Adopter Gratis
Croisé · Mâle
Je cherche un foyer. Je m'appelle Gratis. On dit que j'ai un peu de terrier en moi. Que quelqu'un m'ait acheté au marché ou simplement pris en charge – personne ne s'en souvient plus. On sait cependant que j'ai vécu longtemps dans une grange et que je dormais sur un vieux matelas. J'ai aussi un souvenir de ma vie précédente – une blessure à la patte. Malheureusement, il est trop tard pour la faire réparer par une opération, donc ma patte ne sera jamais complètement fonctionnelle à nouveau. Parfois je la replie, mais dans la vie quotidienne je m'en sors très bien. J'aime beaucoup les autres chiens. J'ai des amis chiens avec qui je me sens en sécurité. Au début, quand j'ai arriver dans un nouvel endroit, mon compagnon de souffrance et moi avons tout de suite dormi serrés l'un contre l'autre. Aujourd'hui, je m'entends bien avec la plupart des chiens. Dans les situations stressantes, je préfère reculer un peu et attendre. J'ai un passé difficile, mais chaque jour je deviens plus convaincu des gens. Quand je vois les bénévoles, je commence immédiatement à remuer la queue. Je pourrais probablement vivre avec des chats et des enfants plus âgés – ceux qui comprennent qu'parfois j'ai besoin d'espace. J'ai environ 2 ans, je pèse 9 kg et je suis déjà stérilisé. Mon plus grand rêve est un foyer calme et une personne qui me montrera que une bonne vie commence juste.
Lire l'original (pl)
Szukam domu. Mówią na mnie Gratis. Podobno mam w sobie coś ze sznaucera. Czy kiedyś ktoś kupił mnie na targu, czy po prostu przygarnął – tego już nikt nie wie. Wiadomo tylko, że przez długi czas mieszkałem w stodole i spałem na starym materacu. Mam też pamiątkę po dawnym życiu – uraz łapki. Niestety jest już za późno, żeby można było ją naprawić operacją, więc moja łapka już nigdy nie będzie całkiem sprawna. Czasem ją podwijam, ale w codziennym życiu radzę sobie naprawdę dobrze. Bardzo lubię inne Psy. Mam swoich psich kumpli, z którymi czuję się bezpiecznie. Na początku, kiedy trafiłem w nowe miejsce, razem z moim towarzyszem niedoli zasypialiśmy wtuleni w siebie. Dziś dogaduję się z większością Psów. W stresujących sytuacjach wolę się trochę wycofać i przeczekać. Mam za sobą trudną przeszłość, ale z każdym dniem coraz bardziej przekonuję się do ludzi. Kiedy widzę wolontariuszy, od razu zaczynam merdać ogonem. Prawdopodobnie mógłbym zamieszkać także z Kotami oraz starszymi dziećmi – takimi, które rozumieją, że czasem potrzebuję trochę przestrzeni. Mam około 2 lata, ważę 9 kg i jestem już wykastrowany. Najbardziej marzę o spokojnym domu i człowieku, który pokaże mi, że dobre życie dopiero się zaczyna.
Annoncé il y a 2 mois
