με τροφοδοτούσαν καθημερινά και ενημέρωσαν το κέντρο διάσωσης ζώων. Και τότε τα πράγματα έγιναν πολύ γρήγορα, και με έφεραν μαζί τους. Η διάσωσή μου. Μιαυ! Δυστυχώς, η ζωή στο δρόμο και η έλλειψη τροφής άφησαν τα σημάδια τους - οι τιμές του ήπατός μου δεν είναι ακριβώς στην τάξη λόγω της πείνας. Επίσης, έχω τάση να αναπτύσσω θολώματα λιθών γιατί τρώω κυρίως σκόνη. Αλλά - εντάξει - είμαι ζωντανός! Και νιώθω καλά, που είναι το πιο σημαντικό. Τώρα, μου αρέσει να κρύβομαι και ακόμα δεν επιτρέπω κανένα ανθρώπινο κοντά. Αλλά σε ένα πραγματικό σπίτι, αυτό θα μπορούσε να αλλάξει γρήγορα. Γι' αυτό ψάχνω άνθρωπους υπομονετικούς και με πείρα στα γατιά, που δεν θέλουν απαραίτητα να με κάνουν αμέσως έναν ευχάριστο γάτο. Θέλω να το αποφασίσω στο δικό μου ρυθμό. Και θέλω να έχω περισσότερο χρόνο για περιπλάνηση αργότερα, γιατί αυτό είναι κάτι που χάνω - αν και το πείραμα ήταν τρελό. Αυτός ο γάτος χρειάζεται πρόσβαση στον αέρα.
Διάβασε αρχικό (de)
Guten Tag, mein Name ist Raven und ich bin eine niedliche, dunkelbraun getigerte Katze von geschätzten 7 bis 8 Jahren. Bereits im letzten Sommer fiel ich Menschen auf, denn ich trieb mich allein in einem Kieler Gewerbegebiet herum und versuchte, etwas zu fressen zu finden. Doch irgendwie fühlte sich niemand zuständig und ich war fast ein halbes Jahr auf mich allein gestellt – bis liebe Menschen mich endlich täglich fütterten und dem Tierheim Bescheid sagten. Und dann ging alles ganz schnell und ich wurde holterdiepolter eingefangen. Meine Rettung. Miau! Leider hat das Straßenleben und die Mangelversorgung ein paar Spuren hinterlassen – mein liebes Katzenherz braucht etwas Unterstützung. Auch neige ich zu Struvitsteinen, weil ich auf der Straße hauptsächlich Trockenfutter zu fressen bekam. Doch – he – ich lebe! Und ich fühle mich gut, das ist doch das Wichtigste. Anfänglich habe ich mich nur zu gern versteckt und ich liege auch jetzt immer noch gern in meiner Kuschelhöhle … doch mittlerweile lasse ich mich jeden Tag ein bisschen mehr streicheln – besonders an meinem niedlichen Kopf mag ich es! In einem richtigen Zuhause werde ich bestimmt noch zu einer Kuschelkatze. Deshalb suche ich jetzt geduldige, katzenerfahrene Menschen, die mich in meinem Tempo ankommen lassen. Dazu hätte ich später gern wieder ein kleines Stück Freiheit – ein eingenetzter Balkon oder ein Stück gesicherte Terrasse konnte mir gut gefallen.
Καταχωρημένα πριν από 2 μήνες
