Adoptar a Jak nie tracić nadziei w aktywizmie na rzecz zwierząt innych niż ludzkie
Mestizo · Desconocido
"Nadzieja en la oscuridad no es la creencia de que todo será bien, sino que nuestros actos tienen importancia - independientemente del resultado". El activismo a favor de los animales en un mundo donde la violencia contra los animales no humanos [1] y su explotación son normalizadas - desde el consumo de carne y productos derivados de animales, pasando por el entretenimiento (por ejemplo, espectáculos circenses, carreras de caballos, peleas de toros), hasta la investigación científica y pruebas laboratoriales o la moda - es un acto de valentía. Lamentablemente, el costo que pagan los activistas por esta valentía es alto y abarca el sentimiento de impotencia aplastante, tristeza y soledad, así como crisis y agotamiento. ¿Cómo no perder la esperanza ante una realidad tan cruel? Cambiar de tema En los márgenes de la sociedad Internalización del estigma La esperanza que no muere Detenerse como elemento de confianza Memoria de las victorias silenciosas Reconocer el propio dolor La esperanza es una elección diaria En los márgenes de la sociedad Los defensores de los derechos de los animales no humanos cuestionan el orden establecido, generalmente considerado tradicional y único correcto. Esto los coloca en una situación de exclusión social. Viven de alguna manera en los márgenes socio-culturales-morales, lo que los hace constantemente vulnerables a burlas, humillaciones, malentendidos, agresión y crítica. Experimentan un estrés permanente de minoría (ang. minority stress) combinado con desafíos cognitivos y emocionales derivados de la continua convivencia con el sufrimiento de los animales que defienden. Ser parte de una minoría moral adicionalmente está relacionado con un conflicto interno crónico axiológico (principalmente en línea con el antiespecismo activista y el antropocentrismo general), lo que finalmente lleva a la aislamiento y sensación de soledad. Internalización del estigma Al igual que cualquier minoría, los activistas a favor de los seres no humanos están expuestos a una marginalización constante de sus opiniones y acciones, acompañada de estigmatización ("extraños", "anormales", "desconectados de la realidad", "radicales", "fanáticos", "terroristas ecológicos") son algunos de los bastante comunes en nuestra sociedad.
Leer original (en)
„Nadzieja w ciemności nie jest wiarą, że wszystko będzie dobrze, ale że nasze działania mają znaczenie – niezależnie od rezultatu”. Aktywizm prozwierzęcy w świecie, w którym przemoc wobec zwierząt innych niż ludzkie [1] oraz ich eksploatacja są normalizowane – od konsumpcji mięsa i produktów pochodzenia zwierzęcego, przez rozrywkę (choćby pokazy cyrkowe, wyścigi konne, walki byków), po badania naukowe i testy laboratoryjne czy modę – jest aktem odwagi. Niestety cena, jaką aktywiści płacą za tę odwagę, jest wysoka i obejmuje poczucie ujmującej bezsilności, smutku oraz samotności, a także kryzys i wypalenie. Jak nie tracić nadziei w obliczu tak okrutnej rzeczywistości? Toggle Na obrzeżach społeczeństwa Internalizacja stygmatu Nadzieja, która nie umiera Zatrzymanie jako element zaufania Pamięć cichych zwycięstw Uznanie własnego bólu Nadzieja to codzienny wybór Na obrzeżach społeczeństwa Obrońcy praw zwierząt pozaludzkich kwestionują zastany, uważany często za tradycyjny, jedynie słuszny obraz świata. Stawia ich to w sytuacji społecznego wykluczenia. Żyją niejako na obrzeżach społeczno-kulturowo-moralnych, a to sprawia, że są bezustannie narażeni na kpiny, poniżanie, niezrozumienie, agresję i krytykę. Doświadczają permanentnego stresu mniejszościowego (ang. minority stress ) połączonego z wyzwaniami poznawczymi i emocjonalnymi wynikającymi z ciągłego obcowania z cierpieniem tych, których bronią. Bycie w mniejszości moralnej dodatkowo wiąże się z chronicznym wewnętrznym konfliktem aksjologicznym (głównie na linii aktywistycznego antygatunkowizmu a powszechnego antropocentryzmu), co ostatecznie prowadzi do izolacji i poczucia osamotnienia. Internalizacja stygmatu Jak każda mniejszość, działacze na rzecz osób innych niż ludzkie, narażeni są na ciągłą marginalizacja ich poglądów i działań, połączoną ze stygmatyzacją („dziwadła”, „nienormalni”, „odklejeni od rzeczywistości”, „radykałowie”, „fanatycy”, „ekoterroryści” to tylko kilka z dość powszechnych w naszym społecz
Cuenta gratuita — 10 contactos incluidos
Publicado el mes pasado
