Kostek örökbefogadása
Férfi
KOSTEK - Amikor gondjainkra bíztak, szó szerint árnyék volt, egy járkáló balszerencse kötege. Rovarlárvákkal borított, olyan sovány testtel, hogy minden felállás szinte lehetetlen erőfeszítés volt. Kostek akkor mindössze 8,2 kg-ot nyomott. Sokkal nehezebbnek kellene lennie. Egy pillantás elég volt – csontváz bőrbe burkolva, üres tekintet, ahol valami a megadás szélén pislákolt és egy csendes segélykérés. A helyzetéből kapta a nevét Kostek. Sajnos Kostek nem tudja kontrollálni az ürítési funkcióit, napi gondozást igényel, olyan gondoskodást, amit korábban soha nem tapasztalt. Harcolnunk kellett nemcsak a pusztulásával, hanem a parvovírussal is, ami újabb csapás volt a sors részéről. Mégis, Kostek nem adta fel. A teste harcolt, és ő, minden ellenére, boldog, eleven kutyává vált. Kostek, bár pokolban élt túl, még mindig bízik az emberekben. Közeledést keres, simogat, mintha szeretné pótolni a magány évei alatt elveszített időt. Néha makacs, mintha félne, hogy újra elhagyják. És talán igaza van, mert már történt – visszaadták örökbefogadás után. Mert nem tökéletes. Mert nem felel meg az elvárásoknak. Mégis, Kosteknek nem sok kell. Csak egy meleg hely, gondoskodás, valaki, aki nem fordul el, amikor itt az ideje fürdetni és ápolni. Valaki, aki a szemébe nézve nem problémát lát, hanem egy szeretetre méltó barátot. Kostek jól megvan más kutyákkal is, és magabiztosan élhet négy lábú barátaival. ul. Ściegiennego 20325-116 Kielce Ez az oldal cookie-kat használ a böngészője beállításainak megfelelően.
Olvasd el az eredetit (pl)
KOSTEK - Gdy trafił pod naszą opiekę, był dosłownie cieniem, chodzącą kupką nieszczęścia. Pokryty larwami, z ciałem tak wychudzonym, że każda próba podniesienia się była wręcz niemożliwym wysiłkiem. Kostek ważył wtedy 8,2 kg. Powinien ważyć znacznie więcej. Wystarczyło jedno spojrzenie – kości powleczone skórą, puste spojrzenie, w którym tliło się coś na granicy poddania się i cichej prośby o ratunek. Od swojego stanu otrzymał imię Kostek. Niestety Kostek nie panuje nad funkcjami wydalniczymi, wymaga codziennej opieki, troski, której nigdy wcześniej nie zaznał. Musieliśmy walczyć nie tylko z jego wyniszczeniem, ale i z parwowirozą, która przyszła jak kolejny cios od losu. A jednak Kostek się nie poddał. Jego organizm zawalczył, a on – na przekór wszystkiemu – zaczął być radosnym, pełnym życia psem. Kostek, choć przeżył piekło, wciąż ufa człowiekowi. Szuka bliskości, tuli się, jakby chciał wynagrodzić sobie wszystkie lata samotności. Czasem jest natarczywy, jakby bał się, że znów zostanie porzucony. I pewnie ma do tego prawo, bo już raz tak się stało – został zwrócony z adopcji. Bo nie jest idealny. Bo nie spełnia oczekiwań. A przecież Kostek nie potrzebuje wiele. Tylko ciepłego kąta, troski, człowieka, który nie odwróci wzroku, gdy będzie trzeba go umyć i zadbać o jego higienę. Kogoś, kto spojrzy w jego oczy i nie zobaczy w nich problemu, a przyjaciela, który zasługuje na miłość. Kostek idealnie odnajduje się także przy innych psiakach, może śmiało zamieszkać z innymi czworonogami. ul. Ściegiennego 20325-116 Kielce Ta strona używa cookiezgodnie z ustawieniamiTwojej przeglądarki.Czytaj więcej
Megjelent előző hónap
