Onigiri örökbefogadása
Keverék fajta · Férfi · Kisbárány · 6 hónapok
Onigiri, egy fekete, mint az éjszaka, macska, egyetlen, egyedi fehér bajusszal, hosszú utat tett meg a jelenlegi állapotáig. Körülbelül 6 éves, és teste a szenvedés és hajléktalanság sebeit viseli. Ennek ellenére még mindig bízik az emberekben és szereti őket. Egy étterem mellett találták meg az autópálya mellett, összegömbölyödve, félelemmel telve, várva a legrosszabbat. Ez nem lehetett a korábbi lakóhelye. Teljesen elveszett. Jó emberi lelkek vették észre. Kegyetlenül megsebesítették - valaki levágta a fele fülét „kasztrálás jeleként” és otthagyta. A menhelyen derült ki, hogy a macska egyáltalán nem volt kasztrált! Valaki azt állította, hogy valószínűleg nem élné túl vak szabadon élő macskaként. A beavatkozást nem végezték el, bár olyan drasztikusan megjelölték és ismeretlen területre hagyták. De nem ő volt, sikerült elég hosszú ideig túlélnie. Mindkét szemét eltávolították a műtét során (szerencsétlen állapotban voltak gyulladásokkal), és a fogait is eltávolították (csak négy rügy maradt a csontváz stabilizálására). A múltbeli sérülések miatt a farok hegye spontán leesett (nekrózis), és van egy megvastagodás a bordán a mechanikai sérülés miatt (egyáltalán nem zavarja). FIV-pozitív, ami azt jelenti, hogy csak az immunrendszere gyengült, és benti macskának kell lennie. A FIV-vel élő macskák hosszú és boldog életet élnek jó körülmények között! A nyugodt természete lehetővé teszi, hogy más nyugodt macskákkal éljen. A menhelyen ő az egyik négy macska bérlő. Soha nem volt konfliktus közöttük. Miután az összes műtétet elvégezték, és a fájdalom elmaradt, Onigiri virágzott. Rendkívül nyugodt és szeretetteljes: szereti „ugatni” (nyakkal lökni egy személyt) és folyamatosan kapcsolatot keres a gazdival. Csodálatosan szundikál alvás közben. Fel kell készülni arra is, hogy a kedvenc ágyak, különösen a takaróval borítottak, a gazdival vagy mellette ébrednek. Szeret játszani: csak a műtétek után kezdett játszani - most, amikor már nem fáj, újra felfedezi az élet örömét! Rugók, labdák, horgászbotok, lehetőleg hanggal. Nagyon finom. Nem karmol, csak nyomja, de nem húzza ki a karmai. A simogatása olyan, mint a simogatás. Sokkal kisebb mancsai is vannak, ami a megszerzett tömegével együtt nagyon aranyos. Jól viseli az utazást. Problémamentesen belép a szállítóba. Más macskákhoz semlegesen és nyugodtan közeledik - harmóniában él a környezetével, a saját világára összpontosítva és az emberére. Gyengéd gyomra van. Nedves, jó minőségű étel szükséges. Tökéletes toalett. Jól boldogul a látás nélkül - a térérzékelést bajszával, szaglásával és nagy szívével tanulja meg. Nem mászik fel az asztalokra, szekrényekre. A fekvőhely szintje megfelelő számára. Chip, ivartalanított, féregtelenített. Kit keresünk? Egy benti otthont (biztonságos ablakokkal/erkéllyel), amely szeretetet, békét és biztonságérzetet ad neki. Egyedül is boldogul, de csordában is, de nem keresi a nagyobb kontaktust a macskákkal. Ideális macska valakinek, aki közelről szeretné látni, simogatni, aludni vele és simogatni. Ha nem változtatja meg a nevet, akkor odajön hozzá. Hacsak nem szokik hozzá az újhoz. *A vak macskák iránti szeretetünk nem ismer határokat, ezért örökbefogadást folytatunk Lengyelországban és külföldön. ☎️ 500 383 928 📧
Olvasd el az eredetit (pl)
Onigiri, reaguje na Oniś... Na usłyszane swoje imię podchodzi i domaga się pieszczot, zawsze. Pani weterynarz nazwała go "Fighter", i nawet przy trudniejszych sytuacjach zabiegowych twierdziła, że ON z tego wyjdzie. I wyszedł. Spójrzcie na niego. Oto przepiękny, czarny jak noc kocur (z jednym, absolutnie wyjątkowym białym wąsem!), który przebył długą drogę do stanu obecnego. Ma około 6 lat, a jego ciało nosi ślady cierpienia i bezdomności. Pomimo to ciągle ufa i kocha człowieka. Odnaleziony przy autostradzie, obok restauracji – leżał zwinięty w kłębek, przerażony, czekając na najgorsze. To nie mogło być jego dotychczasowe miejsce bytowania. Był totalnie zagubiony. Zauważyły go jednak dobre ludzkie dusze. Okrutnie skrzywdzony – ktoś odciął mu w polowie ucho „na znak kastracji” i wyrzucił. W domu tymczasowym okazało się, że kot wcale nie był wykastrowany! Ktoś stwierdził, że i tak zapewne nie przeżyje jako niewidomy kot wolnożyjący. Nie wykonano więc zabiegu, choć tak drastycznie oznaczono jego wykonanie i porzucono w nieznanym dla niego terenie. Ale to nie On, On sobie radził dostatecznie długo aby zwyciężyć. Przeszedł zabieg usunięcia obu gałek ocznych (były w tragicznym stanie ze stanem zapalnym) oraz usunięcie zębów (zostawiono tylko cztery kiełki dla stabilizacji szczęki). Z powodu dawnych urazów odpadła mu samoczynnie końcówka ogonka (martwica), a na żebrze ma zgrubienie po urazie mechanicznym (w niczym mu to nie przeszkadza). Jest dodatni (FIV+) – co oznacza jedynie, że ma obniżoną odporność i powinien być kotem niewychodzącym. Koty z FIV żyją długo i szczęśliwie w dobrych warunkach! A jego spokojna natura pozwala mu mieszkać z innymi spokojnymi kotami. W domu tymczasowym jest jednym z czterech kocich lokatorów. Nigdy nie było konfliktu między nimi. Po wszystkich zabiegach, gdy ból poszedł w niepamięć Oniś rozkwitł. Jest niezwykle spokojny i czuły: uwielbia „barankować” (strzelać baranki główką o człowieka) i stale szuka kontaktu z opiekunem. Cudnie pochrapuje podczas snu. Trzeba się też przygotować, że pomimo lubianych legowisk, zwłaszcza krytych (typu domek) i tak opiekun obudzi się z nim na sobie lub obok. Lubi zabawę: zaczął się bawić dopiero po operacjach – teraz, gdy nic go nie boli, odkrywa radość z życia na nowo! Sprężynki, piłeczki, wędki, najlepiej z dźwiękiem. Jest bardzo delikatny. Ugniata ale nie drapie. Bawi się z człowiekiem ale nie wyciąga pazurków. Jego dotyk jest jak muskanie. Ma też zdecydowanie drobniejsze łapki, co przy jego odzyskanej masie wygląda po prostu uroczo. Bardzo dobrze znosi podróże. Bez problemu wchodzi do transportera. Do innych kotów podchodzi neutralnie i spokojnie – żyje w zgodzie z otoczeniem, skupiając się na własnym świecie i swoim człowieku. Ma delikatny żołądek. Wymaga mokrej, dobrej gatunkowo karmy. Kuwetuje się celująco. Doskonale radzi sobie bez wzroku – przestrzeń poznaje wąsami, węchem i wielkim sercem. Nie wchodzi na stoły, komody. Poziom łóżka jest dla niego wystarczający. Zaczipowany, wykastrowany, odrobaczony. Kogo szukamy? Domu niewychodzącego (z zabezpieczonymi oknami/balkonem), który da mu miłość, spokój i poczucie bezpieczeństwa. Poradzi sobie jako jedynak, w stadzie również ale nie będzie szukał większego kontaktu z kotami. Idealny kot dla kogoś, kto oczekuje jego bliskiej obecności, przytulania, spania z nim i miziania. Jeśli nie zmienisz imienia, będzie podchodził do Ciebie na zawołanie. Chyba, że się przyzwyczai do nowego. *Nasza miłość do ślepaczków nie zna granic, dlatego prowadzimy adopcje w Polsce i poza naszym krajem. ☎️ 500 383 928 📧
Megjelent 5 nappal ezelőtt
