Adoptoi Kostek
Mies
KOSTEK – Kun hän tuli hoitoon, hän oli kirjaimellisesti vain varjo, kävelevä onnettomuuksien paketti. Hän oli peittynyt toukkoihin, ja hänen kehonsa oli niin laiha, että jokainen ylös nousun yritys oli lähes mahdoton ponnistus. Kostek painoi tuolloin vain 8,2 kg. Hänen tulisi painaa paljon enemmän. Yksi vilkaisu riitti – luut ihon sisällä, tyhjä katse, jossa jotain vilahti antautumisen rajamailla, ja hiljainen pyyntö apua. Sen kunnon perusteella hän sai nimensä Kostek. Valitettavasti Kostek ei pysty hallitsemaan eliminaatiotoimintojaan, mikä vaatii päivittäistä hoivaa – huolta, jota hän ei ole koskaan aiemmin kokenut. Meidän piti taistella paitsi hänen tuhoonsa myös parvovirukseen, joka tuli kohtalon toisena iskuna. Silti Kostek ei antanut periksi. Hänen kehonsa taisteli, ja hänestä tuli kaiken huolimatta iloinen, elämäniloinen koira. Vaikka Kostek selvisi helvetistä, hän luottaa edelleen ihmisiin. Hän hakee läheisyyttä, haliaa kuin haluaisi korvata kaikki ne vuodet, joita hän on ollut yksinäinen. Joskus hän on sitkeä, ikään kuin pelkäisi joutuvansa jälleen hylätyksi. Ja ehkä hänellä onkin siihen oikeus, sillä se on jo tapahtunut – hänet palautettiin adoptiolta. Koska hän ei ole täydellinen. Koska hän ei vastaa odotuksia. Silti Kostek ei tarvitse paljoa. Pelkkä lämmin paikka, hoiva, henkilö, joka ei käännä selkäänsä silloin, kun on aika kylvettää ja huolehtia hänen hygieniastaan. Joku, joka katsoo hänen silmiinsä eikä näe siinä ongelmaa, vaan ystävää, joka ansaitsee rakkautta. Kostek löytää myös täydellisen kumppanin muiden koirien joukosta ja voi luottavaisin mielin asua muiden nelijalkaisten ystävien kanssa. ul. Ściegiennego 20325-116 Kielce Tämä sivu käyttää evästeitä selaimesi asetuksien mukaisesti.
Lue alkuperäinen (pl)
KOSTEK - Gdy trafił pod naszą opiekę, był dosłownie cieniem, chodzącą kupką nieszczęścia. Pokryty larwami, z ciałem tak wychudzonym, że każda próba podniesienia się była wręcz niemożliwym wysiłkiem. Kostek ważył wtedy 8,2 kg. Powinien ważyć znacznie więcej. Wystarczyło jedno spojrzenie – kości powleczone skórą, puste spojrzenie, w którym tliło się coś na granicy poddania się i cichej prośby o ratunek. Od swojego stanu otrzymał imię Kostek. Niestety Kostek nie panuje nad funkcjami wydalniczymi, wymaga codziennej opieki, troski, której nigdy wcześniej nie zaznał. Musieliśmy walczyć nie tylko z jego wyniszczeniem, ale i z parwowirozą, która przyszła jak kolejny cios od losu. A jednak Kostek się nie poddał. Jego organizm zawalczył, a on – na przekór wszystkiemu – zaczął być radosnym, pełnym życia psem. Kostek, choć przeżył piekło, wciąż ufa człowiekowi. Szuka bliskości, tuli się, jakby chciał wynagrodzić sobie wszystkie lata samotności. Czasem jest natarczywy, jakby bał się, że znów zostanie porzucony. I pewnie ma do tego prawo, bo już raz tak się stało – został zwrócony z adopcji. Bo nie jest idealny. Bo nie spełnia oczekiwań. A przecież Kostek nie potrzebuje wiele. Tylko ciepłego kąta, troski, człowieka, który nie odwróci wzroku, gdy będzie trzeba go umyć i zadbać o jego higienę. Kogoś, kto spojrzy w jego oczy i nie zobaczy w nich problemu, a przyjaciela, który zasługuje na miłość. Kostek idealnie odnajduje się także przy innych psiakach, może śmiało zamieszkać z innymi czworonogami. ul. Ściegiennego 20325-116 Kielce Ta strona używa cookiezgodnie z ustawieniamiTwojej przeglądarki.Czytaj więcej
Listattu viime kuussa
