Owczarki örökbefogadása
Keverék fajta · Ismeretlen · Fiatal · 2 évek
Összehangolt akcióra hívunk!!! Már jó ideje öt pásztorkutyánk van nálunk, akiket beavatkozással mentettünk ki. Két kan került egy külső kennelbe, míg három fiatal szuka egy apró, szűk mikrokennelben volt bezárva. Az akció kemény és érzelmekkel teli volt. A kutyák sosem éltek máshol, mint ebben a helyzetben, még a gazdáiknak nevezett személyektől is féltek. Féltek és óvatosak voltak minden egyes mozdulatra. A szukáknak még nevet sem adtak. Ma a kutyák még mindig messze nem ideálisak. Mindazonáltal már alkalmazkodtak az új környezetükhöz, esznek az ételüket, és „valahogy” képesek megbirkózni. Bár rendszeresen ellenőrizzük őket, a legnagyobb előrelépést Suriel (Dino) érte el—engedi, hogy egy személy fésülje, aktívan keresi a simogatást, és ma (augusztus 5, 2026) először lépett ki a kültéri kifutóra. A többi állat továbbra is nagyon félénk; nem tudnak pórázon sétálni, és általában megpróbálják elkerülni az interakciót. Még mindig van remény. A leginkább érintett nőstény Vhagar—a csokoládé színű. Visenya kiegyensúlyozottabb, visszafogottabb és óvatos megfigyelő. Valyria biztonságos távolságból közelít, ha ételt kínálnak neki. Remiel (Karmelek) korábban a kennelben vizelt és ürített, és csak a emberi látványától reszketett—de most boldogan közelít a nedves ételhez. Valójában az öt kutya közül a leghamarabb az ételre bízzák magukat. Célunk az, hogy a mentális állapotukat egyensúlyba hozzuk, még ha csak minimálisan, de kielégítő szinten. Ezt csak olyan emberek segítségével érhetjük el, akik hajlandók ezeknek a kutyáknak otthont adni—először ideiglenes, majd állandó otthont—így soha többé nem kell átélniük a körülmények és a helyek poklát. Nem fogjuk ezeket a kutyákat olyan otthonokba helyezni, ahol egyszerűen csak a kert őrzésére hagynák őket. Nem—és nem is lehet—egyszerre hagyni őket. Azt szeretnénk, ha a szocializációs időszakuk alatt teljes jogú családtagokká válnának. Lakásban élni egyelőre nem jó ötlet. Álmainkban olyan ingatlanok vannak, ahol a kutyák hozzáférhetnek a házhoz—az első néhány hétben valószínűleg nem használnák, de ki tudja—talán egyszer még a kanapén is felmelegednek. Felelősségteljes, türelmes embereket keresünk, akik az otthonukba fogadják ezeket a kutyákat—az első néhány hétben valószínűleg nem hagynák őket a kertben őrködni. Fontos, hogy az otthont keresők párosával fogadják el őket, hogy boldogabbak legyenek és támogassák egymást. Mielőtt ideiglenes otthonba helyeznénk őket, szükségünk van egy örökbefogadási kérdőívre és egy személyzet tagjával való beszélgetésre. Szeretnénk tájékoztatni Önöket arról, hogy az örökbefogadás előtt egy előzetes látogatást is fogunk végezni. A kanok körülbelül két évesek—jelenlegi mentális állapotuk miatt még nem tudjuk elképzelni, hogy kasztráljuk őket. A szukák csak hét vagy nyolc hónaposak—még túl korai lenne a műtét elvégzése.
Olvasd el az eredetit (pl)
Prosimy o pełną mobilizację!!! Od początków lipca 2026 na naszym pokładzie jest 5 owczarków odebranych interwencyjnie. Dwa samce były pozostawione sobie w kojcu poza posesją, a trzy młode suczki zamknięte w jednym małym mikrokojcu. Interwencja była ciężka i pełna emocji. Psiaki nie znają życia, bały się nawet pseudowłaściciela. Były przerażone i bały się każdego ruchu, suczki nie zasłużyły nawet na imiona. Dziś nadal psom daleko do ideału. Przyzwyczaiły się już jednak do nowego miejsca, pobierają pokarm i “jakoś” dają radę. Choć systematycznie do nich zaglądamy, to największy progres na ten moment zrobił tylko Suriel (Dino) – pozwala jednemu pracownikowi na czesanie, sam doprasza się o głaskanie, a dzisiaj (5 sierpnia 2026) pierwszy raz zaliczył wybieg. Reszta zwierząt jest bardzo nieśmiała, nie potrafią chodzić na smyczy i raczej starają się nie wchodzić w interakcje. Jest jednak światełko w tunelu. Suczką najbardziej skłonną do kontaktu jest Vhagar czyli czekoladka. Visenya to ta bardziej zrównoważona, nieufna i bacznie obserwująca. Valyria podejdzie na bezpieczną odległość po jedzenie. Remiel (Karmelek) jest psem, który przez pierwsze dni załatwiał się pod siebie i drżał całym ciałem na sam widok człowieka, a teraz potrafi już z zadowoleniem podejść do mokrego jedzenia. Zdecydowanie zresztą cała piątka najszybciej zaufa człowiekowi poprzez jedzenie. Naszym celem jest doprowadzenie ich psychiki do równowagi choćby na minimalnym, ale zadowalającym poziomie. To uda się tylko przy pomocy osób, które zdecydują się podarować tym psom dom – początkowo tymczasowy, następnie stały, tak by już nigdy więcej nie musiały przechodzić przez piekło zmiany warunków i miejsca. Psów nie wydamy do pilnowania podwórka. Nie będą i nie mogą po raz kolejny być pozostawione same sobie. Chcemy by w trakcie socjalizacji stawały się pełnoprawnymi członkami rodziny. Czy mieszkanie w bloku to dobry pomysł? Na ten moment zdecydowanie nie. Marzą się nam posesje z ogrodem, gdzie pies będzie miał dostęp do domu – w pierwszych tygodniach zapewne nie będą z tego korzystać ale z czasem kto wie, czy nie zechcą zagrzać kanapy. Szukamy osób odpowiedzialnych, cierpliwych, które poświęcą tym psom uwagę i czas, którego tak bardzo potrzebują, by przekonać się do nowego miejsca i nowych ludzi. Psy nie zostaną wydane do domów, gdzie głównym miejscem pobytu będzie kojec i brak spacerów. Można przemyśleć adopcje w dwupakach gdzie psy będą czuły się raźniej i będą dla siebie wsparciem. Przed wydaniem na dom tymczasowy obowiązuje ankieta przedadopcyjna, rozmowa z pracownikiem. Informujemy również, że będzie wykonana wizyta przedadopcyjna. Samce mają około 2 lat – przy ich aktualnej kondycji psychicznej na razie nie wyobrażamy sobie kastracji. Suczki mają dopiero 7-8 miesięcy u nich również na zabieg jest za wcześnie.
Megjelent előző hét
