Υιοθετήστε τον/την Remiel (Karmel)

Karmel (w schronisku Remiel) to pies w typie owczarka o absolutnie nietuzinkowym, rudawo-czekoladowym umaszczeniu. Urodził się w 2024 roku. Karmel trafił do schroniska w lipcu 2026 razem ze swoim bratem, Dino (w schronisku Suriel). Oba psy przez długi czas pozostawione były same sobie – mieszkały w kojcu poza posesją, praktycznie bez kontaktu ze światem i człowiekiem. Niedawno, z pomocą brata, Karmel zaczął przekonywać się do jednego człowieka i im więcej czasu z nimi spędzamy, tym wyraźniej widzimy, jak bardzo różnią się od siebie te dwa psy. Dino to pies dominujący. Systematycznie próbuje pokazywać bratu „kto tu rządzi”. A Karmel? Karmel obrywa. Przy jedzeniu czy w innych bardziej newralgicznych sytuacjach między braćmi dochodzi do niewielkich konfliktów. Nie są to sytuacje groźne, ale Karmel ma sporo starych blizn, a na jego pysku widać wiele białych włosków. Wszystko wskazuje na to, że napięcia między braćmi nie zaczęły się wczoraj. I chyba właśnie dlatego Karmel jest taki, jaki jest. To ogromna, kochana ciapa, która potrafi cieszyć się jak dziecko. A jednocześnie – pies niezwykle zahukany, uległy i ostrożny wobec człowieka i wobec własnego brata. Wystarczy negatywne spojrzenie w jego kierunku, żeby Karmel wolał przypaść do ziemi, zatrząść się i poddać, zamiast choćby spróbować zawalczyć o swoje. Nie ma w nim agresji, jest za to ogromna potrzeba bezpieczeństwa. Bracia po interwencji zamieszkali w jednym boksie, bo w fazie aklimatyzacji było to dla nich najlepsze rozwiązanie. Znali siebie, byli dla siebie jedynym punktem odniesienia i wzajemnym wsparciem w zupełnie nowej, trudnej sytuacji. I nadal są dla siebie wsparciem. Ale… hormony robią swoje, a my coraz wyraźniej widzimy, że Karmel potrzebuje szansy na życie bez brata u boku. Dlatego szukamy dla nich zdecydowanie osobnych domów. Dla Karmela – w szczególności. Karmel jest psem bardzo karnym, uległym i łagodnym. Podejrzewamy, że śmiało mógłby dogadać się z innym psem, ale zdecydowanie nie chcielibyśmy, aby jego nowy psi kompan był kolejnym równie dominującym osobnikiem. Karmel jest psem niesocjalizowanym, nie potrafi jeszcze chodzić na smyczy. Nie zna też miasta i miejskiego zgiełku. Do ludzi przyzwyczaja się powoli. Nie ma w nim agresji, ale w sytuacji, w której poczuje zagrożenie, może pojawić się panika i ogromny lęk. Dlatego szukamy dla niego przede wszystkim domu tymczasowego, w którym przy spokojnym, cierpliwym człowieku będzie mógł krok po kroku poznawać normalne życie i budować pewność siebie. Mamy nadzieję, że gdy tylko choć połowa jego lęków zostanie pokonana, schronisko wykona zabieg kastracji i Karmel będzie mógł pozostać w swoim domu tymczasowym już na zawsze. Karmel jak najszybciej powinien zostać odizolowany od brata. W tej chwili sytuacja jest dla nas bardzo trudna – nie mamy nawet wolnego boksu, wszystkie są zapełnione po brzegi. Najbardziej marzymy o spokojnym domu z dobrze ogrodzonym terenem, gdzie Karmel, przy pomocy motywacji pokarmowej i ogromnej dawki cierpliwości, będzie mógł powoli przekonywać się do swojego człowieka. Karmel już zaczyna ufać. Potrzebuje tylko kogoś, kto pokaże mu, że człowiek może być bezpieczny, że nie trzeba się kulić, nie trzeba się bać.