Adopter Maciek
Croisé · Mâle
Maciuś est arrivé à notre refuge pour animaux en février 2025 avec une tête cassée, une grande blessure sur sa tête, était attaché et méfiant. Il nous a fallu beaucoup de temps pour le socialiser avec la nouvelle réalité. Au fil du temps, nous avons commencé à le laisser sortir dans les cours, à l'emmener au trottoir, lui donnant du temps pour construire sa confiance. Maciek observait initialement nous depuis le côté, ne prenant des friandises que lorsqu'on les jetait par terre. Il s'est avéré que Maciuś est un excellent compagnon pour des chiennes amicales et il s'y retrouve très bien en leur présence. Les observer a aidé Maciek à construire sa confiance envers les humains. Lentement et prudemment, il a commencé à s'approcher de nous et à prendre des friandises de nos mains. Patiemment, chaque samedi, nous laissons Maciek sortir de sa cage afin qu'il puisse courir avec la chienne femelle Bora. En voyant des personnes qu'il connaît déjà, Maciek danse la danse de la joie, et quand la porte s'ouvre, il file devant pour vérifier ce qui se passe dans les cours. Chaque samedi, nous permettons également à Maciek de participer à notre vie bénévole. Il court parmi nous lorsque nous nous asseyons pour nous reposer, il regarde curieusement dans la cuisine du refuge. Initialement, il n'entrait pas, mais maintenant qu'il est un peu plus calme, il entre et examine tous les coins. Maciek évite les mains des humains, surtout celles qui veulent faire quelque chose près de sa tête. Il devient très alerte, prudent et méfiant, tendu. Avec confiance, bien que encore très limitée, il récompense uniquement les personnes qu'il connaît mieux. Il permet même qu'on lui gratte le dos, ce qu'il adore simplement. Grâce à cela, nous avons également pu lui mettre un collier, et récemment aussi une laisse et l'attacher. Cependant, sortir du refuge pour animaux n'a toujours pas fonctionné. En voyant la porte ouverte, Maciuś est retourné vers un endroit sûr pour lui, c'est-à-dire vers sa cage. Nous n'avons pas insisté pour sortir, nous donnons encore à Maciek de l'espace pour prendre ses propres décisions indépendantes. Mais nous croyons vraiment que nous approchons de quitter les murs du refuge. Du fond du cœur, nous aimerions restaurer la confiance de Maciek envers les humains. L'emmener faire une promenade normale. Lui apprendre à monter en voiture, afin qu'il puisse enfin aller dans sa propre maison, où il passera le reste de sa vie. Maciek est vraiment un merveilleux chien, seuls les gens qui se sont mis en travers de son chemin jusqu'à présent l'ont grandement déçu.
Lire l'original (pl)
Maciuś trafił do naszego schroniska w lutym 2025 r. z rozbitą głową, dużą raną na głowie, spięty i nieufny. Bardzo dużo czasu zajęło nam oswajanie go z nową rzeczywistością. W miarę upływającego czasu zaczęliśmy wypuszczać go na podwórka, zabierać na wybieg dając mu czas na budowanie zaufania. Maciek początkowo obserwował nas z boku, przysmaki brał tylko wówczas, kiedy rzuciliśmy mu je na ziemię. Okazało się, ze Maciuś jest znakomitym towarzyszem dla przyjaznych suczek i bardzo dobrze odnajduje się w ich obecności. Obserwowanie ich pomogło Maćkowi w budowaniu zaufania w stosunku do ludzi. Powoli i ostrożnie zaczął do nas podchodzić i brać przysmaki z ręki. Cierpliwie, w każdą sobotę, wypuszczamy Maćka z boksu aby mógł pobiegać z suczką Borą. Widząc osoby, które dobrze już zna, Maciek tańczy taniec radości, a kiedy otworzy się furtkę bosku pędzi przed siebie sprawdzić co dzieje się na podwórkach. W każdą sobotę pozwalamy też uczestniczyć Maćkowi w naszym wolontariackim życiu. Biega wśród nas, kiedy usiądziemy aby odpocząć, zagląda z ciekowością do schroniskowej kuchni. Początkowo do niej nie wchodził, ale teraz już, kiedy jest nieco ciszej zagląda do środka i sprawdza wszystkie kąty. Maciek stroni od ludzkiej ręki, zwłaszcza tej, która chce coś zrobić przy jego głowie. Robi się wówczas bardzo czujny, ostrożny i nieufny, spięty. Zaufaniem, choć wciąż bardzo ograniczonym, obdarza tylko osoby, które lepiej zna. Pozwala im nawet drapać się po zadku, co po prostu uwielbia. Dzięki temu udał się również założyć mu obrożę, a w ostatnim czasie również szelki i podpiąć do niej smycz. Wyjść poza schronisko jednak wciąż się nie udało. Widząc otwartą furtkę Maciuś zawrócił w bezpiecznie dla siebie miejsce, czyli w stronę swojego boksu. My nie nalegaliśmy na wyjście, wciąż dajemy Maćkowi przestrzeń na podejmowanie własnych, niezależnych decyzji. Ale bardzo wierzymy, że jesteśmy już coraz bliżej opuszczenia schroniskowych murów. Z całego serca chcielibyśmy przywrócić Maćkowi zaufanie do człowieka. Zabrać na normalny spacer. Nauczyć jeździć autem, aby mógł w końcu pojechać do swojego własnego domu, w którym spędzi już resztę życia. Maciek to naprawdę wspaniały pies, tylko ludzie którzy dotychczas stawali na jego drodze, bardzo go zawiedli.
Compte gratuit — 10 contacts inclus
Annoncé le mois dernier
