Υιοθετήστε τον/την TRISTAN
Galgo Español · Άγνωστο · Ενήλικας · 5 έτη
Ο Τριστάν, ένας ξεχασμένος μεταξύ των ξεχασμένων. Αυτός ο πανέμορφος 7,5 ετών Ποντένκο έφτασε στον καταφύγιο 5,5 χρόνια πριν, χωρίς να προσελκύσει ποτέ την προσοχή. Φτάνοντας τον Φεβρουάριο του 2021 στο Σκούμπι, ο Τριστάν ήταν ένας από τους 48 ανθρώπους που υπέστησαν τρομερή κακομεταχείριση στην Ανδαλουσία. Πώς θα μπορούσε να είχε γίνει αντιληπτός; Κατακλύζεται από φόβο, πανικοβάλλεται με την θέα ορισμένων ανθρώπων, η ταλαιπωρία του έχει αφήσει ένα τόσο βαθύ σημάδι, που βρίσκει καταφύγιο στη σκιά. Κι όμως, πρόσφατα, ο Τριστάν τολμά να πλησιάσει το χέρι των προστάτων του, Φερμίν και Νιέβε. Ζει μόνος σε ένα μικρό χωράφι, περιτριγυρισμένος από Μαύρους Γκαλγκό, τους καθησυχαστικούς συντρόφους του. Θα έπρεπε ο Τριστάν να περάσει την υπόλοιπη ζωή του σε ένα καταφύγιο; Θα μπορούσε να προχωρήσει μόνο σε μια ήρεμη, υπομονετική οικογένεια, που θα σέβεται το παρελθόν του, που θα είναι γνώστης των φοβισμένων Γκαλγκό και Ποντένκο, εκτός πόλης, που θα εξασφαλίζει την ασφάλειά του σε ένα καλά περιφραγμένο κήπο, με την παρουσία συντρόφων και χωρίς μεγάλες απουσίες από ανθρώπους. Οι βόλτες θα είναι δυνατές μόνο όταν θα έχει αποκτηθεί εμπιστοσύνη. Είμαστε σίγουροι, τόσο στο καταφύγιο όσο και στην ένωση, ότι υπάρχει μια τέτοια οικογένεια. Μια τρυφερή μικρή καρδιά πληγωμένη από τους ανθρώπους, μια σπασμένη ψυχή, που ζητά μόνο να αποκαλυφθεί. Ποιος θα γίνει η Ιζέλ για να απελευθερώσει τον Τριστάν από την πανοπλία του; Μπορείτε να είστε εσείς αυτοί που θα αγγίξετε από την απελπισία του.
Διάβασε αρχικό (fr)
TRISTAN, un oublié parmi les oubliés. Ce beau podenco de 7,5 ans est arrivé au refuge il y a maintenant 5,5 ans, sans jamais attirer l’attention. Arrivé en février 2021 à Scooby, Tristan faisait partie de ces 48 vies terriblement maltraitées en Andalousie. Comment aurait-il pu se faire remarquer ? Envahi de craintes, d’accès de panique devant certains humains, tant ses souffrances l’ont marqué, se réfugiant dans l’ombre. Et pourtant depuis peu, Tristan ose s’approcher de la main de ses protecteurs, Fermin et Nieves. Il vit seul podenco dans un petit paddock, entouré de galgas noires, ses compagnes rassurantes. Tristan devrait-il finir sa vie dans un refuge ? Il ne pourrait que progresser dans une famille calme, patiente, respectueuse de son passé, connaissant bien galgos et podencos craintifs, hors de la ville, veillant à sa sécurité dans un jardin bien clôturé, en présence de compagnons et sans grandes absences humaines. Les promenades ne seront possibles que lorsque la confiance sera installée. Nous sommes certains tant au refuge que dans l’association, qu’une telle famille existe. Un petit cœur tendre blessé par des humains, une âme brisée, mais qui ne demande qu’à se révéler. Qui deviendra Yseult pour libérer TRISTAN de son armure ? Vous peut être qui serez touchés par sa détresse.
Καταχωρημένα χθες
